ကေလးေတြကို ဘယ္အခ်ိန္စာဖတ္ျပလို႔ ရလဲဆိုေတာ့ အိမ္က သမီးကို ကိုယ္ကေတာ့ ၄လေလာက္ထဲက ဖတ္ျပပါတယ္ဆို ယံုၾကမလား။ ဘယ္လို စာအုပ္ေတြဖတ္ျပလဲဆိုေတာ့.. အရုပ္ေလးေတြ ပါတဲ့ စာအုပ္ေတြေပါ့။ အဲ့ဒီအရြယ္ ကေလးေတြ အတြက္ စိတ္၀င္စားေစဖို႔က အေရာင္ေတာက္ေတာက္ေလးေတြ ပါတဲ့ စာအုပ္ေတြက သူတို႔နဲ႔ အသင့္ေတာ္ဆံုးပါပဲ။ စာမပါတဲ့ ပံုေတြေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြကို ကိုယ္အဆင္ေျပသလို ေျပာျပဖတ္ျပေပးပါတယ္။ ဥပမာ.. ေၾကာင္ရုပ္ပံု ပါတယ္ဆိုပါေတာ့ ဒါေလးက ေၾကာင္ကေလး သစ္ပင္ေပၚကို တက္လို႔ေျပး.. ေညာင္ေညာင္ေအာ္လို႔ ေမေမရွာ သနားစရာ ေၾကာင္ကေလးပါ ဆိုပီး.. အၾကံအဖန္ ပါးစပ္ထဲေတြ႔ကရာေတြ နဲ႔ ဖတ္ျပေပးတာပါ။ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုအရစ္ရစ္ေလးေတြဆို ရစ္တယ္ရစ္တယ္ လွည့္တယ္လွည့္တယ္...နဲ႔ သူတို႔စိတ္၀င္စားေအာင္ဖတ္ျပေပးရပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါ သူတို႔က စာအုပ္ေတြ ဖတ္ခ်င္လာတယ္။ စာအုပ္ေတြကို လွန္တယ္။ ေမေမေျပာသလို ေၾကာင္ကေလးလို ေအာ္တယ္။ အစရိွသျဖင့္ စာဖတ္ခ်င္လာေအာင္ ဆြဲေဆာင္ရပါတယ္။ စာအုပ္ေတြကလည္း ေစ်းၾကီးတဲ့အခါ ကိုယ္ပိုင္စာအုပ္ေတြ ၀ယ္သလို စာၾကည့္တိုက္ေတြက စာအုပ္ငွားပီး ဖတ္ျပေပးပါတယ္။
ဒီမွာက ဆရာမေတြ ျမိဳ႔နယ္ရိွ မိုးလံုေလလံု ကေလးကစားကြင္းေတြဆို တပတ္မွာ ၂ခါေလာက္ စာဖတ္ျပေပးပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေနရာဆို ညေန အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ စာဖတ္တာတို႔ သီခ်င္းဆိုတာတို႔ လုပ္ေပးပါတယ္။
အိမ္က ေဘဘီကေတာ့ စာဖတ္တာကို ၀ါသနာပါလာပါတယ္။ ကေလးေတြကို စာဖတ္ျပျခင္းအားျဖင့္ ကေလးေတြ ဗဟုသုတ ပိုၾကြယ္၀ေစပါတယ္။ ကဗ်ာေတြ ရြတ္ဆိုရင္း ကေလးေတြဟာ စကားပိုသြက္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အိမ္က ေဘဘီကေတာ့ ၂ႏွစ္မျပည့္ခင္ထဲက ေတာ္ေတာ္ စကားတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ထင္တာေတ့ာ သမီးက ကဗ်ာေတြရြတ္လို႔လို႔ ထင္ပါတယ္။
စာဖတ္တဲ့အခါ အျပင္ကို ထြက္ရင္ သမီးေလးက စာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေလးေတြ ကို အျပင္မွာေတြ႔ရင္ သိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္။ စာဖတ္ရင္းလဲ အေမးအေျဖလုပ္လို႔ရပါတယ္။ တခါတေလ စာအုပ္ကိုင္ထားပီး သမီးေလးေရ.. ဧည့္ခန္းထဲမွာ ဘာေတြရိွလဲ သမီးစဥ္းစားပီး ေျပာဆို ..သူသိသမွွ်ွေျပာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ စာအုပ္ေတြထပ္ထပ္ဖတ္တယ္ေပါ့..။ သမီးက ခူေကာင္ caterpillar ေလး ၾကီးလာရင္ လိပ္ျပာေလးျဖစ္မယ္ဆိုတာ သိသလို လိပ္ျပာေလးေတြေၾကာင့္ အပင္ေတြ ပန္းေတြပြင့္ အသီးေတြသီးတယ္ဆိုတာ သိပါတယ္။ ဒါဟာ စာဖတ္ျခင္းရဲ့ အက်ိဳးပါ။
သူ႔အဘိုးအဘြား ဦးေလးအန္တီေတြနဲ႔ စကားေျပာရင္လဲ သူတတ္သလို စာဖတ္ျပေသးတယ္။ အဲ့ဒါအျပင္ သူ႔ကို မဖတ္ျပဖူးတဲ့ စာအုပ္ေတြကိုလည္း အရုပ္ၾကည့္ပီး ဖတ္ျပတတ္ေသးတယ္။ လူလည္မေလးေပါ့။ စာအုပ္ထဲက ေရသူမတို႔ အေၾကာင္းဖတ္ရင္ ေရသူမက ဘယ္မွာေနလဲ ပင္လယ္ထဲမွာေနတယ္။ ပင္လယ္ကို သူေတြ႔ရင္ ေမေမ ေရသူမေလးေတြ ရိွတယ္ေနာ္ လို႔သူေျပာမယ္။စာအုပ္ဖတ္ရင္း ဘာေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူးဆိုတာ ရွင္းျပရတယ္။ အဲ့သည္လိုနဲ႔ ကေလးေတြကို စာအုပ္ေလးေတြဖတ္ျပရင္း သူတို႔ေလးေတြကို စာဖတ္၀ါသနာပါေအာင္ ဆြဲေဆာင္ၾကပါစို႔။
ကေလးတစ္ေယာက္ကို စာဖတ္ျပရတာ အင္မတန္ေမာပါတယ္။ ဟန္ရယ္ အသံရယ္ အမ်ိဳးစံု လုပ္ရလို႔ပါ။ ကိုယ္က အဂၤလိပ္လိုနဲ႔ ဗမာလို တစ္ခါထဲ ေျပာျပျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ ဘုရင္ၾကိး King နဲ့ ဘုရင္မၾကီး Queen တို႔ castle ရဲတိုက္တို႔ princess မင္းသမီးေလး တို႔ prince မင္းသားေလးတို႔ အစရိွသျဖင့္ အဂၤလိပ္လို စကားလံုးလည္း ၾကြယ္၀ေစပါတယ္။ သမီးေလး အဂၤလိပ္လို စာလံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျမန္မာလိုနဲ႔ တြဲသိေနဖို႔ ကိုယ့္ရဲ့ ၾကိဳးစားမွုပါ။ သူကလည္း သင္ယူႏိုင္သူဆိုေတာ့ ပင္ပန္းေပမဲ့ ေပ်ာ္ရပါတယ္။
Tuesday, April 19, 2016
Thursday, April 14, 2016
ဂဏန္းသခ်ၤာမ်ား ႏွင့္ကစားျခင္း
က်မ သမီးေလးကို ဂဏန္းေတြ သင္ေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ ျမန္မာလိုေတြ
လိုက္ရွာတယ္။ ဘယ္လို သင္ရမလဲေပါ့..။ က်မသိခဲ့ဘူးတဲ့ ကဗ်ာေတြ ကိုလည္း သိပ္စိတ္တိုင္းကမက်ဘူးေလ။
ဒါနဲ႔ပဲ.. သမီးေလးကို အရင္ဦးဆံုး ကိုယ္တိုင္စပ္ ကဗ်ာေလးနဲ့ မိတ္ဆက္ေပးျဖစ္တယ္ ဆိုပါေတာ့။
ထမင္းေတြ အမ်ားၾကီး
စားေစခ်င္တဲ့ ရယ္ရြယ္ခ်က္ရယ္ လ်ွာကို ကေလးေတြ တခါတေလ ကိုက္မိတယ္ဆိုတာေလး ကိုလည္း သတိေလးေပးရင္း
ဒီကဗ်ာေလး စပ္မိတယ္ ဆိုပါေတာ့။
၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄၊
၅
ထမင္းေတြ အမ်ားၾကီးစား
ေသေသခ်ာခ်ာ၀ါး။
လ်ွာကို ကိုက္မယ္
သတိထား။
၆၊ ၇၊ ၈၊ ၉၊
၁၀
လ်ွာကို ကိုက္မိတယ္။
လ်ွာကို ကိုက္ေတာ့ နာနာ ျဖစ္
အားအား အီးအီးအစ္။
(အမူအယာေလးနဲ့ မ်က္ႏွာရံွဳ႔မဲ့လို႔ေပါ့)
ေနာက္တပုဒ္က
ေတာ့ အျပင္မွာ သမီးေလး ထိေတြ႔ ေနတာေလးေတြနဲ႔ စပ္ဆိုထားတာပါ။
၁၊ ၂ မ်က္ႏွာသစ္
၃၊ ၄ လက္ကိုေဆး
၅၊၆ တံခါးေခါက္
(ေဒါက္..ေဒါက္)
၇၊ ၈ အက်ီံ၀တ္
၉၊ ၁၀ အျပင္ထြက္မယ္။
(ဘိုင့္ဘိုင့္ ဆိုပီး အမူအယာလုပ္ပါတယ္။)
သက္ဆိုင္တဲ့ အမူအယာ ေလးေတြနဲ့ သင္လိုက္ပါတယ္။
အဲဒီလို မိတ္ဆက္ပီးေတာ့မွ
သမီးေလးေရ.. ၁၂ ၃၄ ဆိုရေအာင္ဆိုပီး ေလွခါးထစ္ေတြကို ေရတြက္ ပီး ဆင္းေစ တက္ေစပါတယ္။
အားလံုးပီးသြားတဲ့
အခါက်ေတာ့ သမီးေလးကို အဂၤလိပ္လို 1 2 3သင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္လိုက သိပ္သင္စရာေတာ့
မလိုပါဘူး။ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ရင္း နားေရ၀
မ်က္စိေရ၀ေနပါတယ္။
တခါ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြ
လာတုန္းသြားရင္း လာရင္းနဲ့ ဂ်ပန္လို ပါ ဆိုလိုက္တဲ့အခါ
ဂဏန္းေတြကို သမီးေလးဟာ ဘာသာစကား ၃မ်ိဳးလံုး နဲ့ ဆိုႏိုင္လာပါတယ္။
အဲ့ဒါအျပင္
၁၊၂၊ ၃၊ ၄၊၅ ငါးေလးတစ္ေကာင္ ဖမ္းမိတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ လႊတ္လိုက္တယ္။ မီးမီးလက္ကို သူကိုက္တယ္
ဆိုတာပါ။ သမီးေလးကို သူငယ္ခ်င္းေတြက သင္ေပးသြားပါတယ္။
အဲဒီလို ရင္းႏီွးလာပီးတဲ့အခါ
က်မက သူ႔ကို လက္ညိဳးေလးေထာက္ပီး ေရတြက္တတ္ေအာင္ လမ္းေၾကာင္းျပေပးလိုက္ပါတယ္။
counting ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးနဲ့ေပါ့။ ဒီလိုနဲ့ သမီးေလးဟာ ေရတြက္ တတ္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္
က်မဟာ ကဒ္ေလးေတြ လုပ္ပီး အဂၤလိပ္လို ဂဏန္းရယ္ ျမန္မာလိုရယ္ ေရးပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ တတ္သေလာက္
မွတ္သေလာက္နဲ့ ပံုေလးေတြ ဆြဲပီး ေတာ့ သမီးေလးကိုေရတြက္ရင္း ဂဏန္းေလးေတြ အလြတ္ရေစေအာင္
လုပ္ေပးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဂဏန္းသခ်ၤာ ေရြးနည္း ေဆာ့တဲ့ ကစားနည္းေလးေတြနဲ႔ ကစားပါတယ္။
သူတို႔ တခါ မွန္တိုင္း ေမႊးေမႊးေပးတဲ့ အခါေပးသလို သိပ္ေတာ္တာပဲ။ သိပ္ေတာ္တာပဲလို႔ ခ်ီးက်ဴးေပး
ပါတယ္။
ဓာတ္ေလွခါး
တက္တဲ့ ဆင္းတဲ့ အခါလည္း ကိန္းဂဏန္းေတြ ကို သူ႔ကိုေပးေရြး ခိုင္းပါတယ္။ တီဗြီ
remote control ကိုလည္း သမီးကို အဖြင့္အပိတ္ အျပင္ သမီး ေမေမ့ကို ဘယ္ခ်န္နယ္ ေျပာင္းေပး
လို႔ ေျပာပီး သင္ခိုင္း ခိုင္းပါတယ္။ အျမဲ မွန္တဲ့ အတြက္ ခ်ီးက်ဴးေပးသလိုကိုယ္တိုင္လဲ
ေက်နပ္ ပီတိ ျဖစ္ရပါတယ္။ သမီးက အခုမွ ၂ ႏွစ္ခြဲပါ။
အဲ့ဒါေတြ အကုန္ သူ ၂ႏွစ္ ၃ လထဲက အကုန္မွန္ေအာင္ ေရြးခ်ယ္ ႏိုင္ပါတယ္။
ေနာက္ အပတ္က်မွ
အေရာင္မ်ားႏွင့္ ကစားျခင္းကို မိတ္ဆက္ေပးမယ္ေနာ္။
Thursday, February 18, 2016
သမီးေလး ႏွင့္ အိမ္သာ ေလ့က်င့္ျခင္း
သမီးေလးဟာ ၂ႏွစ္ခြဲ မွာ စတင္ပီး ေသးခံအ၀တ္ ဒိုင္ပါ လြတ္သြားခဲ့ပါပီ။
ဒီမတိုင္ခင္ ၂ႏွစ္အရြယ္ထဲက သမီးဟာ ရွဴးရွဴးး ကို အိမ္သာထဲမွာ အက်င့္လုပ္ေပးေတာ့ ေျပာလဲ ေျပာတတ္တယ္။ ေပါက္လည္းေပါက္ပါတယ္။ ေမေမ..ရွဴရွဴးး..ဆို ကိုယ္က အိမ္သာအေျပး ေခၚသြားရပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ဆို သမီး ျမန္မာျပည္က ျပန္လာခ်ိန္ထဲကေပါ့။
ဒါေပမဲ့ ေဆာ့ေနခ်ိန္ မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အျပင္သြားေနတဲ့ အခါမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ မေျပာပါဘူး။ သမီး ေမေမ့ကိုေျပာေနာ္ဆိုလည္း မရပါဘူး။ တခါတေလ ေပါက္ေပါက္ ခ်တတ္လို႔ အျပင္သြားရင္ေတာ့ ေသးခံအ၀တ္ ၀တ္ေပးရပါတယ္။ ဒီမွာက တစ္ခုေကာင္းတာက ကေလးေတြ အလာမ်ားတတ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ကေလးေတြအတြက္ အိမ္သာထိုင္ခြက္ေလး ေတြ ရိွပါတယ္။ ဒီေတာ့ အျပင္မွာဆိုရင္ သမီးေရ..ကေလးေလးေတြ ရဲ့ အိမ္သာသြားရေအာင္။ ရွဴးရွဴးေပါက္ရေအာင္ ဆို ရင္ တခါတေလ ေတာ့ လိုက္ပါတယ္။ သိပ္အေဆာ့သန္ေနခ်ိန္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မရပါဘူး။
အိမ္မွာ ဆိုရင္ေတာ့ သမီးေရ.. ရွဴးရွဴး သြားေပါက္ရေအာင္ဆို ေဆာ့ေနတဲ့အခါ သူ မလိုက္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ ရိွပါတယ္။ အဲ့ဒါဆို သမီးေလးေရ.. ေမေမနဲ့ မီးရထားၾကီး ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ်က္ လုပ္ပီး အိမ္သာသြားရေအာင္ဆိုမွ ထပါတယ္။ ၂ေယာက္သား မီးရထားၾကီး ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ်က္ လို႔ ေအာ္ပီး အိမ္သာဘူတာ ပါတယ္။ ေမ့က်န္ပစၥည္း ဂရုစိုက္ပါ။ ေသခ်ာဆင္းပါဆိုပီး ေဆာ့ရင္း အိမ္သာသြားရပါတယ္။ တခါတေလေတာ့လည္း ေမေမ ေမေမ ရွဴးရွဴးးဆိုပီး ေအာ္ပါတယ္။ အဲ့လိုဆို ..ဟယ္..သမီးေလးက အိမ္သာထဲမွာ သြားတယ္ေတာ္.. သိပ္ေတာ္တာပဲ လို႔ ခ်ီးက်ဴးးရပါတယ္။
အီးအီးဆိုရင္ေတာ့ အရင္၁နွစ္ခြဲတုန္းက သူက ေျပာေပမဲ့ ေနာက္က်ေတာ့ ဗိုက္နာတာ လွဲပီး ေနရင္ သက္သာလို႔ထင္တယ္။ မေျပာဘူး။ ဘယ္လိုသင္သင္ မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမဲ့မိခင္လုပ္သူက သူ႔အမူအယာကို ၾကည့္ပီး သိႏိုင္ပါတယ္။ အဲ့လို ဗိုက္နာေနပီဆို ဘာေတြ ေျပာေနမွန္းမသိတဲ့စကား ျဖစ္ျဖစ္ေျပာမယ္။ လိုက္ကာေနာက္မွာ ကြယ္ေနမယ္ဆို ရင္ မိခင္လုပ္သူက သိေနပါပီ။ သူ အီအီး သြားေတာ့မယ္။ ဒါေပမဲ့ သမီးက မဟုတ္ဘူး တြင္တြင္ျငင္းပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါ youtube ကေန သမီးေလး အီအီးပါတဲ့ ဟာေလးၾကည့္ရေအာင္ အိမ္သာထဲသြားမယ္ေနာ္ဆိုပီး ေခ်ာ့ေခၚ အိမ္သာထဲမွာ youtube ကိုဖြင့္ပီး ေပးရပါတယ္။ အိမ္သာသြားတဲ့ စာအုပ္ေတြ လည္း ဖတ္ျပရပါတယ္။ သမီးေလးက ၾကီးလာပီေနာ္။ အိမ္သာထဲမွာ အိးအီးပါ ရွဴရွဴးေပါက္ရတယ္ သမီးရဲ့ ဆိုပီး ေျပာရတာေပါ့။ ေဖေဖ ေရာ ေမေမေရာ အကုန္ အိမ္သာထဲမွာ သြားရတာ..သမီးေလးရဲ့ ဆိုပီး ရတလွည့္ မရတလွည့္နဲ့ ေျပာလာခဲ့ရင္း အခုေတာ့ အိမ္သာထဲမွာ သြားတတ္ပါပီ။ အျပင္မွာလဲ အဆင္ေျပသြားပါပီ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...သမီးေလးေရ.. ။
ဒီမတိုင္ခင္ ၂ႏွစ္အရြယ္ထဲက သမီးဟာ ရွဴးရွဴးး ကို အိမ္သာထဲမွာ အက်င့္လုပ္ေပးေတာ့ ေျပာလဲ ေျပာတတ္တယ္။ ေပါက္လည္းေပါက္ပါတယ္။ ေမေမ..ရွဴရွဴးး..ဆို ကိုယ္က အိမ္သာအေျပး ေခၚသြားရပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ဆို သမီး ျမန္မာျပည္က ျပန္လာခ်ိန္ထဲကေပါ့။
ဒါေပမဲ့ ေဆာ့ေနခ်ိန္ မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အျပင္သြားေနတဲ့ အခါမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ မေျပာပါဘူး။ သမီး ေမေမ့ကိုေျပာေနာ္ဆိုလည္း မရပါဘူး။ တခါတေလ ေပါက္ေပါက္ ခ်တတ္လို႔ အျပင္သြားရင္ေတာ့ ေသးခံအ၀တ္ ၀တ္ေပးရပါတယ္။ ဒီမွာက တစ္ခုေကာင္းတာက ကေလးေတြ အလာမ်ားတတ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ကေလးေတြအတြက္ အိမ္သာထိုင္ခြက္ေလး ေတြ ရိွပါတယ္။ ဒီေတာ့ အျပင္မွာဆိုရင္ သမီးေရ..ကေလးေလးေတြ ရဲ့ အိမ္သာသြားရေအာင္။ ရွဴးရွဴးေပါက္ရေအာင္ ဆို ရင္ တခါတေလ ေတာ့ လိုက္ပါတယ္။ သိပ္အေဆာ့သန္ေနခ်ိန္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မရပါဘူး။
အိမ္မွာ ဆိုရင္ေတာ့ သမီးေရ.. ရွဴးရွဴး သြားေပါက္ရေအာင္ဆို ေဆာ့ေနတဲ့အခါ သူ မလိုက္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ ရိွပါတယ္။ အဲ့ဒါဆို သမီးေလးေရ.. ေမေမနဲ့ မီးရထားၾကီး ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ်က္ လုပ္ပီး အိမ္သာသြားရေအာင္ဆိုမွ ထပါတယ္။ ၂ေယာက္သား မီးရထားၾကီး ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ်က္ လို႔ ေအာ္ပီး အိမ္သာဘူတာ ပါတယ္။ ေမ့က်န္ပစၥည္း ဂရုစိုက္ပါ။ ေသခ်ာဆင္းပါဆိုပီး ေဆာ့ရင္း အိမ္သာသြားရပါတယ္။ တခါတေလေတာ့လည္း ေမေမ ေမေမ ရွဴးရွဴးးဆိုပီး ေအာ္ပါတယ္။ အဲ့လိုဆို ..ဟယ္..သမီးေလးက အိမ္သာထဲမွာ သြားတယ္ေတာ္.. သိပ္ေတာ္တာပဲ လို႔ ခ်ီးက်ဴးးရပါတယ္။
အီးအီးဆိုရင္ေတာ့ အရင္၁နွစ္ခြဲတုန္းက သူက ေျပာေပမဲ့ ေနာက္က်ေတာ့ ဗိုက္နာတာ လွဲပီး ေနရင္ သက္သာလို႔ထင္တယ္။ မေျပာဘူး။ ဘယ္လိုသင္သင္ မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမဲ့မိခင္လုပ္သူက သူ႔အမူအယာကို ၾကည့္ပီး သိႏိုင္ပါတယ္။ အဲ့လို ဗိုက္နာေနပီဆို ဘာေတြ ေျပာေနမွန္းမသိတဲ့စကား ျဖစ္ျဖစ္ေျပာမယ္။ လိုက္ကာေနာက္မွာ ကြယ္ေနမယ္ဆို ရင္ မိခင္လုပ္သူက သိေနပါပီ။ သူ အီအီး သြားေတာ့မယ္။ ဒါေပမဲ့ သမီးက မဟုတ္ဘူး တြင္တြင္ျငင္းပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါ youtube ကေန သမီးေလး အီအီးပါတဲ့ ဟာေလးၾကည့္ရေအာင္ အိမ္သာထဲသြားမယ္ေနာ္ဆိုပီး ေခ်ာ့ေခၚ အိမ္သာထဲမွာ youtube ကိုဖြင့္ပီး ေပးရပါတယ္။ အိမ္သာသြားတဲ့ စာအုပ္ေတြ လည္း ဖတ္ျပရပါတယ္။ သမီးေလးက ၾကီးလာပီေနာ္။ အိမ္သာထဲမွာ အိးအီးပါ ရွဴရွဴးေပါက္ရတယ္ သမီးရဲ့ ဆိုပီး ေျပာရတာေပါ့။ ေဖေဖ ေရာ ေမေမေရာ အကုန္ အိမ္သာထဲမွာ သြားရတာ..သမီးေလးရဲ့ ဆိုပီး ရတလွည့္ မရတလွည့္နဲ့ ေျပာလာခဲ့ရင္း အခုေတာ့ အိမ္သာထဲမွာ သြားတတ္ပါပီ။ အျပင္မွာလဲ အဆင္ေျပသြားပါပီ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...သမီးေလးေရ.. ။
Sunday, February 14, 2016
ခ်စ္သူ အတြက္ ေခ်ာကလက္
သူမ်ားႏိုင္ငံႏွင့္ အစဥ္အျမဲ ေျပာင္းျပန္ လုပ္တတ္ေသာ က်ႏုပ္တို႔ လက္ရိွ ေနထိုင္ရာ အရပ္တြင္
မနက္ျဖန္ ဆိုလ်ွင္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ေရာက္ေပေတာ့မည္။
ခ်စ္သူမ်ားေန႔တြင္ မိန္းကေလးမ်ားက ေယာက်ၤားေလးမ်ားကို ေခ်ာကလက္ေတြ ေပးၾကေသာ ဓေလ့ ျဖစ္သည္။
လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ား ကလည္း အထက္အၾကီးအကဲမ်ားကို ေခ်ာကလက္ လက္ေဆာင္ေပးေလ့ေပးထ ရိွသည္။
ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၄ ဟာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ပါ။ မိန္းကေလးေတြ က ေခ်ာကလက္ေပး ေယာက်ၤားေလးေတြ ငိုတယ္ေလး။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့...။
မတ္လ ၁၄ က အျဖဴေရာင္ေန႔။ အျဖဴေရာင္ေန႔မွာ ေယာက်ၤားေလးေတြဟာ သူတို႔ လက္ေဆာင္ရထားတဲ့ ေခ်ာကလက္တန္ဖိုး ထက္ပိုတဲ့ တန္ဖိုးရိွတဲ့ လက္ေဆာင္ေတြကို ျပန္ေပးရလို႔ပါပဲ။ မ်ားမ်ားရရင္ မ်ားမ်ား ကုန္တာေပါ့ကြယ္။
ကဲ..ကိုယ္လဲ ဂ်ပန္တို႔ထံုး ႏွလံုးမူပီး သကာလ.. ခ်စ္ေသာသူေတြ အတြက္ ဒီႏွစ္ ခ်က္ကေလာ ေခ်ာကလက္ လုပ္လိုက္ပါတယ္။
အရမ္းခက္တာပဲ။ ဟီးဟီး...။ အျပဴထင္း အပ်င္းထူပီးေတာ့ အလြယ္လိုက္ပါေၾကာင္း ။ အို... ဘူ..သိတာမွတ္လို႔...ေနာ္။ ေကာင္မေလးေတြ .... ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္လုပ္တာဆိုပီး ေပးခ်င္ရင္ ပိုက္ဆံကုန္လဲ သက္သာ တဲ့..နည္းေလး လက္တို႔ပီး ေျပာမယ္ေနာ္။
လိုအပ္တာေလးေတြကေတာ့ေလ...။
ေခ်ာကလက္ ရယ္
ယန္း၁၀၀ ဆိုင္က ေခ်ာကလက္ထည့္ဖို႔ မိုလ္ ေလးေတြရယ္ေပါ့။
ပီးေတာ့ ေခ်ာကလက္ထဲ အေစ့အဆန္ ထည့္ခ်င္ရင္လည္း ၀ယ္ေပါ့။
ကိုယ္ကေတာ့ အသည္းပံုေလးေတြပါတဲ့ ဟာေလး ထည့္လို႔ အဲဒါေလးပဲ၀ယ္တယ္။
ကဲ လုပ္ပီေနာ္။
ေခ်ာကလက္ ၂ျပား ၀ယ္လိုက္တယ္ေလ။ ၈၈ ယန္း နဲ့၂ခုေပါ့။
ပီးေတာ့ေလ...ခ်ိဳး ေျခထည့္ပီး micro wave oven မွာ ၂မိနစ္ေလာက္ ထည့္ပလိုက္တယ္။
အို လြယ္မွလြယ္..အသည္းပံုေလးထဲ မွာ အသည္းအေသးေလးေတြ ထည့္ပီး အေပၚကေန ေခ်ာကလက္ အရည္ေတြထည့္တယ္..ပီး.ေတာ့ သာသာေလး လွဳပ္ခါေပးတယ္။ ညီသြားေအာင္ေလ..။
ပီးတာနဲ့ ေရခဲေသတၱာ အခဲခန္းမွာ ၂နာရီေလာက္ထည့္ လိုက္တယ္။ ဒါပဲ...။ သမီးအတြက္ကေတာ့ တိရစၦာန္ရုပ္ေလးေတြ ပါတဲ့ မိုလ္ကို သံုးလိုက္တယ္။
၂နာရီ အၾကာ... ရပါပီ။ လြယ္ကူလ်ွင္ျမန္တဲ့ ခ်က္ကေလာ...။
ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ ေပးရမွာဆိုေတာ့ အိတ္လွလွေလးေတြ လိုတာေပါ့...။ အဲ့ဒါေတြေလ... ယန္း၁၀၀ ဆိုင္မွာရိွတယ္။
အမွန္က ေခ်ာကလက္လုပ္တာ သိပ္ေတာ့မခက္ပါဘူး။ cocoa အမွဳန္႔ရယ္ သၾကားရယ္ ေထာပတ္ရယ္ ႏို႔မွဳန္႔ရယ္ လိုပါတယ္။ မခက္ပါဘူး။
မနက္ျဖန္ ဆိုလ်ွင္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ေရာက္ေပေတာ့မည္။
ခ်စ္သူမ်ားေန႔တြင္ မိန္းကေလးမ်ားက ေယာက်ၤားေလးမ်ားကို ေခ်ာကလက္ေတြ ေပးၾကေသာ ဓေလ့ ျဖစ္သည္။
လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ား ကလည္း အထက္အၾကီးအကဲမ်ားကို ေခ်ာကလက္ လက္ေဆာင္ေပးေလ့ေပးထ ရိွသည္။
ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၄ ဟာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ပါ။ မိန္းကေလးေတြ က ေခ်ာကလက္ေပး ေယာက်ၤားေလးေတြ ငိုတယ္ေလး။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့...။
မတ္လ ၁၄ က အျဖဴေရာင္ေန႔။ အျဖဴေရာင္ေန႔မွာ ေယာက်ၤားေလးေတြဟာ သူတို႔ လက္ေဆာင္ရထားတဲ့ ေခ်ာကလက္တန္ဖိုး ထက္ပိုတဲ့ တန္ဖိုးရိွတဲ့ လက္ေဆာင္ေတြကို ျပန္ေပးရလို႔ပါပဲ။ မ်ားမ်ားရရင္ မ်ားမ်ား ကုန္တာေပါ့ကြယ္။
ကဲ..ကိုယ္လဲ ဂ်ပန္တို႔ထံုး ႏွလံုးမူပီး သကာလ.. ခ်စ္ေသာသူေတြ အတြက္ ဒီႏွစ္ ခ်က္ကေလာ ေခ်ာကလက္ လုပ္လိုက္ပါတယ္။
အရမ္းခက္တာပဲ။ ဟီးဟီး...။ အျပဴထင္း အပ်င္းထူပီးေတာ့ အလြယ္လိုက္ပါေၾကာင္း ။ အို... ဘူ..သိတာမွတ္လို႔...ေနာ္။ ေကာင္မေလးေတြ .... ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္လုပ္တာဆိုပီး ေပးခ်င္ရင္ ပိုက္ဆံကုန္လဲ သက္သာ တဲ့..နည္းေလး လက္တို႔ပီး ေျပာမယ္ေနာ္။
လိုအပ္တာေလးေတြကေတာ့ေလ...။
ေခ်ာကလက္ ရယ္
ယန္း၁၀၀ ဆိုင္က ေခ်ာကလက္ထည့္ဖို႔ မိုလ္ ေလးေတြရယ္ေပါ့။
ပီးေတာ့ ေခ်ာကလက္ထဲ အေစ့အဆန္ ထည့္ခ်င္ရင္လည္း ၀ယ္ေပါ့။
ကိုယ္ကေတာ့ အသည္းပံုေလးေတြပါတဲ့ ဟာေလး ထည့္လို႔ အဲဒါေလးပဲ၀ယ္တယ္။
ကဲ လုပ္ပီေနာ္။
ေခ်ာကလက္ ၂ျပား ၀ယ္လိုက္တယ္ေလ။ ၈၈ ယန္း နဲ့၂ခုေပါ့။
ပီးေတာ့ေလ...ခ်ိဳး ေျခထည့္ပီး micro wave oven မွာ ၂မိနစ္ေလာက္ ထည့္ပလိုက္တယ္။
အို လြယ္မွလြယ္..အသည္းပံုေလးထဲ မွာ အသည္းအေသးေလးေတြ ထည့္ပီး အေပၚကေန ေခ်ာကလက္ အရည္ေတြထည့္တယ္..ပီး.ေတာ့ သာသာေလး လွဳပ္ခါေပးတယ္။ ညီသြားေအာင္ေလ..။
ပီးတာနဲ့ ေရခဲေသတၱာ အခဲခန္းမွာ ၂နာရီေလာက္ထည့္ လိုက္တယ္။ ဒါပဲ...။ သမီးအတြက္ကေတာ့ တိရစၦာန္ရုပ္ေလးေတြ ပါတဲ့ မိုလ္ကို သံုးလိုက္တယ္။
၂နာရီ အၾကာ... ရပါပီ။ လြယ္ကူလ်ွင္ျမန္တဲ့ ခ်က္ကေလာ...။
ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ ေပးရမွာဆိုေတာ့ အိတ္လွလွေလးေတြ လိုတာေပါ့...။ အဲ့ဒါေတြေလ... ယန္း၁၀၀ ဆိုင္မွာရိွတယ္။
အမွန္က ေခ်ာကလက္လုပ္တာ သိပ္ေတာ့မခက္ပါဘူး။ cocoa အမွဳန္႔ရယ္ သၾကားရယ္ ေထာပတ္ရယ္ ႏို႔မွဳန္႔ရယ္ လိုပါတယ္။ မခက္ပါဘူး။
Saturday, February 13, 2016
ထ- ထမနဲ
ဟလို.... စာဖတ္သူ ေဘာ္ေဘာ္တို႔ေရ...
အခုတခါ ထ - ထမနဲေလး နဲ႔ ထိုးပံုထိုးနည္းေလး... လက္တို႔ လိုက္ပါရေစ။
သိပ္မခက္ခဲတဲ့ နည္းေလးေပါ့...။
အေျခခံ ကုန္ၾကမ္းရယ္ နည္းပညာရယ္ကေတာ့ ဓႏုျဖဴေဒၚေစာရီ နည္းေလးကို မီွျငမ္းပီး ရိွတာေလးနဲ့ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရမ္းအရမ္းကို စားလို႔ေကာင္းပါတယ္။
လုပ္မွာက ေကာက္ညွင္းဆန္ ၂ခြက္ ဆြမ္းေတာ္တင္ဖို႔ရယ္ အိမ္သားအနည္းငယ္ စားဖို႔ လံုေလာက္ပါတယ္။
ပါ၀င္ပစၥည္းေတြကေတာ့
ေကာက္ညွင္းဆန္ ၂ခြက္ (ဆန္ခ်င္ခြက္နဲ့ပါ။)
ႏွမ္းျဖဴ ႏွမ္းမဲေပါ့။ ႏွမ္းျဖဴ ၁ဇြန္း ႏွမ္းမဲ ၂ဇြန္းေပါ့။ (အို ၾကိဳက္ရာ ဇြန္းနဲ႔ လုပ္တာ။)
အုန္းသီးစိတ္ဆိုေပမဲ့ အုန္းသီး အလြယ္တကူ မရတဲ့ အခါက်ေတာ့ အုန္းသီးေျခာက္ေပါ့။ လက္တထုပ္ထက္ မ်ားမ်ား ထည့္ပါ။
ဆီ မမ်ားမနဲထည့္ပါတယ္။ သူေျပာတဲ့ အညႊန္းအတိုင္းထည့္ရင္ သိပ္မ်ားမွာမို႔။ ဒါေတာင္ ကိုယ့္မွာ မ်ားလို႔ စားခါနီး ဆီျပန္စစ္လိုက္ပါတယ္။
ဂ်င္း အၾကီးအေသးေပၚမူတည္ပီး ထည့္ပါ။
ေျမပဲ လက္တဆုပ္ထည့္ပါ။
ဆား ၁ဇြန္း ခြဲ ထည့္ပါသည္။
ကဲ..လုပ္ၾကရေအာင္ေနာ္..။
ေကာက္ညွင္းဆန္ကို ည ၇နာရီေလာက္ထဲက ေရစိမ္ထားပါ။
ေနာက္တေန႔ လုပ္မဲ့အခ်ိန္ ည ၇ နာရီဆို အေတာ္ပါပဲေနာ္။ ၂၄ နာရီအတိေပါ့..။
စခ်က္ေတာ့မည္ဆိုလ်ွင္ အဆာပလာ မ်ား မျပင္ဆင္ခင္ ေကာက္ညွင္းဆန္ကို ေရစစ္ထားပါ။
ဂ်င္းကို အေခ်ာင္းေလး ျဖစ္ေအာင္ ပါးပါး လီွးထားပါ။
ေျမပဲ ကို ေလွာ္ပါ။ ပီးလ်ွင္ ေျမပဲ တ၀က္ကို ညက္ေအာင္ေထာင္းပါ။ တ၀က္ကို ေလးစိပ္ကြဲ ေထာင္းပါ။
ႏွမ္းကို ေလွာ္ပါ။
ဆီပူပူမွာ အုန္းသီးဆံကို ေၾကာ္ပါ။ အုန္းသီးဆံေၾကာ္လ်ွင္ သတိထားပါ။ မီးနဲနဲျဖင့္ အေရာင္ နီစျပဳလာလ်ွင္ ခ်ပါ။ တူးသြားႏိုင္ပါသည္။ ( တခါ လႊင့္ပစ္ရလို႔ပါ.)
ပီးလ်ွင္ ဆယ္ထားပီး.. ဂ်င္းေခ်ာင္းမ်ားကို အေရာင္နီလာပီး ေမႊးလာလ်ွင္ ေကာက္ညွင္းဆန္ကို ထည့္ႏိုင္ပါပီ။ ဆား
ဆန္ထည့္ပီးလ်ွင္ ေရ ကို ၁၅၀ မီလီ လီတာေလာက္ထည့္ကာ မီးျပင္းျပင္းျဖင့္ ၇ မိနစ္ေလာက္အဖံုးဖံုးပီးထားပါ။
ပီးလ်ွင္ ေရကို ၁၀၀ မီလီ လီတာထပ္ထည့္ကာ မီးနဲနဲ ျဖင့္ စတင္ေမႊပါ.။ ေမႊေနရင္းျဖင့္ ႏွမ္းမ်ားထည့္ပါ။ ညက္ေနေအာင္ေထာင္းထားေသာ ေျမပဲကို လည္း ထည့္ရင္း အဆက္မျပတ္ေမႊေပးပါ။ ေမႊရင္းေမႊရင္း ေထြးလံုး လာပါလိမ့္မည္။ ဆန္ အေပ်ာ့အမာ ကို ၾကည့္ပါ။ ဆန္ မာေနေသးလွ်င္ ေရ နဲနဲစီထပ္ထည့္ပါ။ ေမႊလည္းေမႊရင္း ဆန္ ကိုၾကည့္ပီး ေထြးလံုးေလး ျဖစ္လာပါက အုန္းသီးေၾကာ္ကိုလည္း ထည့္ပါ။ ပီးလ်ွင္ ေျမပဲ စလံုးစခုကိုထည့္ပါ. ေမႊပါ။ ၁၅မိနစ္ေလာက္ နာနာေမႊပီးပါက အနံံ့အရသာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ထမနဲကို ရပါပီ။
အခုတခါ ထ - ထမနဲေလး နဲ႔ ထိုးပံုထိုးနည္းေလး... လက္တို႔ လိုက္ပါရေစ။
သိပ္မခက္ခဲတဲ့ နည္းေလးေပါ့...။
အေျခခံ ကုန္ၾကမ္းရယ္ နည္းပညာရယ္ကေတာ့ ဓႏုျဖဴေဒၚေစာရီ နည္းေလးကို မီွျငမ္းပီး ရိွတာေလးနဲ့ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရမ္းအရမ္းကို စားလို႔ေကာင္းပါတယ္။
လုပ္မွာက ေကာက္ညွင္းဆန္ ၂ခြက္ ဆြမ္းေတာ္တင္ဖို႔ရယ္ အိမ္သားအနည္းငယ္ စားဖို႔ လံုေလာက္ပါတယ္။
ပါ၀င္ပစၥည္းေတြကေတာ့
ေကာက္ညွင္းဆန္ ၂ခြက္ (ဆန္ခ်င္ခြက္နဲ့ပါ။)
ႏွမ္းျဖဴ ႏွမ္းမဲေပါ့။ ႏွမ္းျဖဴ ၁ဇြန္း ႏွမ္းမဲ ၂ဇြန္းေပါ့။ (အို ၾကိဳက္ရာ ဇြန္းနဲ႔ လုပ္တာ။)
အုန္းသီးစိတ္ဆိုေပမဲ့ အုန္းသီး အလြယ္တကူ မရတဲ့ အခါက်ေတာ့ အုန္းသီးေျခာက္ေပါ့။ လက္တထုပ္ထက္ မ်ားမ်ား ထည့္ပါ။
ဆီ မမ်ားမနဲထည့္ပါတယ္။ သူေျပာတဲ့ အညႊန္းအတိုင္းထည့္ရင္ သိပ္မ်ားမွာမို႔။ ဒါေတာင္ ကိုယ့္မွာ မ်ားလို႔ စားခါနီး ဆီျပန္စစ္လိုက္ပါတယ္။
ဂ်င္း အၾကီးအေသးေပၚမူတည္ပီး ထည့္ပါ။
ေျမပဲ လက္တဆုပ္ထည့္ပါ။
ဆား ၁ဇြန္း ခြဲ ထည့္ပါသည္။
ကဲ..လုပ္ၾကရေအာင္ေနာ္..။
ေကာက္ညွင္းဆန္ကို ည ၇နာရီေလာက္ထဲက ေရစိမ္ထားပါ။
ေနာက္တေန႔ လုပ္မဲ့အခ်ိန္ ည ၇ နာရီဆို အေတာ္ပါပဲေနာ္။ ၂၄ နာရီအတိေပါ့..။
စခ်က္ေတာ့မည္ဆိုလ်ွင္ အဆာပလာ မ်ား မျပင္ဆင္ခင္ ေကာက္ညွင္းဆန္ကို ေရစစ္ထားပါ။
ဂ်င္းကို အေခ်ာင္းေလး ျဖစ္ေအာင္ ပါးပါး လီွးထားပါ။
ေျမပဲ ကို ေလွာ္ပါ။ ပီးလ်ွင္ ေျမပဲ တ၀က္ကို ညက္ေအာင္ေထာင္းပါ။ တ၀က္ကို ေလးစိပ္ကြဲ ေထာင္းပါ။
ႏွမ္းကို ေလွာ္ပါ။
ဆီပူပူမွာ အုန္းသီးဆံကို ေၾကာ္ပါ။ အုန္းသီးဆံေၾကာ္လ်ွင္ သတိထားပါ။ မီးနဲနဲျဖင့္ အေရာင္ နီစျပဳလာလ်ွင္ ခ်ပါ။ တူးသြားႏိုင္ပါသည္။ ( တခါ လႊင့္ပစ္ရလို႔ပါ.)
ပီးလ်ွင္ ဆယ္ထားပီး.. ဂ်င္းေခ်ာင္းမ်ားကို အေရာင္နီလာပီး ေမႊးလာလ်ွင္ ေကာက္ညွင္းဆန္ကို ထည့္ႏိုင္ပါပီ။ ဆား
ဆန္ထည့္ပီးလ်ွင္ ေရ ကို ၁၅၀ မီလီ လီတာေလာက္ထည့္ကာ မီးျပင္းျပင္းျဖင့္ ၇ မိနစ္ေလာက္အဖံုးဖံုးပီးထားပါ။
ပီးလ်ွင္ ေရကို ၁၀၀ မီလီ လီတာထပ္ထည့္ကာ မီးနဲနဲ ျဖင့္ စတင္ေမႊပါ.။ ေမႊေနရင္းျဖင့္ ႏွမ္းမ်ားထည့္ပါ။ ညက္ေနေအာင္ေထာင္းထားေသာ ေျမပဲကို လည္း ထည့္ရင္း အဆက္မျပတ္ေမႊေပးပါ။ ေမႊရင္းေမႊရင္း ေထြးလံုး လာပါလိမ့္မည္။ ဆန္ အေပ်ာ့အမာ ကို ၾကည့္ပါ။ ဆန္ မာေနေသးလွ်င္ ေရ နဲနဲစီထပ္ထည့္ပါ။ ေမႊလည္းေမႊရင္း ဆန္ ကိုၾကည့္ပီး ေထြးလံုးေလး ျဖစ္လာပါက အုန္းသီးေၾကာ္ကိုလည္း ထည့္ပါ။ ပီးလ်ွင္ ေျမပဲ စလံုးစခုကိုထည့္ပါ. ေမႊပါ။ ၁၅မိနစ္ေလာက္ နာနာေမႊပီးပါက အနံံ့အရသာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ထမနဲကို ရပါပီ။
Thursday, January 14, 2016
သမီးေလးရဲ့ ျမန္မာျပည္ခရီစဥ္- အဆံုး
အဲဒါနဲ့ အိမ္က လူၾကီးေတြနဲ့ သမီးကို ေခၚပီး ေျမနီကုန္းက ဆရာၾကီး ဆီ ေျပးၾကေတာ့တာေပါ့။ ကိုယ္ကလည္း ရာသီဥတု အေျပာင္းမွာ အိပ္ေရးပ်က္ေတာ့ အသံ၀င္ ႏွာေစးေပါ့။ သမီးအတြက္ သြားတာ ကိုယ့္ကိုပါ ေဆးေရာင္း လႊတ္လိုက္တယ္ကြယ္။ ျမန္မာေဆးဆိုပီး ေမ်းကေတာ့ ေသးမယ္ မထင္နဲ့ သမီးအတြက္ နဲ့ ကိုယ့္အတြက္ အားလံုးေပါင္း ေဆးဖိုး ၄၀၀၀၀ ေက်ာ္ ရိတ္လိုက္သဗ်ာ။ ကိုယ္လား ... အဲ့ေဆးေတြ တခုမွ ေသာက္လည္းမေသာက္ဘူး။ ကားေပၚေရာက္မွ အိမ္က မမကို မမရာ သမီးက ပူထူေနတာ မမက တားတာ မဟုတ္ဘူးလို႔..။ အဲ့တုန္းက အားပဲနာလို႔လား ပူထူေနလို႔လား မသိဘူး။ ကိုယ္မေသာက္တဲ့ ေဆးကို ေရာင္းတာ ဘလိုင္းၾကီး ၀ယ္မိလိုက္တယ္။ အလကား ပိုက္ဆံကုန္တယ္။ သမီးအတြက္ လိမ္းေဆးကေတာ့ အိုေကတာေပါ့။ ေသာက္ေဆးက ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပေပမဲ့..။ သမီးေလး ၂ ရက္ေနေတာ့ သက္သာသြာတယ္။ အပူအရမ္းၾကီးရင္ ကေလးကို ေခါင္းမေလ်ွာ္ရဘူးတဲ့...။
သမီးေလးလဲ ေပါက္စနပဲ က်န္ေတာ့တယ္။
သမီးေလး ေနျပန္ေကာင္းေပမဲ့ ကိုယ္ကေတာ့ ေခ်ာင္းေတြတအားဆိုးတာ မသက္သာဘူး။ သမီးေလး ေခ်ာင္းဆိုးတာကို ေတြးမိတိုင္း သနားလိုက္တာ..။ ကိုယ့္ကိုလည္း ပိုးသတ္ေဆးပဲ တိုက္ၾကေတာ့... ေၾသာ္...ျမန္မာျပည္မယ္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ပိုးသတ္ေဆးသာ ေသာက္ၾကပါ လို႔ ေဆာင္ပုဒ္ ထုတ္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔။ ဂ်ပန္က ပါတဲ့ ေဆး လူၾကီးလည္း မတိုးပါဘူးလို႔စ္။ သက္သာတာပဲ ရိွပါ၏။
ဒီလိုနဲ့ ေဖေဖၚ၀ါရီကို၀င္လာပါေပါ့။ သမီးနဲ့ ကိုယ္လည္း ေနမေကာင္း သံသရာနဲ့ ဘယ္မွ မေရာက္ေတာ့ဘူး။ ေဖေဖ ကလည္း ဆရာ၀န္က လက္ေလ်ွာ့လိုက္ ေပမဲ့ ဆရာ၀န္ခန္႔မွန္းတာထက္ ပိုလာေတာ့ ေန႔တိုင္း အိမ္လာၾကည့္တဲ့ ဆရာ၀န္ခမ်ာ ... သမီးနဲ့ ေျမးကို ေတြ႔ရလို႔ ဆိုတဲ့ အေျဖမွတပါးေပါ့..။ ဒါေပမဲ့ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၈ ရက္ေန႔ မွာေတာ့ ညေန ၆ နာရီေလာက္ အိမ္က ဖုန္းလာတယ္...။ အျမန္လာေတာ့တဲ့။ ကိုယ္လည္း လာမယ္။ သမီးကို ထမင္းေကြ်းရင္း တန္းလန္းမို႔. ပီးတာနဲ့ လာမယ္လို႔..။ ေဖေဖ သြားေတာ့မယ္ဆိုတာ စိတ္ကို ေျဖထားခဲ့ေပမဲ့.... တကယ္သြားေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့အခါ..... မ်က္ရည္ေတြ နဲ့ေပါ့။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲျခားတယ္... ေဖေဖ...ဆံုးပီတဲ့....။ ေဖေဖ.....................................................................
က်တဲ့မ်က္ရည္ကို သုတ္။ သမီးကို ထားခဲ့ပီး ေဖေဖတို႔ အိမ္ အေျပးျပန္ရတဲ့ ခရီးဟာ... တကယ္တမ္း စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ေၾကကြဲစရာေပါ့။ သူကလည္း အေ၀းကေန စိတ္မေကာင္းျဖစ္လို႔ေပါ့။ အဆိုးထဲက အေကာင္းတစ္ခုက ေဖေဖဟာ သူသိပ္ခ်စ္တဲ့ သမီးနဲ့ သူ႔ရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ ေျမးကို ေတြ႔သြားရသလို ကိုယ္ဟာလည္း ေဖေဖ အသက္ရွင္စဥ္ အနားမွာ ရိွေနႏိုင္ခဲ့တာတခုက ေျဖသာစရာပါပဲ။
အဲသည္လိုနဲ႔ပဲ ေဖေဖနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေတြ႔ရတဲ့ လမ္းမွာ ေဖေဖ့ကိုထားခဲ့ ရပီေပါ့။ ေမာင္ႏွမေတြ တည့္ေအာင္ေနပါလို႔ ေဖေဖ မွာထားခဲ့တဲ့ အတိုင္း အိမ္နဲ႔ပက္သက္တဲ့ မိသားစုနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ ေကာင္းျခင္းဆိုးျခင္းေတြကို ရင္မွာျမိဳသိပ္လိုက္ပီး ေဖေဖ့စကား နားေထာင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကမွာ တကယ္ေတာ့ ေမာင္ႏွမဆိုတာ မရိွမျဖစ္ပဲေလ။
ေဖေဖ့ကိစၥေတြ ပီးေတာ့ ျပန္ဖို႔ရက္ကလည္း သိပ္မက်န္ေတာ့တာနဲ့ သမီးကိစၥ လွည့္ရျပန္တယ္။ သမီးကိစၥ ေျပာရရင္ လ၀က ကိစၥပါလာပီဆိုေတာ့ အမ်ားေျပာတဲ့ အတိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသား အစစ္ေတြရဲ့ ၾကံဳေနၾက ျပသာနာ ေပါ့...။ သမီးကို သန္းေခါင္းစာရင္းသြင္းဒုကၡမ်ား ဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။
ဂ်ပန္ကေန ဂ်ပန္မွာေမြးေၾကာင္း ေထာက္ခံစာကို ဂ်ပန္က ျမန္မာသံရံုးမွာ ပိုက္ဆံေပးပီး ယူခဲ့ရပါတယ္။ ျမန္မာ ျပန္ေရာက္ေတာ့တခါ အဲ့ဒီေထာက္ခံစာရယ္ ဂ်ပန္မွာေမြးတဲ့ ေဆးရံုက ရတဲ့ေမြးစားရင္းကို ဘာသာျပန္ရတယ္။ ႏိုၾကီလုပ္ဆိုလို႔ လုပ္ရတယ္။ အဲ့လိုဆိုလည္း ဒီက သံရံုးေထာက္ခံစာ က ဘာသေဘာလဲ လုပ္စားလား ရိုက္စားလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဒီသံရံုးက တာ၀န္ခံေတြကို မယံုလို႔ေနမယ္ထင္ပါရဲ့ေနာ္။
ေနာက္ဘာေတြ လိုလဲ သိလားဟင္.... အဟက္။ ဖေအ မေအ လက္ထပ္ထပ္စာခ်ဳပ္တဲ့ ေတာ္ေရ...။
ပီးေတာ့ သိလား သမီးရဲ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေကာ္ပီကို ပံုမွန္ဆို ႏိုင္ငံအ၀င္အထြက္ ကူးေပးရင္ ပီးပိေပါ့။ မဟုတ္ဘူး...ေတာ္ေရ...။ ဘာမွမပါတဲ့ စာရြက္ေတြပါ ကူးေပးတဲ့ ေတာ္။ ဖေအ မေအ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္လဲ ဒီအတိုင္းကူးေပးတဲ့။ ပီးေတာ့ ဘာ၀န္ခံခ်က္ေတြမွန္းမသိ ... ဖေအက မေအနဲ့ ဘယ္မွာစေတြ႔ပီး ဘယ္ေန႔လပ္ထပ္ ဘယ္ရက္မွာ ဘယ္ေနရာမွာ ကေလးေမြး ခဲ့တယ္ဆိုတာ ေရးပီး ခံ၀န္ခ်က္ ထိုး။ မေအကလည္း အဲသည္လို ေရးပီးခံ၀န္ခ်က္ထိုးရမတဲ့ ေတာ္တို႔ေရ...။
ကိုယ္တို႔ေက့စ္က ကိုင္တဲ့သူကသတ္သတ္။ အဲ့ဒါကို ကိုယ့္ခ်စ္ခ်စ္ အေမက အျခားတစ္ေယာက္နဲ့ မိတ္ဆက္ေတာ့ သူနဲ့လုပ္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒါ ကိုယ္တိုတို႔႔ေပးထားတယ္ထင္လို႔ တကယ္ကိုင္တဲ့ သူက စပါယ္ရ်ယ္ ရစ္တယ္။ ကိုယ္ ေျပေျပလည္လည္ ေျပာတယ္။ ရစ္တယ္။ ပီးေတာ့ ေျပာေသးတယ္။ ဒီကိစၥ သိပ္ၾကာတယ္။ အသြားအျပန္အတြက္ ေငြလိုမယ္တဲ့။ ေပၚတင္ေျပာတာေနာ္။ ကိုယ္ပဲ... သိပ္အရစ္မခံႏိုင္ဘူး။ တရက္ထဲ သြားရတာ မဟုတ္ဘူး။ ၁ပတ္ေက်ာ္ေနပီ။ ကားနဲ့ ဟိုေျပးဒီေျပးလုပ္ေနရတာ။ ဟိုဟာ ဒီဟာ လဳပ္ေနတာ သိပ္စိတ္မရွည္ဘူး။ ဒဲ့ ေမးလိုက္တယ္။ ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္ယူမလဲ ေပးမယ္။ ေျပာ... အဲ တိုးတိုးေတာ့ မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သိပ္အျမင္ကပ္ေနလို႔...ဒီေတာ့ သူ မေတာင္းရဲဘူး။ ထားခဲ့တဲ့။ အိုေခ ထားခဲ့မယ္။ ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာယူရမလဲ ခင္ဗ်ားဖုန္းေျပာ က်ေနာ့္ဖုန္းယူထားဆိုေတာ့...ဒါမ်ိဳးက် လန္႔ေရာ...။ ကဲ ... ခင္ဗ်ားဟာ ျပန္ယူသြား...မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူး..။ အိုေခ။
လာထား ျမိဳ႔နယ္မွူးဆီ ကိုယ္တိုင္၀င္လိုက္တယ္။ ဒီက အဲလိုေတြ မလုပ္ခ်င္လို႔ ေအးေအးေဆးေဆးေလး ေအာက္က၀င္ေနတာ။ အဲ့အခ်ိန္မွာ ျမိဳ႔နယ္မွဴးး ဆီ လဲ အထက္က ဖုန္းဆက္လာတယ္။ ဒီေက့စ္ကို လုပ္ေပးလိုက္ပါတဲ့..။ အမွန္က ကိုယ္နဲ့ ျမိဳ႔နယ္မွဴးက ရင္းႏီွးပီးသား ပံုမွန္ သမားရိုးက်ေလးမ်ား လုပ္လို႔ရမလား ဆိုပီး လုပ္ၾကည့္တာ။
သူ႔ကို ေခၚတယ္။ အဲ့တာေတာင္ ဆက္ရစ္တယ္။ ရစ္ေလ.. ၾကိဳက္သေလာက္ ။ အန္ကယ္လ္... သမီးထားခဲ့လိုက္ေတာ့မယ္။ သမီးမွာလုပ္စရာေတြရိွေသးတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ ျပန္ေတာ့မွာ ။ ဒီေက့စ္ ထားခဲ့ပီ. ။ ရရင္ အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါေနာ္။ ဘိုင့္ဘိုင္...။ သမီးမွာ ၁ပတ္ေလာက္ရိွပီ ဒီကို လာေနတာ။ အန္ကယ္အလုပ္မ်ားေနလို႔ ၀င္မေျပာတာ။ ေက်းဇူးပါ အန္ကယ္။ ႏို႔တိုက္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္တည္း ထားပီး လာရတာ။ ခြင့္ျပဳပါေနာ္။
အဲ့ကိစၥ ၅ လေလာက္ေတာ့ ၾကာတယ္ထင္တယ္။ အခုေတာ့ သမီးလဲ သန္းေခါင္စာရင္း၀င္သြားပါပီ။
ျပန္ခါနီး ရက္ကလည္း တအားကပ္ေနေတာ့ ၀ယ္ျခမ္းေရး အမ်ိဳးအေဆြႏုတ္ဆက္ေရးလုပ္ပီးသကာလ ျပန္ဖို႔ ၂ရက္အလို တခုေသာ ညေန ၂နာရီခြဲ မွာေပါ့........။ ပိုက္ဆံအိတ္အပါအ၀င္ ခ်စ္ခ်စ္အေမ ဖုန္းကေလးက ကိုယ့္ကို လွမ္းေနာက္တယ္။ ထီေပါက္သြားတယ္။ အိုးရွင္းမွာ ေစ်း၀ယ္ေနတုန္း ကိုယ္...သတိရလိုက္တာ... ပိုက္ဆံပါ....ပါ....ပါ။
အို...အို....ဂ်ပန္ေငြ ျမန္မာေငြ ဖုန္းအသစ္ ကားလိုင္စင္၂ခုရယ္ အျခားကဒ္ေတြရယ္ေပါ့ကြယ္။ အဲ့ဒါထက္ အေရးၾကီးတာ... ဂ်ပန္ကို ျပန္၀င္မဲ့ ကဒ္..ကိုယ့္ကဒ္ သမီးကဒ္ က်န္းမာေရး အာမခံကဒ္ေတြ ...ပါသြားတာ။
နာရီ၀က္ေလာက္ ျခားေပမဲ့ တကၠဆီနံပါတ္မသိ ။ အားလံုးအေရးၾကီးတာ...ထက္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ပါမသြားလို႔ ေက်းဇူးတင္ရတယ္။ အဲဒီလိုနဲ့ ဂ်ပန္ကို အဆက္အသြယ္ခ်က္ခ်င္းလုပ္... အျဖစ္အပ်က္ေျပာျပ။ဟိုဖက္က လ၀က ကိုခ်ိတ္ေတာ့ ရဲစခန္းေထာက္ခံခ်က္ယူတဲ့။ ျမန္မာျပည္က ဂ်ပန္သံရံုးကိုသြားေတာ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ၾကည့္ပီး ျပသနာေတာ့ မရိွေလာက္ပါဘူးတဲ့။ သူတို႔ေတာ့ ဘာမွ လုပ္မေပးပါဘူး။ ညက်ေတာ့ ရဲစခန္းေထာက္ခံစာ သြားေတာင္း။ မနက္က်ေတာ့ သမီးထား ပီး အဲ့ဒီစာရြက္ကိုယူပီး ဂ်ပန္ဘာသာျပန္ပီး ႏိုၾတီလုပ္။ အိမ္က လူေတြက shwe FM သြားပိုက္ဆံေပးေၾကျငာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ျပန္သာလာရ ။ ေရထဲက်တာမွ ပလံု ျမည္မယ္။ ဘာသံမွမၾကားရတာ စိတ္ေတာင္နာတယ္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစ... ျမန္မာျပည္ကေန ေနာက္တေန႔မွာ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ မျပန္ခင္ ညက သမီးနဲ့ ကိုယ္တို႔ ေရႊတိဂံု ဘုရား ဗိုလ္တေထာင္ဘုရားကို ကားနဲ့ပတ္ပီး လိုက္ပို႔ေပးတဲ့အျပင္ ေရႊဘဲမွာပါ ထမင္းလိုက္ေကြ်းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။
ထြက္ခ်ိန္တုန္းက ျမန္မာဖက္က ဂ်ပန္က ကဒ္ကို ေတာင္းေပမဲ့ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ သူတို႔က တာ၀န္ေတာ့မယူဘူး။ ဟိုဖက္မွာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ လုပ္တဲ့။ သမီးနဲ့ ၂ေယာက္တည္းမို႔ ကိုယ္တို႔က လက္မွတ္စ၀ယ္ထဲက လူတစ္ေယာက္ေတာင္းထားပါတယ္။ သမီးေလးက အဲ့အခ်ိန္က ၁ႏွစ္ ၆လပါ။ သမီးက ေသခ်ာမေျပာတတ္ေပမဲ့ သူ႔ အဘိုးအဘြားေတြနဲ့ ခြဲရေတာ့မယ္ဆိုတာ သိေနတယ္ ထင္ပါရဲ့။ ပထမေတာ့ ေလဆိပ္ထဲက ဆိုင္မွာ စားေတာ့ သူေပ်ာ္ေနပါေသးတယ္။ ကိုယ္တို႔ အထဲ၀င္ေတာ့ သူ႔အဘိုးအဘြားေတြက ဟိုးအထဲက ျမင္ေနရတဲ့ ေနရာမွာ ထိုင္ေနေတာ့ သူ႔အဘိုးအဘြားကို တခ်ိန္လံုး လက္ျပလိုက္ ေခၚလိုက္ပါပဲ။ သမီးကို သိပ္ေပမဲ့ ဘယ္လိုမွ မအိပ္ပါဘူး။ ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို႔တန္းစီေတာ့ ကိုယ္တို႔က တန္းစီစရာ မလိုပါဘူး။ အရင္တက္ရပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ သမီးေလး အိပ္ပါတယ္။ အိပ္လိုက္ ႏိုးလိုက္နဲ့ သမီးေလးနဲ့ ဂ်ပန္ေျမကို ေရာက္လာပါတယ္။ ေလယာဥ္မယ္က ခနေစာင့္ပါဆိုလို႔ ေလယာဥ္ေပၚမွာပဲ သူတို႔ လာေခၚေပးတဲ့ အထိေစာင့္ေနပါတယ္။ ပီးတဲံအခါ အစစအရာရာ အဆင္ေျပစြာပဲ ပစၥည္းေတြပါ ထုတ္ေပးပီး အျပင္မွာ ေစာင့္ေနတဲ့ ေယာက်ၤားဆီ အေရာက္ပို့ေပးပါတယ္။ ဟိုဖက္မွာ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ပဲ ၾကည့္ပါတယ္။ အဆင္ေျပပါတယ္။ သမီးကို သူ႔အေဖကို ေတြ႔ေတာ့ ေပ်ာ္လိုက္တာဆိုတာ စာဖြဲ့လို႔ေတာင္ မရပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ၃ေယာက္သား ေလဆိပ္ကေန ဘတ္စ္ကားစီးပီး အိမ္ကို ျပန္ၾကပါတယ္။ ကားေပၚမွာ ၃ေယာက္ထိုင္ပီး သမီးေလးလည္း အလယ္ကေန အိပ္လိုက္လာပါတယ္။ ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ အိမ္နဲ့ သိပ္မေ၀းေပမဲ့ ပစၥည္းေတြ ပါေတာ့ တက္စ္ဆီနဲ့ ျပန္ၾကပါတယ္။ သမီးက အံ့ၾသစရာ ေကာင္းလွစြာ အိမ္ကို မွတ္မိသလို အိမ္ခန္းကိုပါ မွတ္မိပါတယ္။ ဒီလိုနဲ့ သမီးေလး ရဲ့ ခရီးစဥ္ ပီးသြားပါပီ။
၂၀၁၅ အစမွာ ေဖေဖ ဆံုးခဲ့သလို ေငြေပ်ာက္ စိတ္ရွဳပ္ခဲ့တာေတြ အျပင္ ဒီဖက္မွာ အိမ္ေျပာင္း ေတာ့ အလုပ္ရွဴပ္ ရံုးကိစၥေတြရွဳပ္နဲ့ ဒုတိယေျမာက္ ကေလးေလးကိုပါ လက္လႊတ္ဆံုးရံွဳးခဲ့ရတဲ့ အတြက္ ၂၀၁၅ ဟာ အဆိုးမ်ားတဲ့ ႏွစ္၁ႏွစ္ပါပဲ။
၂၀၁၆ မွာ ကိုယ္အပါအ၀င္ အားလံုးေသာသူေတြ အတြက္ ကံေကာင္းျခင္း က်န္းမာျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြပဲ လာပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။
သမီးေလးလဲ ေပါက္စနပဲ က်န္ေတာ့တယ္။
သမီးေလး ေနျပန္ေကာင္းေပမဲ့ ကိုယ္ကေတာ့ ေခ်ာင္းေတြတအားဆိုးတာ မသက္သာဘူး။ သမီးေလး ေခ်ာင္းဆိုးတာကို ေတြးမိတိုင္း သနားလိုက္တာ..။ ကိုယ့္ကိုလည္း ပိုးသတ္ေဆးပဲ တိုက္ၾကေတာ့... ေၾသာ္...ျမန္မာျပည္မယ္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ပိုးသတ္ေဆးသာ ေသာက္ၾကပါ လို႔ ေဆာင္ပုဒ္ ထုတ္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔။ ဂ်ပန္က ပါတဲ့ ေဆး လူၾကီးလည္း မတိုးပါဘူးလို႔စ္။ သက္သာတာပဲ ရိွပါ၏။
ဒီလိုနဲ့ ေဖေဖၚ၀ါရီကို၀င္လာပါေပါ့။ သမီးနဲ့ ကိုယ္လည္း ေနမေကာင္း သံသရာနဲ့ ဘယ္မွ မေရာက္ေတာ့ဘူး။ ေဖေဖ ကလည္း ဆရာ၀န္က လက္ေလ်ွာ့လိုက္ ေပမဲ့ ဆရာ၀န္ခန္႔မွန္းတာထက္ ပိုလာေတာ့ ေန႔တိုင္း အိမ္လာၾကည့္တဲ့ ဆရာ၀န္ခမ်ာ ... သမီးနဲ့ ေျမးကို ေတြ႔ရလို႔ ဆိုတဲ့ အေျဖမွတပါးေပါ့..။ ဒါေပမဲ့ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၈ ရက္ေန႔ မွာေတာ့ ညေန ၆ နာရီေလာက္ အိမ္က ဖုန္းလာတယ္...။ အျမန္လာေတာ့တဲ့။ ကိုယ္လည္း လာမယ္။ သမီးကို ထမင္းေကြ်းရင္း တန္းလန္းမို႔. ပီးတာနဲ့ လာမယ္လို႔..။ ေဖေဖ သြားေတာ့မယ္ဆိုတာ စိတ္ကို ေျဖထားခဲ့ေပမဲ့.... တကယ္သြားေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့အခါ..... မ်က္ရည္ေတြ နဲ့ေပါ့။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲျခားတယ္... ေဖေဖ...ဆံုးပီတဲ့....။ ေဖေဖ.....................................................................
က်တဲ့မ်က္ရည္ကို သုတ္။ သမီးကို ထားခဲ့ပီး ေဖေဖတို႔ အိမ္ အေျပးျပန္ရတဲ့ ခရီးဟာ... တကယ္တမ္း စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ေၾကကြဲစရာေပါ့။ သူကလည္း အေ၀းကေန စိတ္မေကာင္းျဖစ္လို႔ေပါ့။ အဆိုးထဲက အေကာင္းတစ္ခုက ေဖေဖဟာ သူသိပ္ခ်စ္တဲ့ သမီးနဲ့ သူ႔ရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ ေျမးကို ေတြ႔သြားရသလို ကိုယ္ဟာလည္း ေဖေဖ အသက္ရွင္စဥ္ အနားမွာ ရိွေနႏိုင္ခဲ့တာတခုက ေျဖသာစရာပါပဲ။
အဲသည္လိုနဲ႔ပဲ ေဖေဖနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေတြ႔ရတဲ့ လမ္းမွာ ေဖေဖ့ကိုထားခဲ့ ရပီေပါ့။ ေမာင္ႏွမေတြ တည့္ေအာင္ေနပါလို႔ ေဖေဖ မွာထားခဲ့တဲ့ အတိုင္း အိမ္နဲ႔ပက္သက္တဲ့ မိသားစုနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ ေကာင္းျခင္းဆိုးျခင္းေတြကို ရင္မွာျမိဳသိပ္လိုက္ပီး ေဖေဖ့စကား နားေထာင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကမွာ တကယ္ေတာ့ ေမာင္ႏွမဆိုတာ မရိွမျဖစ္ပဲေလ။
ေဖေဖ့ကိစၥေတြ ပီးေတာ့ ျပန္ဖို႔ရက္ကလည္း သိပ္မက်န္ေတာ့တာနဲ့ သမီးကိစၥ လွည့္ရျပန္တယ္။ သမီးကိစၥ ေျပာရရင္ လ၀က ကိစၥပါလာပီဆိုေတာ့ အမ်ားေျပာတဲ့ အတိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသား အစစ္ေတြရဲ့ ၾကံဳေနၾက ျပသာနာ ေပါ့...။ သမီးကို သန္းေခါင္းစာရင္းသြင္းဒုကၡမ်ား ဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။
ဂ်ပန္ကေန ဂ်ပန္မွာေမြးေၾကာင္း ေထာက္ခံစာကို ဂ်ပန္က ျမန္မာသံရံုးမွာ ပိုက္ဆံေပးပီး ယူခဲ့ရပါတယ္။ ျမန္မာ ျပန္ေရာက္ေတာ့တခါ အဲ့ဒီေထာက္ခံစာရယ္ ဂ်ပန္မွာေမြးတဲ့ ေဆးရံုက ရတဲ့ေမြးစားရင္းကို ဘာသာျပန္ရတယ္။ ႏိုၾကီလုပ္ဆိုလို႔ လုပ္ရတယ္။ အဲ့လိုဆိုလည္း ဒီက သံရံုးေထာက္ခံစာ က ဘာသေဘာလဲ လုပ္စားလား ရိုက္စားလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဒီသံရံုးက တာ၀န္ခံေတြကို မယံုလို႔ေနမယ္ထင္ပါရဲ့ေနာ္။
ေနာက္ဘာေတြ လိုလဲ သိလားဟင္.... အဟက္။ ဖေအ မေအ လက္ထပ္ထပ္စာခ်ဳပ္တဲ့ ေတာ္ေရ...။
ပီးေတာ့ သိလား သမီးရဲ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေကာ္ပီကို ပံုမွန္ဆို ႏိုင္ငံအ၀င္အထြက္ ကူးေပးရင္ ပီးပိေပါ့။ မဟုတ္ဘူး...ေတာ္ေရ...။ ဘာမွမပါတဲ့ စာရြက္ေတြပါ ကူးေပးတဲ့ ေတာ္။ ဖေအ မေအ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္လဲ ဒီအတိုင္းကူးေပးတဲ့။ ပီးေတာ့ ဘာ၀န္ခံခ်က္ေတြမွန္းမသိ ... ဖေအက မေအနဲ့ ဘယ္မွာစေတြ႔ပီး ဘယ္ေန႔လပ္ထပ္ ဘယ္ရက္မွာ ဘယ္ေနရာမွာ ကေလးေမြး ခဲ့တယ္ဆိုတာ ေရးပီး ခံ၀န္ခ်က္ ထိုး။ မေအကလည္း အဲသည္လို ေရးပီးခံ၀န္ခ်က္ထိုးရမတဲ့ ေတာ္တို႔ေရ...။
ကိုယ္တို႔ေက့စ္က ကိုင္တဲ့သူကသတ္သတ္။ အဲ့ဒါကို ကိုယ့္ခ်စ္ခ်စ္ အေမက အျခားတစ္ေယာက္နဲ့ မိတ္ဆက္ေတာ့ သူနဲ့လုပ္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒါ ကိုယ္တိုတို႔႔ေပးထားတယ္ထင္လို႔ တကယ္ကိုင္တဲ့ သူက စပါယ္ရ်ယ္ ရစ္တယ္။ ကိုယ္ ေျပေျပလည္လည္ ေျပာတယ္။ ရစ္တယ္။ ပီးေတာ့ ေျပာေသးတယ္။ ဒီကိစၥ သိပ္ၾကာတယ္။ အသြားအျပန္အတြက္ ေငြလိုမယ္တဲ့။ ေပၚတင္ေျပာတာေနာ္။ ကိုယ္ပဲ... သိပ္အရစ္မခံႏိုင္ဘူး။ တရက္ထဲ သြားရတာ မဟုတ္ဘူး။ ၁ပတ္ေက်ာ္ေနပီ။ ကားနဲ့ ဟိုေျပးဒီေျပးလုပ္ေနရတာ။ ဟိုဟာ ဒီဟာ လဳပ္ေနတာ သိပ္စိတ္မရွည္ဘူး။ ဒဲ့ ေမးလိုက္တယ္။ ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္ယူမလဲ ေပးမယ္။ ေျပာ... အဲ တိုးတိုးေတာ့ မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သိပ္အျမင္ကပ္ေနလို႔...ဒီေတာ့ သူ မေတာင္းရဲဘူး။ ထားခဲ့တဲ့။ အိုေခ ထားခဲ့မယ္။ ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာယူရမလဲ ခင္ဗ်ားဖုန္းေျပာ က်ေနာ့္ဖုန္းယူထားဆိုေတာ့...ဒါမ်ိဳးက် လန္႔ေရာ...။ ကဲ ... ခင္ဗ်ားဟာ ျပန္ယူသြား...မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူး..။ အိုေခ။
လာထား ျမိဳ႔နယ္မွူးဆီ ကိုယ္တိုင္၀င္လိုက္တယ္။ ဒီက အဲလိုေတြ မလုပ္ခ်င္လို႔ ေအးေအးေဆးေဆးေလး ေအာက္က၀င္ေနတာ။ အဲ့အခ်ိန္မွာ ျမိဳ႔နယ္မွဴးး ဆီ လဲ အထက္က ဖုန္းဆက္လာတယ္။ ဒီေက့စ္ကို လုပ္ေပးလိုက္ပါတဲ့..။ အမွန္က ကိုယ္နဲ့ ျမိဳ႔နယ္မွဴးက ရင္းႏီွးပီးသား ပံုမွန္ သမားရိုးက်ေလးမ်ား လုပ္လို႔ရမလား ဆိုပီး လုပ္ၾကည့္တာ။
သူ႔ကို ေခၚတယ္။ အဲ့တာေတာင္ ဆက္ရစ္တယ္။ ရစ္ေလ.. ၾကိဳက္သေလာက္ ။ အန္ကယ္လ္... သမီးထားခဲ့လိုက္ေတာ့မယ္။ သမီးမွာလုပ္စရာေတြရိွေသးတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ ျပန္ေတာ့မွာ ။ ဒီေက့စ္ ထားခဲ့ပီ. ။ ရရင္ အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါေနာ္။ ဘိုင့္ဘိုင္...။ သမီးမွာ ၁ပတ္ေလာက္ရိွပီ ဒီကို လာေနတာ။ အန္ကယ္အလုပ္မ်ားေနလို႔ ၀င္မေျပာတာ။ ေက်းဇူးပါ အန္ကယ္။ ႏို႔တိုက္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္တည္း ထားပီး လာရတာ။ ခြင့္ျပဳပါေနာ္။
အဲ့ကိစၥ ၅ လေလာက္ေတာ့ ၾကာတယ္ထင္တယ္။ အခုေတာ့ သမီးလဲ သန္းေခါင္စာရင္း၀င္သြားပါပီ။
ျပန္ခါနီး ရက္ကလည္း တအားကပ္ေနေတာ့ ၀ယ္ျခမ္းေရး အမ်ိဳးအေဆြႏုတ္ဆက္ေရးလုပ္ပီးသကာလ ျပန္ဖို႔ ၂ရက္အလို တခုေသာ ညေန ၂နာရီခြဲ မွာေပါ့........။ ပိုက္ဆံအိတ္အပါအ၀င္ ခ်စ္ခ်စ္အေမ ဖုန္းကေလးက ကိုယ့္ကို လွမ္းေနာက္တယ္။ ထီေပါက္သြားတယ္။ အိုးရွင္းမွာ ေစ်း၀ယ္ေနတုန္း ကိုယ္...သတိရလိုက္တာ... ပိုက္ဆံပါ....ပါ....ပါ။
အို...အို....ဂ်ပန္ေငြ ျမန္မာေငြ ဖုန္းအသစ္ ကားလိုင္စင္၂ခုရယ္ အျခားကဒ္ေတြရယ္ေပါ့ကြယ္။ အဲ့ဒါထက္ အေရးၾကီးတာ... ဂ်ပန္ကို ျပန္၀င္မဲ့ ကဒ္..ကိုယ့္ကဒ္ သမီးကဒ္ က်န္းမာေရး အာမခံကဒ္ေတြ ...ပါသြားတာ။
နာရီ၀က္ေလာက္ ျခားေပမဲ့ တကၠဆီနံပါတ္မသိ ။ အားလံုးအေရးၾကီးတာ...ထက္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ပါမသြားလို႔ ေက်းဇူးတင္ရတယ္။ အဲဒီလိုနဲ့ ဂ်ပန္ကို အဆက္အသြယ္ခ်က္ခ်င္းလုပ္... အျဖစ္အပ်က္ေျပာျပ။ဟိုဖက္က လ၀က ကိုခ်ိတ္ေတာ့ ရဲစခန္းေထာက္ခံခ်က္ယူတဲ့။ ျမန္မာျပည္က ဂ်ပန္သံရံုးကိုသြားေတာ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ၾကည့္ပီး ျပသနာေတာ့ မရိွေလာက္ပါဘူးတဲ့။ သူတို႔ေတာ့ ဘာမွ လုပ္မေပးပါဘူး။ ညက်ေတာ့ ရဲစခန္းေထာက္ခံစာ သြားေတာင္း။ မနက္က်ေတာ့ သမီးထား ပီး အဲ့ဒီစာရြက္ကိုယူပီး ဂ်ပန္ဘာသာျပန္ပီး ႏိုၾတီလုပ္။ အိမ္က လူေတြက shwe FM သြားပိုက္ဆံေပးေၾကျငာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ျပန္သာလာရ ။ ေရထဲက်တာမွ ပလံု ျမည္မယ္။ ဘာသံမွမၾကားရတာ စိတ္ေတာင္နာတယ္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစ... ျမန္မာျပည္ကေန ေနာက္တေန႔မွာ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ မျပန္ခင္ ညက သမီးနဲ့ ကိုယ္တို႔ ေရႊတိဂံု ဘုရား ဗိုလ္တေထာင္ဘုရားကို ကားနဲ့ပတ္ပီး လိုက္ပို႔ေပးတဲ့အျပင္ ေရႊဘဲမွာပါ ထမင္းလိုက္ေကြ်းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။
ထြက္ခ်ိန္တုန္းက ျမန္မာဖက္က ဂ်ပန္က ကဒ္ကို ေတာင္းေပမဲ့ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ သူတို႔က တာ၀န္ေတာ့မယူဘူး။ ဟိုဖက္မွာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ လုပ္တဲ့။ သမီးနဲ့ ၂ေယာက္တည္းမို႔ ကိုယ္တို႔က လက္မွတ္စ၀ယ္ထဲက လူတစ္ေယာက္ေတာင္းထားပါတယ္။ သမီးေလးက အဲ့အခ်ိန္က ၁ႏွစ္ ၆လပါ။ သမီးက ေသခ်ာမေျပာတတ္ေပမဲ့ သူ႔ အဘိုးအဘြားေတြနဲ့ ခြဲရေတာ့မယ္ဆိုတာ သိေနတယ္ ထင္ပါရဲ့။ ပထမေတာ့ ေလဆိပ္ထဲက ဆိုင္မွာ စားေတာ့ သူေပ်ာ္ေနပါေသးတယ္။ ကိုယ္တို႔ အထဲ၀င္ေတာ့ သူ႔အဘိုးအဘြားေတြက ဟိုးအထဲက ျမင္ေနရတဲ့ ေနရာမွာ ထိုင္ေနေတာ့ သူ႔အဘိုးအဘြားကို တခ်ိန္လံုး လက္ျပလိုက္ ေခၚလိုက္ပါပဲ။ သမီးကို သိပ္ေပမဲ့ ဘယ္လိုမွ မအိပ္ပါဘူး။ ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို႔တန္းစီေတာ့ ကိုယ္တို႔က တန္းစီစရာ မလိုပါဘူး။ အရင္တက္ရပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ သမီးေလး အိပ္ပါတယ္။ အိပ္လိုက္ ႏိုးလိုက္နဲ့ သမီးေလးနဲ့ ဂ်ပန္ေျမကို ေရာက္လာပါတယ္။ ေလယာဥ္မယ္က ခနေစာင့္ပါဆိုလို႔ ေလယာဥ္ေပၚမွာပဲ သူတို႔ လာေခၚေပးတဲ့ အထိေစာင့္ေနပါတယ္။ ပီးတဲံအခါ အစစအရာရာ အဆင္ေျပစြာပဲ ပစၥည္းေတြပါ ထုတ္ေပးပီး အျပင္မွာ ေစာင့္ေနတဲ့ ေယာက်ၤားဆီ အေရာက္ပို့ေပးပါတယ္။ ဟိုဖက္မွာ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ပဲ ၾကည့္ပါတယ္။ အဆင္ေျပပါတယ္။ သမီးကို သူ႔အေဖကို ေတြ႔ေတာ့ ေပ်ာ္လိုက္တာဆိုတာ စာဖြဲ့လို႔ေတာင္ မရပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ၃ေယာက္သား ေလဆိပ္ကေန ဘတ္စ္ကားစီးပီး အိမ္ကို ျပန္ၾကပါတယ္။ ကားေပၚမွာ ၃ေယာက္ထိုင္ပီး သမီးေလးလည္း အလယ္ကေန အိပ္လိုက္လာပါတယ္။ ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ အိမ္နဲ့ သိပ္မေ၀းေပမဲ့ ပစၥည္းေတြ ပါေတာ့ တက္စ္ဆီနဲ့ ျပန္ၾကပါတယ္။ သမီးက အံ့ၾသစရာ ေကာင္းလွစြာ အိမ္ကို မွတ္မိသလို အိမ္ခန္းကိုပါ မွတ္မိပါတယ္။ ဒီလိုနဲ့ သမီးေလး ရဲ့ ခရီးစဥ္ ပီးသြားပါပီ။
၂၀၁၅ အစမွာ ေဖေဖ ဆံုးခဲ့သလို ေငြေပ်ာက္ စိတ္ရွဳပ္ခဲ့တာေတြ အျပင္ ဒီဖက္မွာ အိမ္ေျပာင္း ေတာ့ အလုပ္ရွဴပ္ ရံုးကိစၥေတြရွဳပ္နဲ့ ဒုတိယေျမာက္ ကေလးေလးကိုပါ လက္လႊတ္ဆံုးရံွဳးခဲ့ရတဲ့ အတြက္ ၂၀၁၅ ဟာ အဆိုးမ်ားတဲ့ ႏွစ္၁ႏွစ္ပါပဲ။
၂၀၁၆ မွာ ကိုယ္အပါအ၀င္ အားလံုးေသာသူေတြ အတြက္ ကံေကာင္းျခင္း က်န္းမာျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြပဲ လာပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။
Thursday, December 31, 2015
သမီးေလးရဲ့ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ ၃
(ဒီေန႔ ျမန္မာျပန္ခဲ့ တာ ၁ ႏွစ္ျပစ္ အထိမ္းအမွတ္)
တမနက္တည္းနဲ့ ကားထဲမွာ ေအး အျပင္မွာပူလိုက္တာမွာ သမီး ဘယ္လိုမွ မခံႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အပူအေအး မမ်ွတဲ့ ဒဏ္ေၾကာင့္ အပူရွပ္ပီး သမီး အၾကီးအက်ယ္ ဖ်ားပါေတာ့တယ္။ ဂ်ပန္မွာ သမီးအဖ်ား က ၃၉ စင္တီဂရိတ္ ေလာက္ပဲ ရိွေပမဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ သူ႕အဖ်ားက ၄၀ ေက်ာ္ေတာ့ ငယ္ထိပ္ေျမြေပါက္ပါပဲ။ ဒီမွာ အဖ်ား ၄၀ ေက်ာ္ရင္ ဆရာ၀န္က emergency ေျပးခိုင္းတာဆိုေတာ့ ...စဥ္းစားသာ ၾကည့္ေတာ့...။ တန္းပီး ေျပးရတာေပါ့။
သူမ်ားေတြက ေျပာလို႔ ရန္ကင္း ကေလးေဆးရံု ေျပးဆိုလို႔ ေျပးရပါေလေရာ။ ေအာင္မငီးးးးးးးးးးးးးးးးးး လို႔ပဲ ေျပာပါရေစေတာ့။
ရန္ကင္းေဆးရံုကို ေရာက္ေတာ့ နာ့စ္ကို ျဖစ္စဥ္ေျပာရတယ္။ ေျပာပီးေတာ့ သူတို႔က အဖ်ားတိုင္းခိုင္းေတာ့လည္း သမီး ကိုယ္ပူတာ အဖ်ား ၁၀၃ ေက်ာ္ ၁၀၄ ဆိုေတာ့ တန္းပီး ေရခ်ိဳးခိုင္းပါေလေရာ။ ေရခြက္နဲ့ ၁၀ခြက္ ေလာင္းခိုင္းတယ္။ အေမျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ဟာ...သမီးကို သနားလိုက္တာ...။ သမီးကို တခါမွ ေရေအးနဲ့ မခ်ိဳးေပးခဲ့ဖူးဘူးေလ..။ သမီးေလး ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ့ ကိုယ့္ကို ဖက္တြယ္ ထားေပမဲ့ ကိုယ္လဲ ရင္နာနာနဲ့ပဲ မျဖစ္မေန ေရေအးနဲ့ ခ်ိဳးေပးလိုက္ရတယ္။ သမီးေလး ငို လိုက္တာ..။ တခြက္ေလာင္းတိုင္း ရင္ထဲ နင့္ကနဲေပါ့။ ဒီၾကားထဲ သူ႔အဘြားက ေဆးရံုလာလို႔ သိပ္မၾကည္ဘူး။ အဲဒါလည္း ပီးေရာ... ဆရာ၀န္ ေပါက္စေလး တကဲ့ ႏို႔နံ့ မစင္တဲ့ ေပါက္စေလးကို တခါ ျဖစ္စဥ္ ျပန္ေျပာရျပန္ေရာ။ ( အထင္ၾကီးစရာ လံုး၀ မရိွတဲ့ ဆရာ၀န္ေပါက္စ) အဲကေန တခါ ေနာက္ထပ္ ဆရာ၀န္ လူရြယ္ တစ္ေယာက္ ေျပာင္းရ ျပန္ေရာ။ ေျပာင္းလဲ ေျပာင္းေရာ သူက တခါတည္း ေျပာတယ္။ သူ႔အဘြားကို အန္တီတို႔ ပါရမီ ကေလး အထူးကု ေဆးခန္းသာ သြားလိုက္ပါတဲ့.....။
ဒါနဲ့ ပါရမီ အထူးကု ေဆးခန္းကို ေျပးရျပန္တာေပါ့... အဲ့ဒီမွာ အဲ့ဒီရက္က တာ၀န္က်တဲ့ ဆရာ၀န္မ အသက္ခပ္ၾကီးၾကီးပါပဲ။ သူနဲ့ ျပရတယ္။ ျပသာ ျပတယ္။ ေသခ်ာလည္း စစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူက ေသာက္ေဆးေတြ ေပးလိုက္တယ္။ ကိုယ္က ေဆး ခ်ိဳလားလို႔ ေမးေတာ့ ဒီက ကေလးေတြ ေသာက္တယ္ေပါ့။ အဖ်ားက်ေဆးရယ္ ပိုးသတ္ေဆးရယ္ အရမ္းပူလာရင္ သံုးတဲ့ ေဆးရယ္ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ ၁ရက္ေနရင္ ျပန္လာတဲ့။ စာအုပ္ဖိုးက register လုပ္လို႔ ေပးရတယ္ ဆရာ၀န္ခ ရယ္ ေဆးဖိုးရယ္ေပါင္း ျမန္မာေငြ ၁၅၀၀၀ ကုန္ပါတယ္။ သမီးအတြက္ ပထမဆံုး ေဆးခ ကုန္ျခင္းပါ။ ဂ်ပန္မွာက ကေလးက ဖရီး ေလ..ဓာတ္မွန္ရိုက္တာက အစ ဆိုပါေတာ့။ ထားပါေတာ့ေလ..ဒါ ျမန္မာျပည္ကိုး။ကုန္တာက အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး။
ဒီလိုနဲ့ မီးေလးနဲ့ ကိုယ္ ေဆးတိုက္ဖို႔ ျပင္ရတာေပါ့။ ေဆးမတိုက္ခင္ ကိုယ့္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ဗ်ာမ်ားရပါတယ္။ ျမန္မာေဆး အြန္မလား ဂ်ပန္က ဆရာ၀န္ေပးလိုက္တဲ့ ေဆး အြန္မလားဆိုပီး အံုးစားတာေပါ့။ ဘာလို႔ဆို ဂ်ပန္မွာ ကေလးမေျပာနဲ့ လူၾကီးေတာင္ ၂၀၀ ၂၅၀ ဂရမ္ပဲ အြန္တာ။ ကိုယ္တို႔ ျမန္မာျပည္ မယ္ ၅၀၀ ဂရမ္ အြန္ထားတာကိုး။ ကိုယ္လဲ ေနာက္ဆံုး ျမန္မာျပည္ဟာပဲ ခ်ကြာဆိုပီး ခ်ေတာ့ အမေလးးး ကိုယ့္အမွား တစက္မွ မျမည္းၾကည့္လိုက္မိဘူး။ သမီးေလး ...ေဆးမေၾကာက္တဲ့ကေလး... အဲ့ဒီကစပီး တခါတည္း ေၾကာက္သြားလိုက္တာ ဂ်ပန္ျပန္ေရာက္တာေတာင္ မေပ်ာက္လို႔ မနဲ ျပန္လုပ္ရပါေရာ။ အဲလိုနဲ႔ သမီးကို ေဆးထိုးအပ္မွာထည့္ပီး ခ်ဳပ္တိုက္ရတဲ့ အဆင့္ေရာက္ေရာ။ ေဆးက ၀င္လိုက္မ၀င္လိုက္နဲ႔ ဆိုေတာ့ ကေလးက အဖ်ားမက်။ အရမ္း အဖ်ား မတက္ေတာ့ေပမဲ့ မက်ဘူး ၁၀၂ မွာတန္႔ေနတယ္။ သမီးလည္း အစား မစားေတာ့ဘူး။ အေမႏို႔ ပဲ ၀င္ေတာ့တယ္။ ဘယ္သူ႔မွ ေခၚလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ေတာက္တဲ့ေလး ကပ္ေနသလို ကိုယ္ေပၚမွာပဲ။ ေခ်ာင္းကလည္း ဆိုးလိုက္တာ ဆိုတာေလ...။ ေနာက္ဆံုး သူေခ်ာင္းဆိုးတိုင္း ကိုယ္က ေထာင္ေထာင္ေပးရတဲ့အခါ ကေလးက သူေခ်ာင္းဆိုးေတာ့မယ္ဆို မေအကိုယ္ေပၚေရာက္လာေတာ့တာပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ေနာက္တေန႔ ဆရာ၀န္ဆီထပ္သြားေတာ့ ကေလးေခ်ာင္းဆိုးတာ ေျပာတယ္ ကိုယ္ပူမက်တာေျပာေတာ့ ေဆး၀င္ေအာင္တိုက္တဲ့..။ ကိုယ္မၾကိဳက္တာက ေခ်ာင္းဆိုးတယ္ ေျပာတာ ေခ်ာင္းဆိုး ေပ်ာက္ေဆး လံုး၀ မေပးပဲနဲ့ ပိုးသတ္ေဆးတိုက္တာပါပဲ။ စဥ္းစားၾကည့္.. ကိုယ္စိတ္ဆိုးလိုက္တာ။ ေခ်ာင္းဆိုးတာ ပိုးသတ္ေဆးေသာက္မွဆိုတဲ့ အစြဲ ျမန္မာျပည္ကလူေတြ စြဲေနၾကတယ္။ အမွန္က ဒီမွာဆို ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ေဆး ေပးလို႔ မသက္သာမွ ပိုးသတ္ေဆး ထပ္ေပးတာ။ ၂မ်ိဳး ေသာက္ရတာေပါ့။
အဲ့ဒီပိုးသတ္ေဆးကို မေက်မနပ္နဲ့ပဲ သမီးကို သနားစြာနဲ့ တိုက္ရပါေလေရာ။ သမီးေလး သိပ္သနားဖို႔ ေကာင္းတယ္။ အဲလိုနဲ့ ေဆးလဲတိုက္ပီး ေခါင္းေပၚေရေလာင္းခ်ပလိုက္တယ္။ အဖ်ားကၾကာလာလို႔။ ရာသီဥတုကလည္း တအားမပူေပမဲ့ ပူေတာ့ပူတယ္။ ဒါနဲ့ ဆရာ၀န္ကို သမီးအတြက္ အခန္းအပူခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ေလာက္ထားရင္ အဆင္ေျပမလဲ ေမးတာေပါ့...။ အဆင္ေျပသလိုထားတဲ့။
အဲ့တာနဲ့ ကိုယ့္မွာ ဖြင့္လိုက္ပိတ္လိုက္နဲ့ သမီးနံဲ့ ဗ်ာမ်ားေနတာေပါ့။ သမီးေလးလည္း ကိုယ္အၾကမ္းလုပ္လိုက္လို႔ လားမသိဘူး။ အဖ်ားက်သြားေလရဲ့။ အဖ်ားက်ေတာ့ ေမ်ွာ္ေနၾကတဲ့ ကိုယ့္အေဖအိမ္ သြားတာေပါ့...။ အဲ့ဒီမွာ ဘာထပ္ျဖစ္လဲ ဆိုေတာ့ သမီးက အဖ်ားေတာ့ က်ပါရဲ့ တကိုယ္လံုးမွာ အနီစက္ေတြ ထြက္လာပါေလေရာ။
ဆက္ရန္
တမနက္တည္းနဲ့ ကားထဲမွာ ေအး အျပင္မွာပူလိုက္တာမွာ သမီး ဘယ္လိုမွ မခံႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အပူအေအး မမ်ွတဲ့ ဒဏ္ေၾကာင့္ အပူရွပ္ပီး သမီး အၾကီးအက်ယ္ ဖ်ားပါေတာ့တယ္။ ဂ်ပန္မွာ သမီးအဖ်ား က ၃၉ စင္တီဂရိတ္ ေလာက္ပဲ ရိွေပမဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ သူ႕အဖ်ားက ၄၀ ေက်ာ္ေတာ့ ငယ္ထိပ္ေျမြေပါက္ပါပဲ။ ဒီမွာ အဖ်ား ၄၀ ေက်ာ္ရင္ ဆရာ၀န္က emergency ေျပးခိုင္းတာဆိုေတာ့ ...စဥ္းစားသာ ၾကည့္ေတာ့...။ တန္းပီး ေျပးရတာေပါ့။
သူမ်ားေတြက ေျပာလို႔ ရန္ကင္း ကေလးေဆးရံု ေျပးဆိုလို႔ ေျပးရပါေလေရာ။ ေအာင္မငီးးးးးးးးးးးးးးးးးး လို႔ပဲ ေျပာပါရေစေတာ့။
ရန္ကင္းေဆးရံုကို ေရာက္ေတာ့ နာ့စ္ကို ျဖစ္စဥ္ေျပာရတယ္။ ေျပာပီးေတာ့ သူတို႔က အဖ်ားတိုင္းခိုင္းေတာ့လည္း သမီး ကိုယ္ပူတာ အဖ်ား ၁၀၃ ေက်ာ္ ၁၀၄ ဆိုေတာ့ တန္းပီး ေရခ်ိဳးခိုင္းပါေလေရာ။ ေရခြက္နဲ့ ၁၀ခြက္ ေလာင္းခိုင္းတယ္။ အေမျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ဟာ...သမီးကို သနားလိုက္တာ...။ သမီးကို တခါမွ ေရေအးနဲ့ မခ်ိဳးေပးခဲ့ဖူးဘူးေလ..။ သမီးေလး ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ့ ကိုယ့္ကို ဖက္တြယ္ ထားေပမဲ့ ကိုယ္လဲ ရင္နာနာနဲ့ပဲ မျဖစ္မေန ေရေအးနဲ့ ခ်ိဳးေပးလိုက္ရတယ္။ သမီးေလး ငို လိုက္တာ..။ တခြက္ေလာင္းတိုင္း ရင္ထဲ နင့္ကနဲေပါ့။ ဒီၾကားထဲ သူ႔အဘြားက ေဆးရံုလာလို႔ သိပ္မၾကည္ဘူး။ အဲဒါလည္း ပီးေရာ... ဆရာ၀န္ ေပါက္စေလး တကဲ့ ႏို႔နံ့ မစင္တဲ့ ေပါက္စေလးကို တခါ ျဖစ္စဥ္ ျပန္ေျပာရျပန္ေရာ။ ( အထင္ၾကီးစရာ လံုး၀ မရိွတဲ့ ဆရာ၀န္ေပါက္စ) အဲကေန တခါ ေနာက္ထပ္ ဆရာ၀န္ လူရြယ္ တစ္ေယာက္ ေျပာင္းရ ျပန္ေရာ။ ေျပာင္းလဲ ေျပာင္းေရာ သူက တခါတည္း ေျပာတယ္။ သူ႔အဘြားကို အန္တီတို႔ ပါရမီ ကေလး အထူးကု ေဆးခန္းသာ သြားလိုက္ပါတဲ့.....။
ဒါနဲ့ ပါရမီ အထူးကု ေဆးခန္းကို ေျပးရျပန္တာေပါ့... အဲ့ဒီမွာ အဲ့ဒီရက္က တာ၀န္က်တဲ့ ဆရာ၀န္မ အသက္ခပ္ၾကီးၾကီးပါပဲ။ သူနဲ့ ျပရတယ္။ ျပသာ ျပတယ္။ ေသခ်ာလည္း စစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူက ေသာက္ေဆးေတြ ေပးလိုက္တယ္။ ကိုယ္က ေဆး ခ်ိဳလားလို႔ ေမးေတာ့ ဒီက ကေလးေတြ ေသာက္တယ္ေပါ့။ အဖ်ားက်ေဆးရယ္ ပိုးသတ္ေဆးရယ္ အရမ္းပူလာရင္ သံုးတဲ့ ေဆးရယ္ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ ၁ရက္ေနရင္ ျပန္လာတဲ့။ စာအုပ္ဖိုးက register လုပ္လို႔ ေပးရတယ္ ဆရာ၀န္ခ ရယ္ ေဆးဖိုးရယ္ေပါင္း ျမန္မာေငြ ၁၅၀၀၀ ကုန္ပါတယ္။ သမီးအတြက္ ပထမဆံုး ေဆးခ ကုန္ျခင္းပါ။ ဂ်ပန္မွာက ကေလးက ဖရီး ေလ..ဓာတ္မွန္ရိုက္တာက အစ ဆိုပါေတာ့။ ထားပါေတာ့ေလ..ဒါ ျမန္မာျပည္ကိုး။ကုန္တာက အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး။
ဒီလိုနဲ့ မီးေလးနဲ့ ကိုယ္ ေဆးတိုက္ဖို႔ ျပင္ရတာေပါ့။ ေဆးမတိုက္ခင္ ကိုယ့္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ဗ်ာမ်ားရပါတယ္။ ျမန္မာေဆး အြန္မလား ဂ်ပန္က ဆရာ၀န္ေပးလိုက္တဲ့ ေဆး အြန္မလားဆိုပီး အံုးစားတာေပါ့။ ဘာလို႔ဆို ဂ်ပန္မွာ ကေလးမေျပာနဲ့ လူၾကီးေတာင္ ၂၀၀ ၂၅၀ ဂရမ္ပဲ အြန္တာ။ ကိုယ္တို႔ ျမန္မာျပည္ မယ္ ၅၀၀ ဂရမ္ အြန္ထားတာကိုး။ ကိုယ္လဲ ေနာက္ဆံုး ျမန္မာျပည္ဟာပဲ ခ်ကြာဆိုပီး ခ်ေတာ့ အမေလးးး ကိုယ့္အမွား တစက္မွ မျမည္းၾကည့္လိုက္မိဘူး။ သမီးေလး ...ေဆးမေၾကာက္တဲ့ကေလး... အဲ့ဒီကစပီး တခါတည္း ေၾကာက္သြားလိုက္တာ ဂ်ပန္ျပန္ေရာက္တာေတာင္ မေပ်ာက္လို႔ မနဲ ျပန္လုပ္ရပါေရာ။ အဲလိုနဲ႔ သမီးကို ေဆးထိုးအပ္မွာထည့္ပီး ခ်ဳပ္တိုက္ရတဲ့ အဆင့္ေရာက္ေရာ။ ေဆးက ၀င္လိုက္မ၀င္လိုက္နဲ႔ ဆိုေတာ့ ကေလးက အဖ်ားမက်။ အရမ္း အဖ်ား မတက္ေတာ့ေပမဲ့ မက်ဘူး ၁၀၂ မွာတန္႔ေနတယ္။ သမီးလည္း အစား မစားေတာ့ဘူး။ အေမႏို႔ ပဲ ၀င္ေတာ့တယ္။ ဘယ္သူ႔မွ ေခၚလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ေတာက္တဲ့ေလး ကပ္ေနသလို ကိုယ္ေပၚမွာပဲ။ ေခ်ာင္းကလည္း ဆိုးလိုက္တာ ဆိုတာေလ...။ ေနာက္ဆံုး သူေခ်ာင္းဆိုးတိုင္း ကိုယ္က ေထာင္ေထာင္ေပးရတဲ့အခါ ကေလးက သူေခ်ာင္းဆိုးေတာ့မယ္ဆို မေအကိုယ္ေပၚေရာက္လာေတာ့တာပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ေနာက္တေန႔ ဆရာ၀န္ဆီထပ္သြားေတာ့ ကေလးေခ်ာင္းဆိုးတာ ေျပာတယ္ ကိုယ္ပူမက်တာေျပာေတာ့ ေဆး၀င္ေအာင္တိုက္တဲ့..။ ကိုယ္မၾကိဳက္တာက ေခ်ာင္းဆိုးတယ္ ေျပာတာ ေခ်ာင္းဆိုး ေပ်ာက္ေဆး လံုး၀ မေပးပဲနဲ့ ပိုးသတ္ေဆးတိုက္တာပါပဲ။ စဥ္းစားၾကည့္.. ကိုယ္စိတ္ဆိုးလိုက္တာ။ ေခ်ာင္းဆိုးတာ ပိုးသတ္ေဆးေသာက္မွဆိုတဲ့ အစြဲ ျမန္မာျပည္ကလူေတြ စြဲေနၾကတယ္။ အမွန္က ဒီမွာဆို ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ေဆး ေပးလို႔ မသက္သာမွ ပိုးသတ္ေဆး ထပ္ေပးတာ။ ၂မ်ိဳး ေသာက္ရတာေပါ့။
အဲ့ဒီပိုးသတ္ေဆးကို မေက်မနပ္နဲ့ပဲ သမီးကို သနားစြာနဲ့ တိုက္ရပါေလေရာ။ သမီးေလး သိပ္သနားဖို႔ ေကာင္းတယ္။ အဲလိုနဲ့ ေဆးလဲတိုက္ပီး ေခါင္းေပၚေရေလာင္းခ်ပလိုက္တယ္။ အဖ်ားကၾကာလာလို႔။ ရာသီဥတုကလည္း တအားမပူေပမဲ့ ပူေတာ့ပူတယ္။ ဒါနဲ့ ဆရာ၀န္ကို သမီးအတြက္ အခန္းအပူခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ေလာက္ထားရင္ အဆင္ေျပမလဲ ေမးတာေပါ့...။ အဆင္ေျပသလိုထားတဲ့။
အဲ့တာနဲ့ ကိုယ့္မွာ ဖြင့္လိုက္ပိတ္လိုက္နဲ့ သမီးနံဲ့ ဗ်ာမ်ားေနတာေပါ့။ သမီးေလးလည္း ကိုယ္အၾကမ္းလုပ္လိုက္လို႔ လားမသိဘူး။ အဖ်ားက်သြားေလရဲ့။ အဖ်ားက်ေတာ့ ေမ်ွာ္ေနၾကတဲ့ ကိုယ့္အေဖအိမ္ သြားတာေပါ့...။ အဲ့ဒီမွာ ဘာထပ္ျဖစ္လဲ ဆိုေတာ့ သမီးက အဖ်ားေတာ့ က်ပါရဲ့ တကိုယ္လံုးမွာ အနီစက္ေတြ ထြက္လာပါေလေရာ။
ဆက္ရန္
Sunday, December 6, 2015
Saturday, December 5, 2015
Wednesday, November 25, 2015
သမီးေလးရဲ့ ပထမဆံုး ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ ၂
ဒီလိုနဲ့ သမီးေလး ေနာက္တေန႔က်ေတာ့ ကိုယ္တို႔အိမ္ကို သြားတာေပါ့။ ကိုယ္လဲ အိမ္ေရာက္မွ သိတယ္ ေဖေဖက ၂၄ နာရီ ေအာက္စီဂ်င္နဲ့. ။ အံ့လဲ အံ့ၾသ စိတ္လဲမေကာင္း ၀မ္းလဲနည္းေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေဖေဖက ကိုယ့္ကို ျမင္ေတာ့ သိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။ သူ႔ရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ ေျမးအရင္းကို ေတြ႔ေတာ့ ေဖေဖ သိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။ ေဖေဖ့ကို ေတြ႔ပီးမွ ေမာင္ႏွမေတြက အေပၚထပ္ကို ေခၚပီး ေဖေဖ့ အေျခအေန မေကာင္းေတာ့တဲ့ အေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။ တကယ္ဆို နဲနဲေတာ့ ၾကိဳေျပာထားသင့္တယ္ ထင္တာပါပဲ။ ကိုယ္ကေတာ့ အသက္ၾကီးလို႔ ေကာင္းတလွည့္ မေကာင္းတလွည့္ ျဖစ္ေနတယ္ပဲ ထင္ထားခဲ့တာေလ။ ေနာက္က်မွ ခ်စ္ခ်စ္နဲ့ ကိုယ္တို႔ေတြ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာတာ ကံေကာင္းတယ္လို႔။ ႏို႔မို႔ဆို တသက္လံုး ေနာင္တရ ေနမွာ။ ေျဖသိမ့္လို႔ လည္း ဆံုးမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ခ်စ္ခ်စ္က အစြမ္းကုန္ နားလည္လိုက္ေလ်ာေပးပါတယ္။ ေဖေဖက သူ႔ေျမးကို ေတြ႔ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေနေလရဲ့။ ေလသံေလးနဲ့ စကားေျပာတာေတာင္မွ အကုန္ မွတ္မိေနတယ္။ ေဖေဖက အစားစားခ်င္စိတ္ရိွရဲ့နဲ့ အစားမ၀င္တာပါ။ ဘာစားစား ခြ်ဲေတြျဖစ္ပီး သနားဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ဆရာ၀န္က ေန႔တိုင္း အိမ္လာပီး စမ္းသပ္ေပးပါတယ္။ အစာမ၀င္ေတာ့ ၂ ရက္တခါ အားေဆးသြင္းရသလို ဆီးကိုလည္း ပိုက္တပ္ေပးထားရပါတယ္။
သူ႔ေျမး မႏွင္းဆီေလးကလည္း ေဖေဖ့ကို ေတြ႔ရင္ ႏုတ္ဆက္ပံုက ေဖေဖ့လက္ကေလးကို သြားကိုင္ပီး ဘိုးဘိုးၾကီး ေနေကာင္းလားတဲ့။ ပီးရင္ သူ႔အဘိုးကို ကျပလိုက္ စကားေတြေျပာလိုက္ေပါ့။ သူ႔အနားမွာလဲ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္အေပါင္းနဲ့ ဆိုေတာ့ သမီးက သိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္။ ညဆို ဟိုဖက္အိမ္မွာေနပီး ေန႔ဆို ဒီဖက္အိမ္ကို သားအမိ သားအဖေတြ ေရာက္ေပါ့။ ခ်စ္ခ်စ္က ျမန္မာျပည္ ၂ပတ္ပဲ ေနခ်ိန္ရေတာ့ သူ႔ဖက္ အမ်ိဳးေတြဆီလဲ သြားရေသးတယ္ေလ။ ဒီၾကားထဲ ရန္ကုန္ က အသံဗလံေတြေၾကာင့္ ကားေမာင္းခြင့္ကို သူ႔အေမက ခြင့္မျပဳဘူး။ ၂ ပတ္ေနတာ ၁ ပတ္က ၀မ္းေလ်ွာလို႔ အိပ္ယာထဲမွာ။ ျဖစ္မွာေပါ့။ စားလိုက္တဲ့ ၀က္သားထုတ္ထိုး။ စိမ္းလန္းက စားတာ ဒီတခါ သူ ပန္းကိုကို ျဖစ္တယ္။ အဲ့တာနဲ့ သူရိွခ်ိန္မွာ ေရႊတိဂံုဘုရားကလြဲလို႔ ဘယ္မွမေရာက္။ သမီးကလဲ ငယ္ေတာ့ ကိုယ္လည္း သိပ္မသြားရဲသလို သူျပန္သြားေတာ့ သူ႔အေမက ပင္လယ္သြားမယ္ဆိုေပမဲ့ သူက ကိုယ့္မိဘ ျဖစ္ေနတာ သူမ်ားေျပာစရာ ျဖစ္မယ္ဆိုတာရယ္ေၾကာင့္ အပါအ၀င္ သမီးသိပ္ငယ္ေသးလို႔ ဘယ္မွ မသြားျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ဒီလိုနဲ့ သူျပန္ေတာ့ ကိုယ္တို႔ သားအမိ၂ေယာက္က မနက္ဆို သူတို႔အိမ္က ကားနဲ့ လိုက္လာ ညေန ၅ နာရီဆို သူတို႔ဆီ ျပန္ေပါ့။ စေနတနဂၤေႏြဆိုရင္ေတာ့ သူတို႔အိမ္မွာပဲ ေနျဖစ္ၾကတယ္။ သမီးက သူတို႔အိမ္မွာ လူနည္းေပမဲ့ ကစားစရာ အစံုရိွေတာ့ ေပ်ာ္ေပမဲ့ ကေလးဆိုေတာ့ အေဖာ္မက္ေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ဖက္မွာ ပိုေပ်ာ္တယ္။ ဒီဖက္မွာက လူက ၂ေယာက္တပိုင္းမွာ အခန္းထဲ၀င္ေနၾကေတာ့ သမီးက ပ်င္းမွာေပါ့။ ဒီၾကားထဲ ေၾကြျပားဆိုေတာ့ သမီးေခ်ာ္လဲမွာကို ပူရတယ္။ သမီးက ေျပးၾကီးေနတာကိုး။ ေလွကားဆိုလည္း ေၾကြျပားဆိုေတာ့ ပူရတယ္။ မိဘ ျဖစ္ရတာ မေခ်ာင္ဘူးေနာ္။ ဟိုဖက္အိမ္မွာဆို ကိုယ္လဲ ေအးေဆးေနရတယ္။သမီးကို ၾကည့္ေပးမဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ...ဟီးဟီး။
သမီးကို ကိုယ္တို႔အိမ္ေရာက္ရင္ ကိုယ္ကေရခ်ိဳးေပးပီးရင္ သနပ္ခါးလိမ္းေပးသူ ထမင္းလုပ္ေပးသူ ထိန္းေပးသူေတြနဲ့ ဆိုေတာ့ သမီးက လူမ်ားေတာ့ ပိုေပ်ာ္တာေနမယ္။ တရက္မွာ သမီးေလး သူ႔အေဖအိမ္မွာ အိုင္ပက္ေလးေပးတာ youtube မရလို႔ စိတ္ေတြတိုတာ။ ကိုယ့္မွာ ရီခ်င္လိုက္တာ။ အဲဒါနဲ့ ျပံဳးခ်င္ခ်င္ ျဖစ္ေနတာ မ်က္ႏွာသတ္ပီး သမီးေလးကို ရွင္းျပရတယ္။ သမီးေလး... ေမေမတို႔ႏိုင္ငံက ကြန္နက္ရွင္ မေကာင္းဘူးေလ လို႔ေျပာရတယ္။ အဲ့ေတာ့မွ သူက ေက်နပ္သြားတယ္။ ကေလးဆိုပီး အထင္မေသးနဲ့ ျမန္မာျပည္နဲ့ စကားေျပာလို႔ ကြန္ မေကာင္းတဲ့ အသံထြက္ရင္ သမီးက ကြန္နက္ရွင္ မေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာတာေနာ္။ အဲ့ဒါနဲ့ youtube မရတာ သူ႔ဦးေလးေတြ အဘေတြေျပာျပေတာ့ သူ႔အဘေတြက ေဒါင္းလုပ္လုပ္ေပးလိုက္ေတာ့ သမီးက အဲ့ သီခ်င္းနဲ့ ေဖေဖကို လိုက္ဆိုပီး ကျပေသးတယ္။
ေအာ္..ေျပာရဦးမယ္.. သမီးေလးက သိပ္ငယ္ေသးေတာ့ သူ႔ေဖေဖ ဂ်ပန္ျပန္တာကို သိပ္သတိမထားမိလိုက္ဘူး။ ေလဆိပ္ကို လိုက္ပို႔ေပမဲ့ သူေပ်ာ္ေနတယ္။ ကိုယ္ကလဲ မေျပာဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္တန္လို႔ သူ႔အေဖကို မေတြ႔ေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲ သတိရတယ္ ထင္ပါတယ္။ သူ႔အေဖ က ဟိုကေန လွမ္းပီး စကိုင္ပီကေနေခၚေတာ့ ကိုယ့္လက္ထဲက ဖုန္းကိုယူပီး သူ႔အေဖကို ေမႊးေမႊးေပးလိုက္တာမ်ား ကိုယ့္ဆီဖုန္းကို ျပန္မေပးေတာ့ဘူး။ အဲ့ေတာ့မွ ကိုယ္လဲ သမီးေလး ေဖေဖ့ကို သတိရလားလို႔ေမးမွ ေခါင္းညိမ့္ျပတယ္။ ကိုယ္က သမီးကို ေဖေဖ့ကို သတိရလား လြမ္းလားလို႔ ဘယ္အမ်ိဳးကိုမွ အေမးမခံပါဘူး။ အစထဲက တားထားပါတယ္။ ၂ဖက္အမ်ိဳးေတြ က အဲ့ဒါက်ေတာ့ လက္ခံလို႔ ေတာ္ပါေသးရဲ့။
အဲဒီလိုနဲ့ တခါ ဆရာ၀န္က ေဖေဖ့ကို ဒီ၃ ရက္အတြင္း ေတာင္မေက်ာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့။ စိတ္ကို ၾကိဳျပင္ဆင္ထားဖို႔ အိမ္ကလူေတြကို ေျပာပါတယ္။ အဲ့ဒါနဲ့ ကိုယ္လည္း ေဖေဖ့အတြက္ သကၤန္းကပ္ဖို႔ စီစဥ္လိုက္တယ္။ ဆရာ၀န္ကေျပာေပမဲ့ ေဖေဖက အဲ့ေလာက္မဆိုးဘူး။ သတိလည္းကပ္ေနတာပါပဲ။ ေဖေဖကိုယ္တိုင္ လက္နဲ့ သကၤန္းကပ္လိုက္ရေသးတယ္။ သာဓုလည္း ေခၚႏိုင္ပါေသးတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ပဲလား စိတ္ေၾကာင့္ပဲလားေတာ့ မသိပါဘူး။ ေဖေဖ က ဆရာ၀န္ေျပာတဲ့ ေတာင္ကို ေက်ာ္လာျပန္ပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ေဖေဖ သကၤန္းကပ္လိုက္ရတဲ့ အက်ိဳးေၾကာင့္ လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဆရာ၀န္ကလည္း အံ့ၾသသြားပါတယ္။ ဆရာ၀န္ကေတာ့ ေျပာတယ္ သူ႔ေျမးနဲ့ သူ႔သမီး ေၾကာင့္ထင္တယ္..စိတ္ေဆာင္ေနတာတဲ့။ ေျမးကလဲ ဘိုးဘိုးၾကီးနဲ့ စကားေတြေျပာေပါ့။
ေအာ္..တခုေသာ တနဂၤေႏြမွာ ဆိုင္နာမည္ေတြ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ သြားေပမဲ့ junction လား ေတာ္၀င္လား ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ အဲ့မွာ သမီးအတြက္ အက်ီၤေလးေတြ သြားၾကည့္ပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ကြန္ပ်ဴတာ လား electronic ပစၥည္းေတြ လားမသိပါဘူး။ သူတို႔ ပရိုမိုးရွင္း လုပ္ေနပါတယ္။ သူတို႔ လုပ္တဲ့ အခါ တီးလံုးေတြ ဖြင့္ထားပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ မေရႊႏွင္းဆီေလးက တီးလံုးနဲ႔ လိုက္ကပါေတာ့တယ္။
သမီးေလး က လိုက္ကတဲ့အခါ အဲ့ဒီက မန္ေနဂ်ာက ကိုယ့္ဆီလာပီး ခြင့္ေတာင္းပါတယ္။ သမီးကို စင္ေပၚမွာ တင္ပါရေစ တဲ့။ ဓာတ္ပံု ရိုက္ခ်င္လို႔ပါတဲ့။ လက္ေဆာင္ေပးပါ့မယ္တဲ့။ လက္ေဆာင္ထက္ ကိုယ္က သမီးေလး ေပ်ာ္ေနေတာ့ လိုက္ေလ်ာလိုက္ပါတယ္။ သမီးေလး စင္ေပၚတက္ကမယ္လို႔လည္း ေျပာပီး သမီးကို စင္ေပၚတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ မေရႊေခ်ာက ခနေလး ေၾကာင္ေနေပမဲ့ တီးလံုးက အလိုက္အတိုင္း ကပါေတာ့တယ္။ လံုး၀ကို အေၾကာက္အလန္႔ မရိွပါဘူး။ လူေတြကလည္း ၀ိုင္းလာပီး ဓာတ္ပံုရိုက္သူေတြနဲ႔ ဗီဒီယို ရိုက္သူေတြပါ မ်ားလာပါတယ္။ သမီးေလး တီးလံုးပီးတဲ့ အထိ ကပါတယ္။ ကဲ..ပိုးကေတာ့ မေသးပါဘူး။ တရက္မွာေတာ့ မႏွင္းဆီေလး မနက္ေစာေစာမွာ ဗိုလ္တေထာင္ရယ္ ေရႊတိဂံုရယ္ တခါတည္း သြားလိုက္မိပါတယ္။
ဆက္ရန္
Saturday, November 7, 2015
သမီးေလး ရဲ့ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ -၁
သမီးေလး ၁ ႏွစ္ ၃လ ျပည့္စ မွာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ပါတယ္။ မျပန္ခင္
အဂၤလန္က သူ႔ အေဒၚငယ္ ဂ်ပန္ကို လာလည္ပါတယ္။ သူ႔အေဒၚငယ္ မိပ္ကပ္လိမ္းတာ
ၾကည့္ပီး သူက သူ႔မ်က္ႏွာကို ဖတ္ဖတ္နဲ့ လုပ္တာ အစက ဘာလုပ္ျပေနမွန္း
မသိပါဘူး။ ေနာက္မွ သမီး တီတီ ဘယ္လို မိပ္ကပ္လိမ္းလဲဆိုေတာ့မွ သူ႔မ်က္ႏွာကို
လုပ္ျပေနတာမွန္း သိၾကပါတယ္။
သမီးက လမ္းေလ်ွာက္တာလဲ ျမန္သလို စကား ေျပာတတ္တာလဲ ျမန္ပါတယ္။ သမီး တီတီ လာေတာ့ သမီးက ၁ႏွစ္ ၂လ ပါ။ သူ႔ တီတီ ကို တီတီလို႔ ပီပီသသ ေခၚတတ္ေနပါပီ။ ေမေမ့ကိုေတာ့ သမီးေလး ၈လေလာက္တည္းက ပီပီသသ ေခၚပါတယ္။ သမီး ၉လ မွာေတာ့ ေဖေဖ ကို ပီပီသသ ေခၚႏိုင္ေနပါပီ။ သမီးကို ျမန္မာျပည္ မျပန္ခင္ ၂ ရက္ေလာက္ ကတည္းက သမီးကို သမီးေလးေရ.. ေမေမတို႔ ျမန္မာျပည္ ျပန္ရင္ သမီး ဘိုးဘြားေတြနဲ့ ေတြ႔မယ္ေနာ္။ ေတြ႔ရင္ သမီးက ဘိုးဘိုး ဘြားဘြား ဦးဦး ေဒၚေဒၚ ေခၚတတ္ေအာင္ လုပ္ေနာ္ဆိုပီး သင္ေပးလိုက္တာ။ သမီးေလး က ဘြားဘြား ဘိုးဘိုး ဦးဦး ဘဘ အကုန္ ပီပီသသ ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ ဦးဦး လို႔ ေခၚတဲ့အခါ သိပ္ရီရပါတယ္။ သူ႔ႏုတ္ခမ္းေလးကို ခြ်န္ပီးစုလိုက္ေသးပါတယ္။ ပီးေတာ့မွ ဦးဦးလို႔ ေခၚတာပါ။
သမီးေလး နဲ့ ပထမဆံုး ေလယာဥ္ စီးျခင္း
သမီးနဲ့ ေလယာဥ္ မစီးခင္ သူ႔အေဒၚလာတုန္းက ရွင္ကန္ဆန္လို႔ ေခၚတဲ့ bullet train စီးျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ီမက်တတ္တဲ့ ကေလး ဂ်ီက်တာ အဲ့ဒီမွာ သိလိုက္ပါတယ္။ ကေလးေတြ အိပ္ေရးမ၀ရင္ လူၾကီးေတြ အဆင္မေျပဘူးဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာလဲ ရသြားပါတယ္။ ဒါနဲ့ သမီးေလး ေလယာဥ္စီးတဲ့ အခါ အဆင္ေျပေအာင္ အေတြ႔အၾကံဳရိွသူေတြကို ေမးရျမန္းရပါတယ္။
သမီး သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ အရုပ္ရယ္ စာအုပ္ရယ္ အိုင္ပက္ရယ္ ကို စီစဥ္ရပါတယ္။ ပီးေတာ့ သမီးေလးအတြက္ စားစရာ မုန္႔နဲ့ readymade ေလးေတြ ကို ကိုယ္နဲ့ တပါးတည္း သယ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ ျပန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာနဲ့ သမီးအတြက္ လိုအပ္တာေတြကို စီစဥ္ရပါေတာ့တယ္။ သမီးက ငယ္ေသးေတာ့ က်န္းမာေရးအတြက္လည္း စိုးရိမ္ရပါတယ္။ ဒီေတာ့ မသြားခင္ ၁ ရက္အလို မွာ ဆရာ၀န္ကို သမီး ခရီးသြားမယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပပီး လိုအပ္တဲ့ ေဆး၀ါး အထူးသျဖင့္ အဖ်ားေပ်ာက္ေဆး၊ ၀မ္းပိတ္ေဆးေတြ ေပါ့။ ျခင္ကိုက္ရင္ လိမ္းတဲ့ ေဆးအပါအ၀င္ေပါ့။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က သမီးက ရိုးရိုးေရ လံုး၀မေသာက္တတ္ ေသးပါဘူး။ အဲ့အတြက္ ေခါင္းေတာ္ေတာ္စားပါတယ္။ သူမ်ားေတြကေတာ့ ပိုတယ္ ေျပာမွာပါပဲ။ ေျပာလဲ ေျပာၾကပါတယ္။ တသက္လံုး ေရမေသာက္ပဲ ရမလားတဲ့။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနကို ကိုယ္လဲ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ သူမေသာက္ေတာ့ ေသာက္တဲ့ ဟာေတာ့ စီစဥ္ရမွာေပါ့။ ဒီေတာ့ မသြားခင္ ၂ပတ္အလိုတည္းက ဆိုင္တကာ ပတ္ပီး သမီးေသာက္တဲ့ ေရ အတြက္ ျဖည့္တင္းဖို႔ ၀ယ္ရပါတယ္။ ကံေကာင္းစြာပဲ စကၠဴဗူးေလးနဲ့ တခါေသာက္ဗူးေလးေတြ ၀ယ္လို႔ ရလာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၁လခြဲ စာေလာက္ပဲ ရပါတယ္။ သူေသာက္တဲ့ ေရက ရိုးရိုးေရေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်န္းမာေရး အတြက္ ေကာင္းပီး အျခားဗီတာမင္ေတြ ပါတဲ့ ေရပါ။ ဒါနဲ႔ အဲဒီေရဗူးအျပင္ ကုန္သြားခဲ့ရင္ ေဖ်ာ္ပီး ေသာက္လို႔ရတဲ့ အထုပ္ေတြပါ ၀ယ္ခဲ့ရတာေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာေသးတယ္။ ကေလးကို ၀မ္းမေလ်ွာေအာင္ ျမန္မာျပည္ကေရသန္႔နဲ႔ ဂ်ပန္က ေရသန္႔ နဲနဲစီေရာ တိုက္ ဆိုလို႔ ေရသန္႔ဗူး အေသး ၂လံုးေလာက္လည္း သယ္လိုက္ပါေသးတယ္။
ပီးေတာ့ သမီးေလး ထမင္းမစားတဲ့အခါ အေရးေပၚသံုးလို႔ရမဲ့ readymate ဟင္းထုပ္ေလးေတြ ရယ္ snack ထုပ္ေလးေတြ cheese ေတြ သယ္ပါတယ္။ သမီးအတြက္ရတဲ့ ၂၃ ကီလိုဟာ သမီး မုန္႔ေတြ ေရေတြနဲ႔ပဲ ျပည့္ေနပါတယ္။ ႏို႔မွဳန္႔လည္း တဗူး ပါလိုက္ေသး။ သမီးအတြက္ ဒိုင္ဗာလဲ ၂လစာ မွန္းပီး သယ္လိုက္ပါေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ရိွတယ္လို႔ သတင္းရေပမဲ့ စိတ္မခ်တာနဲ႔ သယ္သြားတာပါ။
ပစၥည္းေတြ အားလံုးကို မသြားခင္ ၂ ရက္အလိုတည္းက ေလဆိပ္ကို လွမ္းပို႔ထားပါတယ္။ ဒီေတာ့ သြားတဲ့အခါ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြနဲ႔ လူၾကီးသတ္သတ္ ေလဆိပ္ကို သြားပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ သြားမဲ့ အခ်ိန္က ေစာေတာ့ သမီးကို ညကတည္းက ၀တ္စံုျပည့္၀တ္ေပးထားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒါမွ သမီးေလး မႏိုးေအာင္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သြားမဲ့ မနက္ေစာေစာ မွာ သမီးက ႏိုးလိုက္တာမွ ျပန္သိပ္လို႔ကို မရဘူး။ သမီးက ေဖေဖနဲ့ ေမေမနဲ႔ တူတူထြက္ေတာ့ သိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ကိုး။
ဒီလိုနဲ႔ ရထား ေျပာင္းစီးပီး ေလဆိပ္ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ သမီးက ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ စပ္စုစိန္လုပ္ေနတာေပါ့။ အိပ္ကို မအိပ္ပါဘူး။ ကိုယ္လဲ သမီးေလး ေမေမတို႔ ေလယာဥ္ စီးမယ္ စီးပီး သြားမယ္ ၾကိဳေျပာထားပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေလယာဥ္ ေပၚတက္ေတာ့မွ မေရႊေခ်ာက အိပ္သြားပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ ကိုယ္က သမီးေလးကို ေလယာဥ္ေတြ ျပခ်င္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ သမီးေလးဟာ ေလယာဥ္ စတက္ကတည္းက အိပ္လိုက္တာ ေနာက္ထပ္ ၄နာရီေလာက္ပါ။ အဲလို အိပ္တာ ကေလးေတြ အတြက္ သိပ္ေကာင္းသလို မိဘေတြ အတြက္လည္း အေတာ္ အဆင္ေျပပါတယ္။
သမီးေလးႏိုးေတာ့ မျငိမ္ေတာ့ဘူးေလ။ ဒါနဲ႔ အရုပ္ေလးေတြေပး အစာေကြ်း စာအုပ္ဖတ္ျပနဲ႔ သူပ်င္းလာရင္ ေလယာဥ္ျပတင္းေပါက္ကေန ျမင္ေနရတဲ့ တိမ္ေတြရယ္ ေလယာဥ္ေတာင္ပံရယ္ ၾကည့္နဲ႔ေပါ့။ ထိုင္ခံု တီဗီမွာ ကစ္တီ ကာတြန္းကားရယ္ ဒိုရမြန္ ရယ္ရိွေတာ့ တခါတေလ အဲဒါေလးျပေတာ့ သူလဲ အဆင္ေျပေပါ့။ သမီးက ႏို႔စို႔ခ်င္လာေတာ့ သမီးကို ႏို႔ျဖတ္မယ္လို႔ ရည္ရြယ္ထားေတာ့ သမီးကို ဟိုလွည့္ဒီလွည့္နဲ့ မတိုက္ဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ မခံမရပ္ေအာင္ ႏို႔နာလာေတာ့ ေလယာဥ္အိမ္သာမွာ သြားညွစ္ထုတ္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အကုန္မညွစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါနဲ့ သူ႔ေဖေဖကလည္း ကေလးသနားပါတယ္ဆိုတာနဲ့ ဆိုတာနဲ့....... ျပန္တိုက္ရေတာ့တာပဲ။ တိုက္လိုက္တာလည္း ခပ္ေကာင္းေကာင္းပါ။ သမီးက ေလယာဥ္ဆင္းေတာ့ နားနာလာပံုရပါတယ္။ မေအႏို႔စို႔လိုက္ေတာ့ သက္သာေအာင္ သမီးကို ေမေမ့ႏို႔ကို စို႔ေနေနာ္ သမီးလို႔ ေျပာရပါတယ္။ သနားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကို ေလယာဥ္ဆိုက္ေတာ့ ခန္႔မွန္းခ်ိန္ထက္ အေတာ္ေလးေစာပါတယ္။ လာၾကိဳသူေတြေတာင္ မေရာက္ေသးပါဘူး။ ၄နာရီ၁၅ ေလာက္ ေရာက္တယ္ထင္ပါတယ္။ အျပင္ထြက္လာတာေတာင္ ဘယ္သူမွ မေရာက္ၾကေသးပါဘူး။
သမီး အဘြားလာၾကိဳပါတယ္။ သူ႔အဘြားက ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း သမီးကို ေျမး ေျမးဆိုပီး ေအာ္ပီး ေျပးလာခ်ီေတာ့ သမီးေလးက ၀ါးကနဲ ငိုေတာ့တာပါပဲ။ ဘယ္သူမွ ေခၚလို႔မရေတာ့ပဲ အေမဆီပဲ ကပ္ပါေတာ့တယ္။ သမီးလန္႔သြားတာေလ။ အဲဒါနဲ့ သူ႔ကို လာၾကိဳတဲ့ တေယာက္က အေမ အရမ္းသြားေခၚတာ ကေလးလန္႔သြားတာေပါ့လို႔ ဆိုမွ ခ်ီခ်င္ေပမဲ့ သူတို႔လည္း ေဘးကေန အသာေလး လိုက္လာရပါတယ္။
သူ နဲနဲ အဆင္ေျပပီးသြားမွ ကားေပၚမွာ သမီး ေလး ဘြားဘြားၾကီးေလ မွတ္မိလား စကိုင္ပီမွာ ေျပာတယ္ေလဆိုေတာ့ အင္းတဲ့။ ဒါေပမဲ့ သမီးက လန္႔ေနတုန္းပဲ အေဖရယ္ အေမရယ္ ၂ေယာက္တည္းကေန ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ လူအမ်ားၾကီးနဲ့ ဆိုေတာ့သူလန္႔မွာေပါ့။ ကားေပၚမွာ ျငိမ္ပီး သူပါလာတယ္။ အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ သူ႔အဘြားအိမ္မွာ ကစားကြင္း လို လုပ္ထားေတာ့ သူသိပ္ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ ကစားရင္း ကစားရင္းမွ ဘြားဘြားကို မွတ္မိသြားတယ္။ သူ႔အဘြားကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ သမီး ဘာလုပ္လုပ္ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ေပါ့။ မိုးလည္းခ်ဳပ္လာေရာ မႏွင္းဆီေလးလည္း အိမ္ေပၚ အိမ္ေအာက္ ထမင္းစားခန္းမက်န္ အကုန္ပတ္ပီး သြားပီေပါ့။ မၾကာခင္ သူ႔ ဘိုးဘိုး ျပန္လာေရာ။ သမီးေလး သိပ္ေပ်ာ္ သြားတာေပါ့...။
ဆက္ရန္
သမီးက လမ္းေလ်ွာက္တာလဲ ျမန္သလို စကား ေျပာတတ္တာလဲ ျမန္ပါတယ္။ သမီး တီတီ လာေတာ့ သမီးက ၁ႏွစ္ ၂လ ပါ။ သူ႔ တီတီ ကို တီတီလို႔ ပီပီသသ ေခၚတတ္ေနပါပီ။ ေမေမ့ကိုေတာ့ သမီးေလး ၈လေလာက္တည္းက ပီပီသသ ေခၚပါတယ္။ သမီး ၉လ မွာေတာ့ ေဖေဖ ကို ပီပီသသ ေခၚႏိုင္ေနပါပီ။ သမီးကို ျမန္မာျပည္ မျပန္ခင္ ၂ ရက္ေလာက္ ကတည္းက သမီးကို သမီးေလးေရ.. ေမေမတို႔ ျမန္မာျပည္ ျပန္ရင္ သမီး ဘိုးဘြားေတြနဲ့ ေတြ႔မယ္ေနာ္။ ေတြ႔ရင္ သမီးက ဘိုးဘိုး ဘြားဘြား ဦးဦး ေဒၚေဒၚ ေခၚတတ္ေအာင္ လုပ္ေနာ္ဆိုပီး သင္ေပးလိုက္တာ။ သမီးေလး က ဘြားဘြား ဘိုးဘိုး ဦးဦး ဘဘ အကုန္ ပီပီသသ ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ ဦးဦး လို႔ ေခၚတဲ့အခါ သိပ္ရီရပါတယ္။ သူ႔ႏုတ္ခမ္းေလးကို ခြ်န္ပီးစုလိုက္ေသးပါတယ္။ ပီးေတာ့မွ ဦးဦးလို႔ ေခၚတာပါ။
သမီးေလး နဲ့ ပထမဆံုး ေလယာဥ္ စီးျခင္း
သမီးနဲ့ ေလယာဥ္ မစီးခင္ သူ႔အေဒၚလာတုန္းက ရွင္ကန္ဆန္လို႔ ေခၚတဲ့ bullet train စီးျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ီမက်တတ္တဲ့ ကေလး ဂ်ီက်တာ အဲ့ဒီမွာ သိလိုက္ပါတယ္။ ကေလးေတြ အိပ္ေရးမ၀ရင္ လူၾကီးေတြ အဆင္မေျပဘူးဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာလဲ ရသြားပါတယ္။ ဒါနဲ့ သမီးေလး ေလယာဥ္စီးတဲ့ အခါ အဆင္ေျပေအာင္ အေတြ႔အၾကံဳရိွသူေတြကို ေမးရျမန္းရပါတယ္။
သမီး သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ အရုပ္ရယ္ စာအုပ္ရယ္ အိုင္ပက္ရယ္ ကို စီစဥ္ရပါတယ္။ ပီးေတာ့ သမီးေလးအတြက္ စားစရာ မုန္႔နဲ့ readymade ေလးေတြ ကို ကိုယ္နဲ့ တပါးတည္း သယ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ ျပန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာနဲ့ သမီးအတြက္ လိုအပ္တာေတြကို စီစဥ္ရပါေတာ့တယ္။ သမီးက ငယ္ေသးေတာ့ က်န္းမာေရးအတြက္လည္း စိုးရိမ္ရပါတယ္။ ဒီေတာ့ မသြားခင္ ၁ ရက္အလို မွာ ဆရာ၀န္ကို သမီး ခရီးသြားမယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပပီး လိုအပ္တဲ့ ေဆး၀ါး အထူးသျဖင့္ အဖ်ားေပ်ာက္ေဆး၊ ၀မ္းပိတ္ေဆးေတြ ေပါ့။ ျခင္ကိုက္ရင္ လိမ္းတဲ့ ေဆးအပါအ၀င္ေပါ့။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က သမီးက ရိုးရိုးေရ လံုး၀မေသာက္တတ္ ေသးပါဘူး။ အဲ့အတြက္ ေခါင္းေတာ္ေတာ္စားပါတယ္။ သူမ်ားေတြကေတာ့ ပိုတယ္ ေျပာမွာပါပဲ။ ေျပာလဲ ေျပာၾကပါတယ္။ တသက္လံုး ေရမေသာက္ပဲ ရမလားတဲ့။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနကို ကိုယ္လဲ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ သူမေသာက္ေတာ့ ေသာက္တဲ့ ဟာေတာ့ စီစဥ္ရမွာေပါ့။ ဒီေတာ့ မသြားခင္ ၂ပတ္အလိုတည္းက ဆိုင္တကာ ပတ္ပီး သမီးေသာက္တဲ့ ေရ အတြက္ ျဖည့္တင္းဖို႔ ၀ယ္ရပါတယ္။ ကံေကာင္းစြာပဲ စကၠဴဗူးေလးနဲ့ တခါေသာက္ဗူးေလးေတြ ၀ယ္လို႔ ရလာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၁လခြဲ စာေလာက္ပဲ ရပါတယ္။ သူေသာက္တဲ့ ေရက ရိုးရိုးေရေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်န္းမာေရး အတြက္ ေကာင္းပီး အျခားဗီတာမင္ေတြ ပါတဲ့ ေရပါ။ ဒါနဲ႔ အဲဒီေရဗူးအျပင္ ကုန္သြားခဲ့ရင္ ေဖ်ာ္ပီး ေသာက္လို႔ရတဲ့ အထုပ္ေတြပါ ၀ယ္ခဲ့ရတာေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာေသးတယ္။ ကေလးကို ၀မ္းမေလ်ွာေအာင္ ျမန္မာျပည္ကေရသန္႔နဲ႔ ဂ်ပန္က ေရသန္႔ နဲနဲစီေရာ တိုက္ ဆိုလို႔ ေရသန္႔ဗူး အေသး ၂လံုးေလာက္လည္း သယ္လိုက္ပါေသးတယ္။
ပီးေတာ့ သမီးေလး ထမင္းမစားတဲ့အခါ အေရးေပၚသံုးလို႔ရမဲ့ readymate ဟင္းထုပ္ေလးေတြ ရယ္ snack ထုပ္ေလးေတြ cheese ေတြ သယ္ပါတယ္။ သမီးအတြက္ရတဲ့ ၂၃ ကီလိုဟာ သမီး မုန္႔ေတြ ေရေတြနဲ႔ပဲ ျပည့္ေနပါတယ္။ ႏို႔မွဳန္႔လည္း တဗူး ပါလိုက္ေသး။ သမီးအတြက္ ဒိုင္ဗာလဲ ၂လစာ မွန္းပီး သယ္လိုက္ပါေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ရိွတယ္လို႔ သတင္းရေပမဲ့ စိတ္မခ်တာနဲ႔ သယ္သြားတာပါ။
ပစၥည္းေတြ အားလံုးကို မသြားခင္ ၂ ရက္အလိုတည္းက ေလဆိပ္ကို လွမ္းပို႔ထားပါတယ္။ ဒီေတာ့ သြားတဲ့အခါ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြနဲ႔ လူၾကီးသတ္သတ္ ေလဆိပ္ကို သြားပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ သြားမဲ့ အခ်ိန္က ေစာေတာ့ သမီးကို ညကတည္းက ၀တ္စံုျပည့္၀တ္ေပးထားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒါမွ သမီးေလး မႏိုးေအာင္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သြားမဲ့ မနက္ေစာေစာ မွာ သမီးက ႏိုးလိုက္တာမွ ျပန္သိပ္လို႔ကို မရဘူး။ သမီးက ေဖေဖနဲ့ ေမေမနဲ႔ တူတူထြက္ေတာ့ သိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ကိုး။
ဒီလိုနဲ႔ ရထား ေျပာင္းစီးပီး ေလဆိပ္ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ သမီးက ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ စပ္စုစိန္လုပ္ေနတာေပါ့။ အိပ္ကို မအိပ္ပါဘူး။ ကိုယ္လဲ သမီးေလး ေမေမတို႔ ေလယာဥ္ စီးမယ္ စီးပီး သြားမယ္ ၾကိဳေျပာထားပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေလယာဥ္ ေပၚတက္ေတာ့မွ မေရႊေခ်ာက အိပ္သြားပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ ကိုယ္က သမီးေလးကို ေလယာဥ္ေတြ ျပခ်င္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ သမီးေလးဟာ ေလယာဥ္ စတက္ကတည္းက အိပ္လိုက္တာ ေနာက္ထပ္ ၄နာရီေလာက္ပါ။ အဲလို အိပ္တာ ကေလးေတြ အတြက္ သိပ္ေကာင္းသလို မိဘေတြ အတြက္လည္း အေတာ္ အဆင္ေျပပါတယ္။
သမီးေလးႏိုးေတာ့ မျငိမ္ေတာ့ဘူးေလ။ ဒါနဲ႔ အရုပ္ေလးေတြေပး အစာေကြ်း စာအုပ္ဖတ္ျပနဲ႔ သူပ်င္းလာရင္ ေလယာဥ္ျပတင္းေပါက္ကေန ျမင္ေနရတဲ့ တိမ္ေတြရယ္ ေလယာဥ္ေတာင္ပံရယ္ ၾကည့္နဲ႔ေပါ့။ ထိုင္ခံု တီဗီမွာ ကစ္တီ ကာတြန္းကားရယ္ ဒိုရမြန္ ရယ္ရိွေတာ့ တခါတေလ အဲဒါေလးျပေတာ့ သူလဲ အဆင္ေျပေပါ့။ သမီးက ႏို႔စို႔ခ်င္လာေတာ့ သမီးကို ႏို႔ျဖတ္မယ္လို႔ ရည္ရြယ္ထားေတာ့ သမီးကို ဟိုလွည့္ဒီလွည့္နဲ့ မတိုက္ဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ မခံမရပ္ေအာင္ ႏို႔နာလာေတာ့ ေလယာဥ္အိမ္သာမွာ သြားညွစ္ထုတ္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အကုန္မညွစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါနဲ့ သူ႔ေဖေဖကလည္း ကေလးသနားပါတယ္ဆိုတာနဲ့ ဆိုတာနဲ့....... ျပန္တိုက္ရေတာ့တာပဲ။ တိုက္လိုက္တာလည္း ခပ္ေကာင္းေကာင္းပါ။ သမီးက ေလယာဥ္ဆင္းေတာ့ နားနာလာပံုရပါတယ္။ မေအႏို႔စို႔လိုက္ေတာ့ သက္သာေအာင္ သမီးကို ေမေမ့ႏို႔ကို စို႔ေနေနာ္ သမီးလို႔ ေျပာရပါတယ္။ သနားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကို ေလယာဥ္ဆိုက္ေတာ့ ခန္႔မွန္းခ်ိန္ထက္ အေတာ္ေလးေစာပါတယ္။ လာၾကိဳသူေတြေတာင္ မေရာက္ေသးပါဘူး။ ၄နာရီ၁၅ ေလာက္ ေရာက္တယ္ထင္ပါတယ္။ အျပင္ထြက္လာတာေတာင္ ဘယ္သူမွ မေရာက္ၾကေသးပါဘူး။
သမီး အဘြားလာၾကိဳပါတယ္။ သူ႔အဘြားက ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း သမီးကို ေျမး ေျမးဆိုပီး ေအာ္ပီး ေျပးလာခ်ီေတာ့ သမီးေလးက ၀ါးကနဲ ငိုေတာ့တာပါပဲ။ ဘယ္သူမွ ေခၚလို႔မရေတာ့ပဲ အေမဆီပဲ ကပ္ပါေတာ့တယ္။ သမီးလန္႔သြားတာေလ။ အဲဒါနဲ့ သူ႔ကို လာၾကိဳတဲ့ တေယာက္က အေမ အရမ္းသြားေခၚတာ ကေလးလန္႔သြားတာေပါ့လို႔ ဆိုမွ ခ်ီခ်င္ေပမဲ့ သူတို႔လည္း ေဘးကေန အသာေလး လိုက္လာရပါတယ္။
သူ နဲနဲ အဆင္ေျပပီးသြားမွ ကားေပၚမွာ သမီး ေလး ဘြားဘြားၾကီးေလ မွတ္မိလား စကိုင္ပီမွာ ေျပာတယ္ေလဆိုေတာ့ အင္းတဲ့။ ဒါေပမဲ့ သမီးက လန္႔ေနတုန္းပဲ အေဖရယ္ အေမရယ္ ၂ေယာက္တည္းကေန ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ လူအမ်ားၾကီးနဲ့ ဆိုေတာ့သူလန္႔မွာေပါ့။ ကားေပၚမွာ ျငိမ္ပီး သူပါလာတယ္။ အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ သူ႔အဘြားအိမ္မွာ ကစားကြင္း လို လုပ္ထားေတာ့ သူသိပ္ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ ကစားရင္း ကစားရင္းမွ ဘြားဘြားကို မွတ္မိသြားတယ္။ သူ႔အဘြားကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ သမီး ဘာလုပ္လုပ္ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ေပါ့။ မိုးလည္းခ်ဳပ္လာေရာ မႏွင္းဆီေလးလည္း အိမ္ေပၚ အိမ္ေအာက္ ထမင္းစားခန္းမက်န္ အကုန္ပတ္ပီး သြားပီေပါ့။ မၾကာခင္ သူ႔ ဘိုးဘိုး ျပန္လာေရာ။ သမီးေလး သိပ္ေပ်ာ္ သြားတာေပါ့...။
ဆက္ရန္
Thursday, October 8, 2015
သမီးေလး ႏွင့္ အရိပ္
သမီးေလး ၁ႏွစ္နဲ႔ ၁၁လေက်ာ္မွာ သမီးေလးဟာ အရိပ္ေၾကာက္သူေလး ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။
အင္မတန္ေဆာ့တဲ့ သမီး ၄ ၊ ၅ ႏွစ္ ကေလးေတြ မွတက္တဲ့ ေလ်ွာေပၚကို မွ အျမဲစီးေနၾက သမီးေလးဟာ... အျမင့္ကို မတက္ရဲေတာ့ သလို ေလွခါးကိုလည္း မတက္ရဲ ေတာ့ပါဘူး။ အိမ္အျပင္ ထြက္ပီဆိုတာနဲ႔ မေအကို ကုပ္ပီး ဖက္တြယ္ထားတဲ့ သမီးကို ၾကည့္ရင္း အစက သမီးဘာကိုေၾကာက္မွန္း မသိ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္မွ ေသေသခ်ာခ်ာ သိပါတယ္။ သမီးေလးက အရိပ္ေၾကာက္တာကိုး။ သမီးကို ေျခာက္လွန္႔တာလဲ မရိွေတာ့ သမီး ဘာေၾကာင့္ အဲလို ျဖစ္သြားတာလဲ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ အံုးစားပါတယ္။ ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြ သြားလဲ ေျပးလႊားသြားတတ္တဲ့ သမီးဟာ သူ႔အရိပ္ကိုၾကည့္ပီး လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလ်ွာက္ေတာ့ပါဘူး။
ဘယ္လိုမ်ိဳး ေျဖေပးရမွာလဲ ဆိုတာ ကို ဖတ္မိသေလာက္ ဥာဏ္ရိွသေလာက္ အေတာ္ ၾကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။
သမီးေလးကို သမီးအရိပ္ ေမေမ့အရိပ္ ေဖေဖ့အရိပ္ အရုပ္ေလးေတြ အရိပ္ဆိုပီး ေဆာ့ တမ္းကစားလဲ... ကစားတုန္းပါပဲ။ အိမ္ထဲမွာဆို သူ မေၾကာက္ပါဘူး။ လိုက္ကာအရိပ္ေလးဆိုပီး ကိုယ္က လွဳပ္ျပ သူကေဆာ့။ အျပင္ထြက္ရင္လဲ သမီးအရိပ္ ေမေမ့အရိပ္ျပလဲ ျပျပပါပဲ။ သမီး အရိပ္ကို မေၾကာက္ဘူးကြာ ေျပာလဲ ပါးစပ္ကေန အရိပ္ မေၾကာက္ဘူးလို႔ လိုက္ေျပာေပမဲ့ ေၾကာက္တာပါပဲ။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္က သမီးေလး I am brave လို႔ အမူအယာနဲ႔ သင္ေပးေတာ့ သမီးေလးက လက္ေ၀ွ႕ထိုးသူလို လက္ပိုက္ပီး လက္ခေမာင္းခတ္ရမဲ့ အစား ပုခံုးေပၚကို လက္ေလးေတြတင္ပီး I am brave တဲ့။ ကိုယ္တို႔ ၂ေယာက္သား ရီလိုက္ရတာ။ သမီးဟာ သူမ်ားက မေၾကာက္ပဲ ဖက္နမ္းခံရမဲ့ ဒီဇိုင္း။ ဒီလိုနဲ့ သမီးေလးနဲ႔ အျပင္ေတြထြက္ ကစားကြင္းေတြသြား ေရွာ့ပင္းေမာလ္ေတြ သြား သမီးေလးကို ကစားရင္းနဲ့ ေၾကာက္စိတ္ေလး ေျဖေပး။ တခါတခါ ေဖေဖ့ဆီကေန ေမေမက ခပ္လွမ္းလွမ္းကေစာင့္ လက္၂ဖက္ကားပီး သမီးကိုေခၚ။ ေဖေဖတလွည့္ ေမေမတလွည့္လုပ္ေပးေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရာက္လာေတာ့လည္း အဲဒီလိုေလးေတြ လုပ္ေပး ေဆာ့ေပးနဲ႔ ေပါ့။ သူ႔ကစားကြင္းတို႔ ကစားစရာေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာ့ သမီးရဲ့ အရိပ္ေၾကာက္ ေရာဂါက အေဆာ့မက္ပီး ေပ်ာက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကိုယ္လည္း အပင္ပန္းခံပီး ရက္ဆက္ ေရွာ့ပင္းေမာလ္သြား ေပးလိုက္တာ... အခုေတာ့ သမီးရဲ့ အရိပ္ေၾကာက္ေရာဂါ က ေပ်ာက္သေလာက္ ျဖစ္သြားပါပီ။ အဲ႔လို ျဖစ္တဲ့ အခါ ၾကေတာ့လဲ ေမေမ့မွာ စိတ္ပူရျပန္ပါတယ္။ လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလ်ွာက္ပဲ ေျပးေနေတာ့တာကိုး။ ေခ်ာ္လဲမွာ စိတ္ပူရတာ တမ်ိဳး ေပ်ာက္သြားမွာ ေၾကာက္ရတာ တမ်ိဳးေပါ့။
သမီးေလး အရိပ္ေၾကာက္ ေရာဂါေပ်ာက္ဖို႔ အခ်ိန္ ၂လ နီးပါး ၾကာသြားခဲ့ပါတယ္။
သမီးက စကားေတြလဲ တအားတတ္တတ္လာပါတယ္။ တခါတေလ ဘာေတြ ေျပာမွန္းလဲ မသိပါဘူး။ မေန႔ကေတာ့ ရီစရာေကာင္းတာက သမီးအလုပ္လုပ္ေနတယ္တဲ့။ ဘာလုပ္ေနတာလဲဆိုေတာ့ ဟင္းခ်က္ေနတာတဲ့။ ဘာဟင္းခ်က္လဲဆိုေတာ့ မန္မန္တဲ့။
အင္မတန္ေဆာ့တဲ့ သမီး ၄ ၊ ၅ ႏွစ္ ကေလးေတြ မွတက္တဲ့ ေလ်ွာေပၚကို မွ အျမဲစီးေနၾက သမီးေလးဟာ... အျမင့္ကို မတက္ရဲေတာ့ သလို ေလွခါးကိုလည္း မတက္ရဲ ေတာ့ပါဘူး။ အိမ္အျပင္ ထြက္ပီဆိုတာနဲ႔ မေအကို ကုပ္ပီး ဖက္တြယ္ထားတဲ့ သမီးကို ၾကည့္ရင္း အစက သမီးဘာကိုေၾကာက္မွန္း မသိ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္မွ ေသေသခ်ာခ်ာ သိပါတယ္။ သမီးေလးက အရိပ္ေၾကာက္တာကိုး။ သမီးကို ေျခာက္လွန္႔တာလဲ မရိွေတာ့ သမီး ဘာေၾကာင့္ အဲလို ျဖစ္သြားတာလဲ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ အံုးစားပါတယ္။ ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြ သြားလဲ ေျပးလႊားသြားတတ္တဲ့ သမီးဟာ သူ႔အရိပ္ကိုၾကည့္ပီး လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလ်ွာက္ေတာ့ပါဘူး။
ဘယ္လိုမ်ိဳး ေျဖေပးရမွာလဲ ဆိုတာ ကို ဖတ္မိသေလာက္ ဥာဏ္ရိွသေလာက္ အေတာ္ ၾကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။
သမီးေလးကို သမီးအရိပ္ ေမေမ့အရိပ္ ေဖေဖ့အရိပ္ အရုပ္ေလးေတြ အရိပ္ဆိုပီး ေဆာ့ တမ္းကစားလဲ... ကစားတုန္းပါပဲ။ အိမ္ထဲမွာဆို သူ မေၾကာက္ပါဘူး။ လိုက္ကာအရိပ္ေလးဆိုပီး ကိုယ္က လွဳပ္ျပ သူကေဆာ့။ အျပင္ထြက္ရင္လဲ သမီးအရိပ္ ေမေမ့အရိပ္ျပလဲ ျပျပပါပဲ။ သမီး အရိပ္ကို မေၾကာက္ဘူးကြာ ေျပာလဲ ပါးစပ္ကေန အရိပ္ မေၾကာက္ဘူးလို႔ လိုက္ေျပာေပမဲ့ ေၾကာက္တာပါပဲ။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္က သမီးေလး I am brave လို႔ အမူအယာနဲ႔ သင္ေပးေတာ့ သမီးေလးက လက္ေ၀ွ႕ထိုးသူလို လက္ပိုက္ပီး လက္ခေမာင္းခတ္ရမဲ့ အစား ပုခံုးေပၚကို လက္ေလးေတြတင္ပီး I am brave တဲ့။ ကိုယ္တို႔ ၂ေယာက္သား ရီလိုက္ရတာ။ သမီးဟာ သူမ်ားက မေၾကာက္ပဲ ဖက္နမ္းခံရမဲ့ ဒီဇိုင္း။ ဒီလိုနဲ့ သမီးေလးနဲ႔ အျပင္ေတြထြက္ ကစားကြင္းေတြသြား ေရွာ့ပင္းေမာလ္ေတြ သြား သမီးေလးကို ကစားရင္းနဲ့ ေၾကာက္စိတ္ေလး ေျဖေပး။ တခါတခါ ေဖေဖ့ဆီကေန ေမေမက ခပ္လွမ္းလွမ္းကေစာင့္ လက္၂ဖက္ကားပီး သမီးကိုေခၚ။ ေဖေဖတလွည့္ ေမေမတလွည့္လုပ္ေပးေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရာက္လာေတာ့လည္း အဲဒီလိုေလးေတြ လုပ္ေပး ေဆာ့ေပးနဲ႔ ေပါ့။ သူ႔ကစားကြင္းတို႔ ကစားစရာေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာ့ သမီးရဲ့ အရိပ္ေၾကာက္ ေရာဂါက အေဆာ့မက္ပီး ေပ်ာက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကိုယ္လည္း အပင္ပန္းခံပီး ရက္ဆက္ ေရွာ့ပင္းေမာလ္သြား ေပးလိုက္တာ... အခုေတာ့ သမီးရဲ့ အရိပ္ေၾကာက္ေရာဂါ က ေပ်ာက္သေလာက္ ျဖစ္သြားပါပီ။ အဲ႔လို ျဖစ္တဲ့ အခါ ၾကေတာ့လဲ ေမေမ့မွာ စိတ္ပူရျပန္ပါတယ္။ လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလ်ွာက္ပဲ ေျပးေနေတာ့တာကိုး။ ေခ်ာ္လဲမွာ စိတ္ပူရတာ တမ်ိဳး ေပ်ာက္သြားမွာ ေၾကာက္ရတာ တမ်ိဳးေပါ့။
သမီးေလး အရိပ္ေၾကာက္ ေရာဂါေပ်ာက္ဖို႔ အခ်ိန္ ၂လ နီးပါး ၾကာသြားခဲ့ပါတယ္။
သမီးက စကားေတြလဲ တအားတတ္တတ္လာပါတယ္။ တခါတေလ ဘာေတြ ေျပာမွန္းလဲ မသိပါဘူး။ မေန႔ကေတာ့ ရီစရာေကာင္းတာက သမီးအလုပ္လုပ္ေနတယ္တဲ့။ ဘာလုပ္ေနတာလဲဆိုေတာ့ ဟင္းခ်က္ေနတာတဲ့။ ဘာဟင္းခ်က္လဲဆိုေတာ့ မန္မန္တဲ့။
Thursday, October 1, 2015
သမီးေလး အတြက္ ကိုယ့္ကဗ်ာ
အဂၤလိပ္လို
၁ ကေန ၁၀ အထိ သမီးေလး ၂ႏွစ္ျပည့္စမွာ ေရတြက္ႏိုင္တဲ့ အတြက္ သိပ္ကို
အံ့လဲၾသမိ ဂုဏ္လဲယူမိရေပမဲ့ ျမန္မာလို ေရတြက္တာ မသင္ရေသးလို႔ ကဗ်ာေတြ
အင္တာနက္က ရွာတဲ့ အခါ အဆင္မေျပတာနဲ့ပဲ ကိုယ့္ဘာသာ တီထြင္ထားတဲ့ ကဗ်ာပါ။
ကဗ်ာေလးက သမီးအတြက္ေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ သမီးေလး နားလည္တဲ့ အရာေပါၚ
အေျခခံထားလို့ပါ။ ကေလးတစ္ေယာက္ နားလည္ဖို႔ရယ္ စိတ္၀င္စားေစဖို႔အတြက္
ကိုယ္တိုင္
ဟန္ပန္ အမူအယာနဲ့ သင္ေပးရပါတယ္။ ( ကေလး အေမ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ သမီး ေလး
စိတ္၀င္စားဖို႔ပဲ အဓိက ထားပါတယ္။ သူမ်ားေတြ ျမင္ရင္ေတာ့ မရွက္ဘူးလို႔
ထင္မွာေပါ့။)
တစ္ ႏွစ္ မ်က္ႏွာသစ္
သံုး ေလး လက္ကိုေဆး
ငါး ေျခာက္တံခါးေခါက္ (ေဒါက္.. ေဒါက္..ေဒါက္)
ခုႏွစ္ ရွစ္ အက်ီၤ၀တ္
ကိုး တစ္ဆယ္ အျပင္ထြက္မယ္။ (သမီးက let’s go, c u , bye bye ပါထည့္ဆိုပါတယ္။)
ဒီအပုဒ္ကေတာ့ သူသိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ့ အျဖစ္ကို အေျခခံထားတာကိုး။
တစ္ ႏွစ္ သံုး ေလး ငါး။ ထမင္းေတြ အမ်ားၾကီးစား။ ေသေသခ်ာခ်ာ ၀ါး။ လ်ွာကို ကိုက္မယ္ သတိထား။
ေျခာက္ ခုႏွစ္ ရွစ္ ကိုး တစ္ဆယ္။ လ်ွာကို ကိုက္မိတယ္။ လ်ွာကို ကိုက္ေတာ့ နာနာျဖစ္ ။ အား အား.. အီး အီး အစ္။
သမီးေလး ႏွစ္သက္ပီး သူ နားလည္တဲ့ ကဗ်ာေလး ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ခဏအတြင္း ရသြားပါတယ္။ ေနာက္မွ သူငယ္ခ်င္းေတြက ငါးေလးတစ္ေကာင္ဖမ္းမိတယ္ ကဗ်ာေလးေျပာျပလို႔ သမီးကို သင္ရပါေသးတယ္။
အျပင္သြားလို႔ ေလွခါး အတက္အဆင္းေတြ ဆိုရင္ သမီးေလးက ေလွခါးထစ္ ေရတြက္ ပီးတက္ဆင္း လုပ္ပါတယ္။
အေရာင္ေတြ သင္ပီး ေနာက္မွာလဲ လမ္းကူးရင္ သမီးကို မီးပြိဳင့္မွာ မီးအေရာင္ ကို ၾကည့္ခိုင္းပါတယ္။
တစ္ ႏွစ္ မ်က္ႏွာသစ္
သံုး ေလး လက္ကိုေဆး
ငါး ေျခာက္တံခါးေခါက္ (ေဒါက္.. ေဒါက္..ေဒါက္)
ခုႏွစ္ ရွစ္ အက်ီၤ၀တ္
ကိုး တစ္ဆယ္ အျပင္ထြက္မယ္။ (သမီးက let’s go, c u , bye bye ပါထည့္ဆိုပါတယ္။)
ဒီအပုဒ္ကေတာ့ သူသိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ့ အျဖစ္ကို အေျခခံထားတာကိုး။
တစ္ ႏွစ္ သံုး ေလး ငါး။ ထမင္းေတြ အမ်ားၾကီးစား။ ေသေသခ်ာခ်ာ ၀ါး။ လ်ွာကို ကိုက္မယ္ သတိထား။
ေျခာက္ ခုႏွစ္ ရွစ္ ကိုး တစ္ဆယ္။ လ်ွာကို ကိုက္မိတယ္။ လ်ွာကို ကိုက္ေတာ့ နာနာျဖစ္ ။ အား အား.. အီး အီး အစ္။
သမီးေလး ႏွစ္သက္ပီး သူ နားလည္တဲ့ ကဗ်ာေလး ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ခဏအတြင္း ရသြားပါတယ္။ ေနာက္မွ သူငယ္ခ်င္းေတြက ငါးေလးတစ္ေကာင္ဖမ္းမိတယ္ ကဗ်ာေလးေျပာျပလို႔ သမီးကို သင္ရပါေသးတယ္။
အျပင္သြားလို႔ ေလွခါး အတက္အဆင္းေတြ ဆိုရင္ သမီးေလးက ေလွခါးထစ္ ေရတြက္ ပီးတက္ဆင္း လုပ္ပါတယ္။
အေရာင္ေတြ သင္ပီး ေနာက္မွာလဲ လမ္းကူးရင္ သမီးကို မီးပြိဳင့္မွာ မီးအေရာင္ ကို ၾကည့္ခိုင္းပါတယ္။
Tuesday, September 22, 2015
ipad အသံုးတည့္ပံု
အခုတေလာ ipad iphone ေတြရဲ့ ႊႏၱရာယ္ ေတြ ပဲ ဖတ္ေနရလို႔ ေကာင္းက်ိဳးေလးေတြ လည္း ရိွတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပခ််င္ပါေသးတယ္။
သမီးေလးနဲ႔ အိုင္ပက္ ေပါ့။
အရင္ ဦးဆံုး အိုင္ပက္ သံုးပီး သမီးေလး တိုးတက္မွုကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
သမီးေလးကို 1 to 10 ကို တခါမွ ေသခ်ာ မသင္ေပးခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ youtube ကေန counting nos , 1,2,3,4,5 သီခ်င္းေတြနဲ႔ သမီးေလးက အလြတ္ရ သြားသလို ကေလးေတြ အၾကိဳက္ ဂဏန္းေလးကို ပံုေလးေတြနဲ႔ပါတဲ့ အခါ သမီးေလး အလြတ္ရသြားသလို ၁ ကေန ၅ အထိ သူမွန္ေအာင္ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဓာတ္ေလွကား တက္တဲ့ အခါမွာ သူ႔ကို သမီးေလး ဘယ္အထပ္ကို ႏိွပ္ေပးပါလို႔ ေျပာရင္ သူ ေရြးခ်ယ္ေပးပါတယ္။ ေလွကား တက္တဲ့အခါ သူနဲ႔အတူ ေလွကားထစ္ေတြ ရီပီး တက္ေပးပါတယ္။ ေျပာခ်င္တာက youtube က သမီးေလး ကို စာသင္ေပးတယ္ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းပါ။
ဒီလိုပါပဲ A, B, C သီခ်င္းကို သမီးေလး အလြတ္ရသလို အခုအရြယ္ေလးနဲ႔ A ကေန z အတြင္း စာလံုးေတြ ျမင္ရင္ သူက ဒါကို ေမေမ abc ဟိုမွာတဲ့..။ အဲဒါ သူ ၂ ႏွစ္မျပည့္ခင္ထဲက ေျပာတာပါ.။
သမီးကို A, B, C ေရြးခိုင္းရင္ သူ ေအ ကေန စီ အထိ မွန္ေအာင္ ေရြးႏိုင္ပါတယ္။
သမီးေလးဟာ YOUTUBE ကေန အဂၤလိပ္ စာလံုးေတြ နားလည္မွုတိုးလာသလို ဂ်ပန္စာလံုးေလးေတြ လည္း သူ နားရည္၀ေန ပါတယ္။ ျမန္မာလို ကဗ်ာေလးေတြလည္း YOUTUBE ကပဲ ရပါတယ္။ သမီးေလး ၾကိဳက္တဲ့ ကဗ်ာသီခ်င္းေလးေတြက ေရာင္စံုေဘာလံုး ၊ ပစ္တိုင္းေထာင္၊ သူတို႔ဘ၀နဲ့သူတို႔ေတြ၊ အဘိုးၾကီးအို ခါးကုန္းကုန္း၊ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ မိသားစုေလး တို႔ပါပဲ။ အဲလို ကဗ်ာေတြကို မိခင္ေတြ ကိုယ္တိုင္ အဂၤလိပ္ ဂ်ပန္ ျမန္မာ အကုန္ ကေလးနဲ့ အတူ အမူအယာေလး တူတူလုပ္ပီး လိုက္ဆိုရင္ သူတို႔ေလးေတြ သိပ္သေဘာက်ပါတယ္။ အဂၤလိပ္ကဗ်ာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရသလို ဂ်ပန္လို ကဗ်ာေလးေတြ လည္း သူရေနပါတယ္။ ဒါကေတာ့ youtube ကေန ရတဲ့ အက်ိဳးပါ။
ေနာက္ပီး သမီးကို ဘာလုပ္ေစခ်င္လဲ။ youtube မွာရွာပီး ကိုယ္တိုင္ဘယ္လို လုပ္တာ ဒါမွမဟုတ္ မိဘက ဘယ္လို လုပ္တာကိုပါ ျပေပးရပါတယ္။ ဒါဆို သူတို႔က အဲဒါကို ျမင္ပီး အတုျမင္ အတတ္သင္ၾကပါတယ္။
ဒီက ကေလးခ်န္နယ္မွာလည္း ကေလးေတြ အက်ီၤ ေခါက္သိမ္းတာ အ၀တ္ကိုယ္တိုင္၀တ္တာ သြားတိုက္တာ အိမ္သာတက္တာ ေလးေတြ ျပတာကို ၾကည့္ပီး သမီးက ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ခ်င္တာ မ်ားပါတယ္။ ဥပမာ..အခုတေလာ သမီးေလးက ရွဴးရွဴးေပါက္တာ အိမ္သာမွာ မသြားလို႔ youtube မွာရွာပီးျပရတာေပါ့. အခုေတာ့ သမီးေလးက အိမ္သာမွာ သြားပါတယ္။ သူႊအရုပ္ေတြကို ေတာင္ ရွဴးရွဳးတည္ ေပးတမ္းေဆာ့ပါတယ္။ အခုတေလာ ကိုယ္က သြားတိုက္ေပးတိုင္း ျငင္းေနလို႔ အဲဒါေလး ရွာျပေပးမွ မေအလုပ္တာ ခံပါတယ္။ သူ ကိုယ္တိုင္ အ၀တ္၀တ္ႏိုင္သလို ေျခအိတ္ ဖိနပ္၀တ္ႏိုင္ပါတယ္။ တခါတေလေတာ့လည္း ေျပာင္းျပန္ျဖစ္တာတို႔ မွားတာတို႔ေတာ့ ရိွတာေပါ့ေနာ္။
သမီးကိုယ္၀န္နဲ့ တည္းက ကိုယ္တိုင္ ဂိမ္းေဆာ့တဲ့ အက်င့္ကို ဖ်က္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သမီးေလးအတြက္ educated game ေလးေတြ ရွာထားေပးေတာ့ အခုခ်ိန္မွာ သမီးေလး အတြက္ အေတာ္ ေလး အသံုး၀င္ပါတယ္။ colour ေတြ shape ေတြ တူတာေလးေတြ ဆက္တာ သမီးေလးလဲ ေပ်ာ္ရ တခါတည္း သင္ေပးပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။ အခု သမီးကို shape ေတြ သင္ေနပါပီ။
သမီးက tango, viver, line, skype ကို ေကာင္းေကာင္းခြဲတတ္ပါတယ္။ ဘယ္သူက ဘယ္သူ ဆိုပီး tango, line, skye မွာ သူကိုယ္တိုင္ရွာပီး ေခၚတတ္ပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ ေလ်ွာက္ရိုက္တဲ့ ပံုေတြကေတာ့ သမီးေလး ၁ ႏွစ္ခြဲေလာက္တည္းက ေကာင္းေကာင္း ကိုင္တတ္ေနပါတယ္။
ဒါေတြကေတာ့ အက်ိဳးရိွပံုေတြေပါ့။
အက်ိဳးမရိွတာကေတာ့ မ်က္စိပ်က္ေစမည္။ စြဲလန္းေစမည္ေပါ့။
ဒီေတာ့..... အခ်ိန္နဲ့ ေပးသံုးပါ။ ပါးစပ္မပိတ္တမ္း ေျပာေပးပါ။ ျငိမ္ပီးေရာ တေယာက္တည္း လႊတ္မထားပါနဲ့။
သမီးကို အျမဲ ေပးမသံုးပါဘူး။ သူနဲ့ တူတူသံုးတဲ့ အခါ ကဗ်ာေတြ တူတူလိုက္ဆိုေပးပါတယ္။ သူတေယာက္တည္း ေပးသံုး ျဖစ္တဲ့အခါ တခ်ိန္လံုး ေနာက္ဆုတ္ၾကည့္ဖို့ေျပာ ရပါတယ္။ သမီးေရ ေနာက္ဆုတ္ မ်က္စိပ်က္မယ္ လို႔ အာေပါက္မတတ္ ေျပာရပါတယ္။ ေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ ေနာက္ဆုတ္တာေပါ့. ပီးေတာ့ ေရွ႔ျပန္ေရာက္။
သူ အိုင္ပက္သံုးပီး ကိုယ္အလုပ္လုပ္ေနေပမဲ့ မ်က္ေျခမပ်က္ ၾကည့္ေနေပးပါ။ သူဘာေတြ ၾကည့္ေနလဲ ဘာေတြ လုပ္ေနလဲေပါ့။ တခါတေလ သူ႔ဘာသာ ဖြင့္တဲ့ အထဲက ကိုယ္က ေကာင္းတယ္ထင္တာေလး ေတြ မွတ္ထားပီး သူ႔ကို ျပန္ျပရတာေပါ့.။ မိနစ္၂၀ တခါတေလ နာရီ၀က္ ပီးရင္ သမီးေရ... ေတာ္ေတာ့ ေနာက္ေန႔မွ ၾကည့္လို႔ ေျပာပါ။ ေသခ်ာပါတယ္။ မေပးခ်င္ပါဘူး။ အဲဒါဆို သမီးေရ..the last လို႔ေျပာပါ။ ပီးရင္ေတာ့ ငိုလည္း သိမ္းလိုက္ပါ။ အျခားဟာကို အာရံု ေျပာင္းေပးလိုက္ပါ. သမီး မ်က္စိ ပ်က္မွာမို႔လို႔ ဆိုတာ ရွင္းျပေပးလိုက္ပါ။
ဒါကေတာ့ သမီးနဲ့ အိုင္ပက္အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္းေပါ့။
Subscribe to:
Posts (Atom)

