ကေလးမ်ား ႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း အႏုပညာ

ကေလးေတြကို ဘယ္အခ်ိန္စာဖတ္ျပလို႔ ရလဲဆိုေတာ့ အိမ္က သမီးကို ကိုယ္ကေတာ့ ၄လေလာက္ထဲက ဖတ္ျပပါတယ္ဆို ယံုၾကမလား။ ဘယ္လို စာအုပ္ေတြဖတ္ျပလဲဆိုေတာ့.. အရုပ္ေလးေတြ ပါတဲ့ စာအုပ္ေတြေပါ့။ အဲ့ဒီအရြယ္ ကေလးေတြ အတြက္ စိတ္၀င္စားေစဖို႔က အေရာင္ေတာက္ေတာက္ေလးေတြ ပါတဲ့ စာအုပ္ေတြက သူတို႔နဲ႔ အသင့္ေတာ္ဆံုးပါပဲ။ စာမပါတဲ့ ပံုေတြေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြကို ကိုယ္အဆင္ေျပသလို ေျပာျပဖတ္ျပေပးပါတယ္။ ဥပမာ.. ေၾကာင္ရုပ္ပံု ပါတယ္ဆိုပါေတာ့ ဒါေလးက ေၾကာင္ကေလး သစ္ပင္ေပၚကို တက္လို႔ေျပး.. ေညာင္ေညာင္ေအာ္လို႔ ေမေမရွာ သနားစရာ ေၾကာင္ကေလးပါ ဆိုပီး.. အၾကံအဖန္ ပါးစပ္ထဲေတြ႔ကရာေတြ နဲ႔ ဖတ္ျပေပးတာပါ။ ေနာက္ စက္၀ိုင္းပံုအရစ္ရစ္ေလးေတြဆို ရစ္တယ္ရစ္တယ္ လွည့္တယ္လွည့္တယ္...နဲ႔ သူတို႔စိတ္၀င္စားေအာင္ဖတ္ျပေပးရပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါ သူတို႔က စာအုပ္ေတြ ဖတ္ခ်င္လာတယ္။ စာအုပ္ေတြကို လွန္တယ္။ ေမေမေျပာသလို ေၾကာင္ကေလးလို ေအာ္တယ္။ အစရိွသျဖင့္ စာဖတ္ခ်င္လာေအာင္ ဆြဲေဆာင္ရပါတယ္။ စာအုပ္ေတြကလည္း ေစ်းၾကီးတဲ့အခါ ကိုယ္ပိုင္စာအုပ္ေတြ ၀ယ္သလို စာၾကည့္တိုက္ေတြက စာအုပ္ငွားပီး ဖတ္ျပေပးပါတယ္။
ဒီမွာက ဆရာမေတြ ျမိဳ႔နယ္ရိွ မိုးလံုေလလံု ကေလးကစားကြင္းေတြဆို တပတ္မွာ ၂ခါေလာက္ စာဖတ္ျပေပးပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေနရာဆို ညေန အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ စာဖတ္တာတို႔ သီခ်င္းဆိုတာတို႔ လုပ္ေပးပါတယ္။

အိမ္က ေဘဘီကေတာ့ စာဖတ္တာကို ၀ါသနာပါလာပါတယ္။ ကေလးေတြကို စာဖတ္ျပျခင္းအားျဖင့္ ကေလးေတြ ဗဟုသုတ ပိုၾကြယ္၀ေစပါတယ္။ ကဗ်ာေတြ ရြတ္ဆိုရင္း ကေလးေတြဟာ စကားပိုသြက္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အိမ္က ေဘဘီကေတာ့ ၂ႏွစ္မျပည့္ခင္ထဲက ေတာ္ေတာ္ စကားတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ထင္တာေတ့ာ သမီးက ကဗ်ာေတြရြတ္လို႔လို႔ ထင္ပါတယ္။

စာဖတ္တဲ့အခါ အျပင္ကို ထြက္ရင္ သမီးေလးက စာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေလးေတြ ကို အျပင္မွာေတြ႔ရင္ သိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္။ စာဖတ္ရင္းလဲ အေမးအေျဖလုပ္လို႔ရပါတယ္။ တခါတေလ စာအုပ္ကိုင္ထားပီး သမီးေလးေရ.. ဧည့္ခန္းထဲမွာ ဘာေတြရိွလဲ သမီးစဥ္းစားပီး ေျပာဆို ..သူသိသမွွ်ွေျပာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ စာအုပ္ေတြထပ္ထပ္ဖတ္တယ္ေပါ့..။ သမီးက ခူေကာင္ caterpillar  ေလး ၾကီးလာရင္ လိပ္ျပာေလးျဖစ္မယ္ဆိုတာ သိသလို လိပ္ျပာေလးေတြေၾကာင့္ အပင္ေတြ ပန္းေတြပြင့္ အသီးေတြသီးတယ္ဆိုတာ သိပါတယ္။ ဒါဟာ စာဖတ္ျခင္းရဲ့ အက်ိဳးပါ။

သူ႔အဘိုးအဘြား ဦးေလးအန္တီေတြနဲ႔ စကားေျပာရင္လဲ သူတတ္သလို စာဖတ္ျပေသးတယ္။ အဲ့ဒါအျပင္ သူ႔ကို မဖတ္ျပဖူးတဲ့ စာအုပ္ေတြကိုလည္း အရုပ္ၾကည့္ပီး ဖတ္ျပတတ္ေသးတယ္။ လူလည္မေလးေပါ့။  စာအုပ္ထဲက ေရသူမတို႔ အေၾကာင္းဖတ္ရင္ ေရသူမက ဘယ္မွာေနလဲ ပင္လယ္ထဲမွာေနတယ္။ ပင္လယ္ကို သူေတြ႔ရင္ ေမေမ ေရသူမေလးေတြ ရိွတယ္ေနာ္ လို႔သူေျပာမယ္။စာအုပ္ဖတ္ရင္း ဘာေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူးဆိုတာ ရွင္းျပရတယ္။ အဲ့သည္လိုနဲ႔ ကေလးေတြကို စာအုပ္ေလးေတြဖတ္ျပရင္း သူတို႔ေလးေတြကို စာဖတ္၀ါသနာပါေအာင္ ဆြဲေဆာင္ၾကပါစို႔။

ကေလးတစ္ေယာက္ကို စာဖတ္ျပရတာ အင္မတန္ေမာပါတယ္။ ဟန္ရယ္ အသံရယ္ အမ်ိဳးစံု လုပ္ရလို႔ပါ။ ကိုယ္က အဂၤလိပ္လိုနဲ႔  ဗမာလို တစ္ခါထဲ ေျပာျပျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ ဘုရင္ၾကိး King နဲ့ ဘုရင္မၾကီး Queen တို႔ castle ရဲတိုက္တို႔ princess မင္းသမီးေလး တို႔ prince မင္းသားေလးတို႔ အစရိွသျဖင့္ အဂၤလိပ္လို စကားလံုးလည္း ၾကြယ္၀ေစပါတယ္။ သမီးေလး အဂၤလိပ္လို စာလံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျမန္မာလိုနဲ႔ တြဲသိေနဖို႔ ကိုယ့္ရဲ့ ၾကိဳးစားမွုပါ။ သူကလည္း သင္ယူႏိုင္သူဆိုေတာ့ ပင္ပန္းေပမဲ့ ေပ်ာ္ရပါတယ္။

အိမ္လမ္းရြာေၾကာင္း သန္႔ရွင္းေၾကာင္း စုေပါင္းအမိွဳက္သိမ္း

Photo from Facebook

ဟိုမွာ..ဒီမွာ...အမိွဳက္ေတြ....
ေရသန္႔ဗူး...ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ ...ဘီယာဗူး...ေတြ။
အို..လြယ္လိုက္ၾကတာ။ .ေသာက္လိုက္ၾက .ေဟာ... ပစ္လိုက္ၾက။
ေျပာၾကတယ္.. အမိွဳက္ပံု မေတြ႔လို႔ ။ အမိွဳက္ပံု မရိွလို႔။
ဟုတ္ပါတယ္။ အမိွဳက္ပံုလည္း မရိွ အမိွဳက္ပံုလည္း မေတြ႔ေတာ့ လမ္းေပၚ သြားရင္း လာရင္းပဲ ပစ္လိုက္တယ္။
ေကာင္းပါတယ္။ လတ္တေလာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ရွင္းသြားတာေပါ့။ အဲ..ရွင္းမသြားတာက လမ္းေပၚမွာ။ အဲသည္လမ္းဆိုတာကလဲ ကိုယ္ေလ်ွာက္ေနတဲ့လမ္း။ ျပည္သူေတြ သံုးေနတဲ့လမ္း ...ေဟာ ၾကည့္လိုက္စမ္း... ေလအေ၀ွ႕နဲ့ ေရြ႕လာတဲ့ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ေတြ .....ျမန္မာျပည္ရဲ့ ဟိုမွာဒီမွာ ျမင္ေတြ႔ေနက်..မရိုးႏိုင္တဲ့ ျမင္ကြင္းေတြေပါ့။

အခု..ျမန္မာျပည္က အေျပာင္းအလဲကို ဦးတည္လာပီ။ ဒီလို ဦးတည္လာခ်ိန္မွာ အစိုးရ ၾကီးပဲ ေျပာင္းလဲ လို႔မရပါဘူး။ လူတိုင္း လူတိုင္းမွာ တာဝန္သိစိတ္ေတြ တာဝန္ယူမွူေတြ လိုလာပါပီ။ အခုေျပာခ်င္တာက အမိွဳက္ ကိစၥပါ။
ဟုတ္ပါတယ္...
အမိွဳက္ေကာက္တာ စည္ပင္ အလုပ္ပါ။ သို႔ေသာ္..... အမိွဳက္ပံုး မရိွတိုင္း လမ္းေပၚလႊင့္ပစ္ထားသမ်ွ စည္ပင္က ဘယ္လိုရွင္းလို႔ ႏိုင္မွာလဲ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။ လူေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ လႊင့္ပစ္ထားသမ်ွ စည္ပင္က အခ်ိန္မီွ ရွင္းႏိုင္ပါ့မလား နဲနဲေလး ျဖစ္ျဖစ္ ေတြးၾကည့္ၾကပါ။
ဒီေတာ့..... ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ။

လြယ္ပါတယ္။
၁။ ဘီယာဗူးေရာင္းသူေတြ ဘီယားဗူး ပစ္ဖို႔ အမိွဳက္ပံုးကို မိမိတို႔ ဆိုင္ေရွ႕ အမ်ား ျပည္သူ ပစ္လို႔ရေအာင္ လုပ္ေပး ထားလို႔ရပါတယ္။

၂။ အခ်ိဳရည္ေရာင္းသူေတြ ေရသန္႔ေရာင္းသူေတြ အေနနဲ႔လည္း မိမိတို႔ဆိုင္ေရွ႕မွာ ပစ္လို႔လြယ္ေအာင္ အမိွဳက္ပံုး ထားေပးလိုက္ပါ။

၃။ အခုဆို ျမန္မာျပည္မွာ ဆူပါမားကတ္ေတြ အမ်ားၾကီးေပၚလာပါပီ။ အဲ့ဒီလိုဆိုင္ေတြရဲ့ ေရွ႕ေတြမွာ ဗူးသတ္သတ္ ပုလင္းသတ္သတ္ ပလတ္စတစ္သတ္သတ္ နဲ့ အျခားအမိွဳက္ပံုးေတြကို ထားေပးသင့္ေနပါပီ။ဒါမွ ကိုယ့္အားေပးသူေတြ သံုးေဆာင္ပီးတဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္က ေစ်းဝယ္ထြက္တဲ့အခါ အမိွဳက္ေတြ သယ္ပီး ပစ္လို႔ ရႏိုင္သလို လတ္တေလာ ဝယ္ယူအားေပး သံုးစြဲသူေတြနဲ့ လမ္းသြား လမ္းလာအခ်ိဳ႔ အလြယ္တကူ အမိွဳက္ပစ္လို႔ ရသြားႏိုင္ပါတယ္။

၄။ ေစ်းေတြမွာ စည္ပင္အေနနဲ႔ သီးသန္႔အမိွဳက္ပစ္ဖို႔ ေနရာ လုပ္ေပးထားလိုက္ပါ။ 

၅။ ရက္ကြက္အလိုက္ ျမိဳ႔နယ္အလိုက္ သန္႔ရွင္းမွဳကို ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ေသာ အားျဖင့္ အမိွဳက္ပံု သီးသန္႔ေလးေတြ ထားေပးျခင္းျဖင့္လည္း ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။

၆။ စားေသာက္ကုန္ ပစၥည္းေရာင္းသူေတြ ကလည္း အားေပးဝယ္ယူသူေတြ သံုးစြဲပီးတဲ့ အမိွဳက္ေတြကို တာဝန္ယူသိမ္းဆည္းေပးပီး အမိွဳက္ပံုးထားေစခ်င္ပါတယ္။

၅။ လမ္းေဘး ဆိုင္ေတြ အေနနဲ႔လည္း မိမိဆိုင္က ထြက္သမ်ွ အမိွဳက္ေတြကို စနစ္တက် ရွင္းလင္းပစ္ဖို႔လိုပါတယ္။ အမိွဳက္ေတြကို စုပီး စည္ပင္က သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာမွာ သြားေရာက္ လႊင့္ပစ္လို႔ရပါတယ္။ (စည္ပင္ကေတာ့ ေနရာ သတ္မွတ္ေပးရပါမယ္)

၆။ ပြဲေတာ္ လုပ္ပီဆို ပြဲေတာ္စီစဥ္သူက အမိွဳက္ပစ္ဖို႔က အစ စဥ္းစားဖို႔လိုပါတယ္။  ဘယ္လို လုပ္မလဲ..။ လြယ္ပါတယ္။ အမိွဳက္ပစ္ဖို႔ ေနရာသတ္သတ္ထားပါ။ အဲ့ဒီေနရာကေတာ့ အရမ္းမေ၀းဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ သြားေရးလာေရး ခက္ေနရင္လဲ မျဖစ္ႏိုင္လို႔ပါ။ ဒီေတာ့ အစားအေသာက္ေတြ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ အနီးအနားမွာ အမိွဳက္ပစ္ဖို႔ သတ္သတ္ေနရာေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါမွ စားေသာက္ပီး တိုင္း အမိွဳက္ပစ္ဖို႔ ရွာရတာ လြယ္ကူမွာပါ။

(အမိွဳက္ေတြကို လက္ရိွအေျခအေနအရ ခြဲျခားမပစ္ႏိုင္ေသးရင္ေတာင္မွ အမိွဳက္ပံုးမ်ားထားေပးျခင္းျဖင့္ ကူညီေပးၾကေစလိုပါတယ္။) 

ဒါေတြက ဝန္ေဆာင္မွဴအပိုင္းေပါ့။ ဒါမွသာ စည္ပင္ အမိွဳက္ကားက အလြယ္တကူ လာေရာက္ သိမ္းယူလို႔ရႏိုင္ပါတယ္။

ျပည္သူေတြဖက္ကေရာ....

အကယ္၍ ပစ္စရာ အမိွဳက္ပံုး မေတြ႔ဘူးဆိုပါစို႔။ အေလးခံပီး သယ္ပါ။ အမိွဳက္ပံုးေတြ႔မွ ပစ္ပါ။ ဒီလို အသိစိတ္ေလးေတြ ကိုယ္စီ ရိွပါ။ တေနရာမဟုတ္ တေနရာမွာ အမိွဳက္ပံုးရိွမွာပါ။ အကယ္၍ မေတြ႔ခဲ့ရင္ ေတာ့ အိမ္အထိ သယ္ေဆာင္သြားပါ။

ေတြ႔ကရာ ပစ္မယ္ဟဲ့ဆို ကိုယ္လိုလူေတြအမ်ားၾကီးမို႔ မိမိေနထိုင္ရာ ျမိဳ႔ေတာ္အလွ လမ္းအလွဟာ မိမိေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးေစပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူေတြကလည္း မိမိတို႔ အသိစိတ္ဓာတ္ထားရိွမယ္ဆို... သင့္ျမိဳ႔ေတာ္ သင့္ႏိုင္ငံဟာ သန္႔ရွင္းလွပလာပါလိမ့္မယ္။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ေျပာျပခ်င္ေသးတာက အိမ္က အေၾကာင္းပါ။
ျမန္မာျပည္က အိမ္ေနာက္ေဖး လမ္းၾကားတိုင္း ညစ္ပတ္ေလ့ရိွပါတယ္။ အိမ္က လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ကစပီး အိမ္ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားကို သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ပါတယ္။ ေျမာင္းေတြ ေဖာ္ပါတယ္။ ပထမပိုင္း လအနည္းငယ္ေတာ့ အေတာ္ အဆင္မေျပပါဘူး။ သို႔ေသာ္... တေယာက္က ဒီလိုလုပ္ပါမ်ားတဲ့အခါ အျခား အိမ္ေတြကပါ အမိွဳက္မပစ္ေတာ့တဲ့ ရလာဒ္ ထြက္လာပါတယ္။ အိမ္ေရွ႕ေျမာင္း အျမဲေဖာ္ပါတယ္။ မေဖာ္တဲ့ အိမ္ေရွ႕ေတာင္ သြားပီး ေဖာ္လိုက္ပါေသးတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ၾကာလာေတာ့ လူတိုင္း လူတိုင္း သူတို႔ အိမ္ေရွ႕ေလးေတြက ေျမာင္းေတြ ေဖာ္ၾကပါတယ္။ (လမ္းထဲမွာ ေျပာတာပါ) အစက အမိွဳက္ပစ္ဖို႔ လူေခၚပီး ခပ္ေဝးေဝးသတ္မွတ္ထားတဲ့ ေနရာမွာ ပစ္ခဲ့ရပါတယ္။ မႏွစ္က စပီးေတာ့ အမိွဳက္သိမ္းတဲ့ စနစ္ စလုပ္ပါတယ္။ တလတခါ ပိုက္ဆံေပးရေပမဲ့ ေပးေပ်ာ္ပါတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ ေျပာခ်င္တဲ့စကားကေတာ့ စည္ပင္အေၾကာင္းပါပဲ။ ကိုယ္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္ေလးက အိမ္က လမ္းေထာင့္နဲ့နီးပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ဖက္က ဘာမွမျဖစ္ေပမဲ့ ကိုယ္တို႔လမ္းကို ျဖတ္စီးဝင္တဲ့ ေျမာင္းတစ္ခုရိွပါတယ္။ အဲ့ဒီေျမာင္းပိတ္ေနေၾကာင္းကို အဲဒီအိမ္ကလား လမ္းကလူေတြကလားမသိ စည္ပင္ကို သြားေျပာတဲ့အခါ စည္ပင္က လာလုပ္ေပးပါတယ္။ ဘယ္လိုလုပ္လိုက္တယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ...။ ေျမာင္းကို အပီး ေျမဖို႔လိုက္ပါတယ္။ အဲသည္လို လံုးဝ မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ထင္ပါတယ္။ ဒါက အိမ္က ျပန္ေျပာျပတာပါ။ စည္ပင္အေနနဲ႔ ဒီလို မေျဖရွင္းသင့္ဘူးလို႔ထင္ပါတယ္။

ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကို ၾကည့္ပီး လမ္းတိုင္း လမ္းတိုင္း ရပ္ကြက္တိုင္း ရပ္ကြက္တိုင္း တလတခါ ပံုမွန္ စုေပါင္း ေျမာင္းရွင္းယံုသာမက မိမိတို႔ အိမ္ေရွ႕ အိမ္ေနာက္မ်ားကို ေျမာင္းေဖာ္ေပးျခင္း ရွင္းလင္းေပးျခင္းျဖင့္ ျခင္အႏၱရာယ္ကာကြယ္ပီးသားလည္း ျဖစ္သလို အိမ္ပတ္၀န္းက်င္ သာယာလွပလာမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္ စည္ပင္အေၾကာင္းပါ။ ျမိဳ႔ေတာ္ စည္ပင္ကလည္း အမိွဳက္မ်ားကို သတ္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာ အေရာက္ စနစ္တက် သြားေရာက္ ပစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆို..... ဒါကေတာ့ အမ်ိဳးအိမ္နားမွာပါ။ အဲ့ဒီေနရာကေတာ့ ျခံေတြေပါ့။ ျခံေတြရဲ႔ ဟိုးးးးခပ္လွမ္းလွမ္းမွာေတာ့ ေခ်ာင္းလားမသိ ရိွပါတယ္။ အဲ့ဒီေနရာမွာ စည္ပင္ကား က သယ္လာသမ်ွ အမိွဳက္ေတြ လာသြန္သြန္ပစ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ပတ္၀န္က်င္ ထိန္းသိမ္းေရးကို ပ်က္ဆီးေစပါတယ္။

ဟိုတေလာကလည္း  အမိွဳက္မ်ားကို ေခ်ာင္းထဲသို႔ ေရာက္ေအာင္ပစ္ဆိုတဲ့ အလြန္ဝမ္းနဲဖြယ္ရာ သတင္းတပုဒ္ ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ ဖတ္လိုက္ ရပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းမွူ ကို ဘယ္ေလာက္ မ်က္ေျခပ်က္ အားနည္းေနလည္းဆိုတာ မ်က္ျမင္ လက္ေတြ႔ပါ။  သတင္းလင့္က ဒီေနရာမွာပါ။
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=529602557069331&set=a.234895509873372.73403.143923268970597&type=1&theater

ကိုယ့္ျမိဳ႔ ကိုယ့္ရြာ စည္ပင္သာယာေရး အတြက္ အထူးျပဳ စဥ္းစားေတာ့မယ္ဆို တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ လက္ညိဳးထိုးေနၾကျခင္းထက္ စည္ပင္ ဝန္ထမ္းေတြ အပါအဝင္ ျပည္သူ အားလံုးစုေပါင္းပီး စည္းကမ္းတက် အမိွဳက္ပစ္ၾကေစဖို႔ ဒီေနရာကေန တိုက္တြန္းပါရေစ။

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

ဒါကေတာ့ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက အေတြ႔အၾကံဳေလးပါ။

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာလည္း အနဲနဲ႔ အမ်ား စည္းကမ္းမရိွသူေတြ ရိွၾကေပမဲ့ ...အမ်ားစုကေတာ့ စည္းကမ္းရိွၾကပါတယ္။ သူတို႔ေတြ အိမ္ျပင္ပေရာက္တဲ့အခါ လမ္းမွာ စားေသာက္ပီးတဲ့အခါ အမိွဳက္ေတြကို ဘယ္လိုစြန္႔ပစ္ၾကလဲ ....ကိုယ္ေတြ႔ေလးေရးျပခ်င္ပါတယ္။

ကိုယ္ ..တေန႔ေတာ့ ၅ႏွစ္အရြယ္ ကေလးေလး ၃. ၄ ေယာက္နဲ့အတူ မုန္လာဥတူးခင္းက ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ သၾကားလံုးေလးေတြ ရိွတာနဲ့ သူတို႔ကို ေကြ်းလိုက္ပါတယ္။ အားလံုးေသာ ကေလူငယ္ေတြဟာ သၾကားလံုးခြံေလးေတြကို သူတို႔ရဲ့ အက်ီံအိတ္ေလးေတြထဲ ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ေမးေတာ့ အမိွဳက္ပံုး ေတြ႔မွ ပစ္မယ္တဲ့။ ဒါ..သူတို႔ေလးေတြကို ေက်ာင္းက သင္ထားေပးတာပါတဲ့..။ ဒါက ကေလး။

ကိုယ္... အယင္က အျမဲလိုလို ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းသားပြဲေတာ္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အစားအေသာက္ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ေတြ ဒါမွမဟုတ္ တကၠသိုလ္က က်င္းပတဲ့ ေက်ာင္းသားေပါင္းစံုေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ေတြေရာက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေရာက္ခဲ့တဲ့အခါတိုင္း ေက်နပ္ ၾကည္ႏူး အတုယူစရာ ေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္ကို အျမဲေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့.... ဒီပြဲေတာ္ကို လုပ္မယ္လို႔ တာဝန္ယူထားတဲ့ သူေတြရဲ့ အမိွဳက္သိမ္းနည္း စနစ္ပါပဲ။ အစားအေသာက္တန္းေတြရဲ့ အဆံုးမွာ အမိွဳက္သိမ္း စခန္းေလး ဖြင့္ထားတာပါပဲ။ အမိွဳက္ေတြကိုလည္း ခြဲထည့္ဖို႔ စနစ္တက် လုပ္ထားပါတယ္။ အစားအေသာက္စားတဲ့ တခါသံုး ခြက္ေတြ ဗူးေတြကို စားေသာက္သူေတြ အတြက္ အ၀တ္စေလးေတြ ေပးထားတယ္။ အဝတ္စေလးေတြနဲ့ သုတ္ပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာမွာ ထည့္ဖို႔ ညႊန္ျပတယ္။ စားၾကြင္းစားက်န္ေတြကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာမွာ ထည့္ဖို႔ညႊန္ျပေပးတယ္။ တူေတြကိုလည္း သတ္သတ္ထည့္ဖို႔ ညႊန္ျပတယ္။ ဂ်ပန္ေတြ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံျခားသားတိုင္း လိုက္နာၾကတယ္။ အဲ့ဒါ တကယ္ေကာင္းတဲ့ စီမံခန္႔ခြဲမွူပါ။ စားေသာက္ဆိုင္ေတြကလည္း မိမိတို႔ ဆိုင္က ထြက္တဲ့ အမိွဳက္ေတြအားလံုး ကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာမွာ စနစ္တက် ပစ္တယ္။ ဆိုင္သိမ္းပီဆိုတာနဲ့ အမိွဳက္တစ မက်န္ေအာင္ ဂရုစိုက္ရပါတယ္။ အဲ့ဒီအတြက္ ရလာဒ္က ... ပြဲေတာ္ ပီးသြားတဲ့အခါ  အရင္အတိုင္း လွပသန္႔ရွင္းေနတာပါပဲ။ ပြဲပီးလို႔ ညေနက် သြားၾကည့္ ပြဲမနက္က လုပ္ခဲ့ပါတယ္ဆိုတာေတာင္ မသိရေလာက္ေအာင္ ရွင္းလင္းေနပါတယ္။ ကဲ..ဒါမ်ိဳးေတြ အတုယူစရာ မေကာင္းေပဘူးလား.....။

လူဆိုတာ ဘယ္ေနရာမွာေနေန ေကာင္းတဲ့အတုေတြ ယူတတ္ဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ေတာင္းဆိုခ်င္တာကေတာ့ လူတိုင္း လူတိုင္း ကိုယ့္အသိစိတ္ဓာတ္ေလးေတြနဲ႔ အမိွဳက္ပစ္တတ္ၾကေစဖို႔ တိုက္တြန္း ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။

ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရတဲ့ သူငယ္တန္းဖတ္စာထဲက အတိုင္းပဲ။

အိမ္လမ္း ရြာေၾကာင္း သန္႔ရွင္းေၾကာင္း စုေပါင္း အမိွဳက္သိမ္း ၾကပါစို႔

အလကားသင္ေပးေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးစနစ္ က်ယ္ျပန္႔လာျခင္း

အလကား သင္ေပးေသာ ပညာေရး ျမန္မာျပည္မွာ ရိွသည္ ဆိုလ်ွင္ ထိုအရာသည္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားဦးစီးပီး ရဟန္းရွင္လူအေပါင္း ၏ ကူညီပံ့ပိုးေထာက္ပံ့ျခင္းျဖင့္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရး စနစ္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ အဆိုပါ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ မိဘမဲ့မ်ားက ပိုမ်ားေလသည္။

ထမင္းလည္းေကြ်း

ပညာေပး

ဘုန္းေတာ္ၾကီး သင္ပညာေရး 

ဆိုလ်ွင္ မမွားေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ မိဘမဲ့မ်ား ပိုရသနည္းဟူ၍ ဆန္းစစ္ၾကည့္လ်ွင္ မိဘရိွသူမ်ားကား မိဘကို သူတို႔၏ တႏိုင္လုပ္အားျဖင့္ တဖက္တလမ္းမွ ဝင္ေငြကူရွာေပးရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။ အလကား သင္ေပးတာေတာင္ စာသင္ခန္းဝင္ဖို႔အႏိုင္ႏိုင္။ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ရုန္းကန္ရရွာသည့္အခါ အဘယ္မွာလ်ွင္ အလကားသင္ေပးသည့္တိုင္ေအာင္ ပညာေရး အလွမ္းေဝးလွရွာေလသည္။ 

ဘာေၾကာင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးစနစ္ ေပၚထြန္းလာခဲ့ရသနည္း ဟူ၍ ဆန္းစစ္ၾကည့္လ်ွင္…….

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အထူးသျဖင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔တြင္ အစိုးရေက်ာင္း မ်ားျမိဳ႔နယ္အလိုက္ ရိွသည္။ အဆိုပါ ေက်ာင္းမ်ားၾကား တြင္မွ နာမည္ၾကီး ေက်ာင္းမ်ား သည္ ယခုေခတ္အခါတြင္ ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ ရရိွေရးအတြက္ ေပးအပ္ရေသာ ေငြမွာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိျဖစ္သည္။ ပိုက္ဆံရိွေသာ မိဘမ်ားမွာ မိမိတို႔သားသမီးမ်ား ေက်ာင္းေကာင္းမွာ ၀င္ခြင့္ရဖို႔အတြက္ ပိုက္ဆံသိန္းႏွင့္ခ်ီ အကုန္အက်ခံကာ သက္ဆိုင္ရာမ်ားကို သြားေရာက္ ဂါရဝျပဳရသည္။ ဂါရဝျပဳတိုင္းလည္း ရသည္ကားမဟုတ္။ သူ႔ကိုယ္တာႏွင့္သူကိုယ္ဆိုေတာ့  အဆက္အသြယ္မွန္ဖို႔လိုသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦး ေက်ာင္းေကာင္းေကာင္းမွာ ဝင္ခြင့္ရရိွေရးသည္ မိဘမ်ား၏ ေငြေပါမ်ားမွူေပၚမွာ မူတည္ေလသည္။ ဒါက ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ရရိွေရး တစ္ခုေလးပင္။

ေက်ာင္းေကာင္းေကာင္းမွာ ဆိုေတာ့ ကုန္မွာေပါ့လို႔ ေတြးေနပီဆိုပါကလဲ ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္ မ်ား၏ ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ရရိွေရးသည္လည္း သူ႔အထြာႏွင္သူ ပိုက္ဆံကုန္ေလသည္။ ဒါက ကေလးတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ရရိွေရးပင္။ ေက်ာင္းဝင္ဝင္ျခင္းေပးရသည္မ်ားမွာ ေခါင္းစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္
မ်ားျပားလွသည္။

စာအုပ္ဖိုး  ၀တ္စံုဖိုး မိဘဆရာ ရန္ပံုေငြ ေက်ာင္းရန္ပံုေငြ ေက်ာင္းသားေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ အစရိွသည့္ ဘာဖိုး ညာဖိုး စံုလင္စြာ ေၾကာင့္ ဆင္းရဲသား အပါအဝင္ ရိုးရိုးသာမန္ေတာင္မဟုတ္ အမွူထမ္း အရာထမ္း ခပ္ငယ္ငယ္လခစားတို႔ပင္ မ်က္ခံုးလွဳပ္ေသာ လကို ေျပာျပပါဆိုလ်ွင္ ကေလးမ်ား ေက်ာင္းဖြင့္စ လပင္ျဖစ္သည္။ ဒါေတာင္ ေက်ာင္းဝင္ခြင္ံ့အတြက္ ေပးရသည္မဟုတ္။ လက္ရိွတက္ေနေသာ ေက်ာင္းသား စရိတ္ ကိုပင္ မ်က္ကလဲဆန္ပ်ာျဖစ္ေနေသာအခါ…… ရိုးရိုးသာမန္လခစားဝန္ထမ္းကေတာ့ ပညာေတြတတ္ေနလို႔ မရိွရိွတာ ရွာၾကံကာ သားသမီးပညာေရး ပံ့ပိုးေပးႏိုင္ေပမဲ့ တေန႔လုပ္မွ တေန႔စားရေသာ ဆင္းရဲသား လ်ွင္ေသာ္၄င္း ပညာမတတ္သည့္ လူတန္းစားတို႔၏ သားသမီးမ်ားကား မိဘတတ္ႏိုင္မွ ေက်ာင္းပို႔ေပးႏိုင္ေသာေခတ္ တြင္ ကေလးငယ္မ်ားမွာ လမ္းေဘးသို႔ ေရာက္ကုန္ေလသည္။ ထိုကေလးငယ္မ်ားတြင္ ပညာဆက္သင္ခ်င္ေသာ ကေလးငယ္မ်ားလည္းရိွသည္။ ထိုအခါ ေက်ာင္းဝတ္စံုဝတ္ထားေသာ ကေလးငယ္မ်ားကို ေငးယံုမွတပါး အျခားမရိွ။ မိဘကလဲ ေက်ာင္းထားႏိုင္သည့္ အင္အားမရိွ။ 

သည္လိုႏွင့္ လမ္းေဘးေရာက္ေနသည့္ ကေလးငယ္မ်ားကို ဘုန္းၾကီးမ်ားမွ စုစည္းကာ အလွဴရွင္မ်ားျဖင့္ တတ္ႏိုင္သမ်ွ ပညာပံ့ပိုးေထာက္ပံ့ေပးရာမွ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရး စနစ္ ျမန္မာျပည္မွာ ေပၚထြန္းလာေလသည္။

လြန္ခဲ့သည္၂ႏွစ္ကစပီး (သိပ္မေသခ်ာ မႏွစ္ကလားမသိ) ေက်ာင္းဗလာစာအုပ္ကို အစိုးရက အခမဲ့ေပးသည္ ဆိုေသာ္ျငား အဆိုပါ စာရြက္မ်ားမွာ အထိမခံသလို စာလံုးမပီျပင္လွပါ။ မယံုလ်ွင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရိွ စေကာ့ေစ်းေရွ႕တြင္ ကေလးေက်ာင္းသံုး ဖတ္စာအုပ္မ်ားကို ေစ်းေမးၾကည့္ပီး လွန္ေလွာၾကည့္ႏိုင္ေလသည္။ ေစ်းကြာလ်ွင္ စာရြက္အသားကြာသလို စာလံုးမိွန္ စာလံုးထင္းေလသည္။ (၂၀၁၁ ကိုယ္ေတြ႔)

ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာပင္ ပညာဆက္လက္ မသင္ၾကားႏိုင္ေသာ ကေလးအေျမာက္အမ်ား ေၾကာင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ား ဟိုမွာဒီမွာ အလိွ်ဳအလွ်ိဳေပၚလာေလသည္။ ဤကား အလကားသင္ေပးေသာ ပညာေရးစနစ္ ေပၚေပါက္လာျခင္းအစပင္။

ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ မူလတန္းမွ စကာ အေျခခံပညာ အထက္တန္းေအာင္သည္အထိ သင္ၾကားေပးေလသည္။ ထူးခြ်န္ထက္ျမက္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို အလွဴရွင္မ်ားႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ကာ သက္ေမြး တကၠသိုလ္ တက္ေရာက္ရန္လဲ ကူညီလမ္းညႊန္ဆက္သြယ္ေပးေလသည္။